Ειδήσεις:

Το φτιάχνουμε ακόμα.. υπομονή ...

Main Menu

ΠΑΙΖΩ τραγουδώντας

Ξεκίνησε από gavrina, Μάρτιος 20, 2005, 12:57:06 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

saliara

Τι να τα κάνεις τα φτεράπιάσε τα χέρια μου γερά
αφού με νίκησες σε ένα αγώνα άνισο
τι να τα κάνεις τα φτερά
πιάσε τα χέρια μου γερά
πάμε άγγελέ μου στο δικό μας τον παράδεισο

chriastina

τα κορμια και τα μαχαιρια
ετσι και αλλαξουν χερια
καποιο φονικο θα γινει
και ποιος παιρνει την ευθυνη

saliara

Μαχαίρια τώρα τα φιλιά σου
Σφαίρες τα λόγια σου, βροχή
Έχεις ξεχάσει που πηγαίνεις
Ματώνει κάθε σου στιγμή

Μόνο αν χάσεις ίσως μάθεις
Για κάθε όνειρο μισό
Είσαι στο κέντρο ενός τυφώνα
σαν το μικρό χαρταετό

chriastina

ζηλευω το μικρο σου το γατι
στα ποδια σου κοιμαται οταν διαβαζεις
δεν ξερω αν κοιμαστε και μαζι
ή μ αλλον στο κρεβατι το αλλαζεις

katinaki

Αλλάζεις, αλλάζεις
αλλάζεις, αλλάζεις
μέρα τη μέρα και με τρομάζεις.

saliara

Μέρα με τη μέρα φεύγω από σένα πιο πολύ
μέρα με τη μέρα σπάει του έρωτά μας το γυαλί
συνηθίζω στην ιδέα πως δεν κάνουμε μαζί
μέρα με τη μέρα φεύγω από σένα πιο πολύ

kuria

Να ʽταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω
και ούτε μια στιγμή να μην σε ξαναχάσω
εκεί που τα θέλω εκτοπίζουν τα πρέπει...

chriastina

Νύχτα στάσου
νύχτα στάσου μια στιγμή
μια αγάπη θα πεθάνει την αυγή

Νύχτα ρίξε
νύχτα ρίξε κεραυνό
τη σκιά του που θα σβήνει να μη δω

saliara

Νύχτα σε γνώρισα, νύχτα σε χώρισα,
νύχτα κατάλαβα πως ήσουν εφιάλτης,
νύχτα σε γνώρισα κι όμως προχώρησα
στη μοναξιά μου που με φώναξε κοντά της.

jcdenton

Μοναξιά μου όλα,
μοναξιά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα,
που είναι όλα πιο δύσκολα
έρωτα μου όλα
κι έρωτά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα,
που είναι όλα πιο δύσκολα
Ακτιβιστής δεν είναι αυτός που λέει ότι το ποτάμι είναι βρώμικο.
Ακτιβιστής είναι αυτός που καθαρίζει το ποτάμι.
Ross Perot (1930 - ...)

saliara

Τώρα μη μιλάς σου λένε, μη μιλάς, δεν είναι ώρα
Τώρα πρέπει να σωπαίνεις, πρέπει να σωθεί η χώρα
Τώρα μη μιλάς σου λένε, μη ζητάς, μονάχα δίνε
Μα άκου τώρα να μαθαίνεις, η δική μου ώρα είναι

gavrina

Γκρέμισα ναούς και τους έχτισες,
ήμουνα νεκρός και μ'ανέστησες,
μες στο σώμα μου με κατέκλυσες,
τώρα..

papadia

....Το σώμα που ζητάς
Το πήρε ο Βοριάς
Και έγινε αγέρας
Της σκοτεινής ημέρας
Και στάχτη μιας φωτιάς


            φωτια
...οσο μπορω...οταν μπορω...

kuria

Βρέχει φωτιά στη στράτα μου
φωτιά που μ' έχει κάψει
για τα φτωχά τα νιάτα μου
κανένας δε θα κλάψει
εκεί που τα θέλω εκτοπίζουν τα πρέπει...

saliara

Κανένας δε μου μίλησε
κι ας ήταν κι άλλοι δύο
έμεινα πράγμα αζήτητο
σαν όλα μες σ' αυτή τη Γη

Επήρα τον αγύριστο
το δρόμο μες το κρύο
αφού το τραίνο χάθηκε
κι ο Ήλιος δε θα βγει