Υπάρχουν φορές που για χάρη της αγάπης που έχουμε στον σύντροφό μας έχουμε υποστεί πράγματα, όπως επιθέσεις με σκληρά και άδικα λόγια? Μήπως συνολικά η συμπεριφορά του δηλώνει ασχήμια και διάθεση να υποτιμήσει την προσωπικότητά μας και να μας ταπεινώσει ως άτομο?
Ο ''άνθρωπος μας'', ο σύντροφος της καθημερινότητας ή των μοναχικών ωρών μας, αυτός που ξεχωρίσαμε για να έχουμε προσωπική ερωτική σχέση μπορεί να ασκεί πάνω μας μία αντικειμενικά αδιαφιλονίκητη αρνητική επίδραση και εμείς να το ανεχόμαστε δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, ψάχνοντας λογικοφανή επιχειρήματα.
Δεν έχουμε το θάρρος να παραδεχτούμε το πόσο πολύ μας πληγώνει και το πόσο καταστροφική επίδραση ασκούν όλα αυτά στη συναισθηματική μας ζωή, είτε γιατί φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε το κόστος, είτε κυρίως γιατί τρέμουμε στην ιδέα να μείνουμε μόνοι!
Είμαστε δεμένοι μαζί του με στενές σχέσεις εξάρτησης αισθανόμαστε ότι είναι αδύνατον να ξεκινήσουμε απ΄την αρχή επιβιώνοντας μακριά του. Η προοπτική του χωρισμού παίρνει μορφή απειλής, η αδικία ουρλιάζει μέσα μας, αλλά η μοναξιά είναι σαν να απειλεί την ίδια μας τη ζωή! Και τώρα? Πού να μεταφέρουμε τα συναισθήματά μας? Πού να την πάμε την ψυχή μας?
Αποφασίζουμε, λοιπόν, ότι ο σύντροφός μας είναι απαραίτητος κι αυτή η αυταπάτη μας κάνει πολύ ελαστικούς και μας ωθεί να ανεχόμαστε τις ακραίες αρνητικές του συμπεριφορές. Είναι σαν να είμαστε εξαρτημένοι από την "αγάπη", επιμένουμε ψυχαναγκαστικά να πάρουμε από τον σύντροφό μας τον κόσμο ολόκληρο, επιμένουμε να τον αλλάξουμε και να τον πείσουμε για την αξία μας. Αναζητάμε το νόημα της ζωής μας μέσα από τον συγκεκριμένο έρωτα και αδιαφορούμε για το κόστος που μπορεί να έχει αυτό στην ψυχική μας ισορροπία. Και δεν συνεκτιμούμε ότι ο έρωτας εξάρτησης μπορεί να μας κοστίσει ελευθερία, αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια και κυρίως μία ευτυχισμένη προσωπική σχέση.
Συμβάσεις όλοι κάνουμε ως ένα βαθμό, όλοι γνωρίζουμε ότι μία σχέση είναι διαδικασία αμοιβαία, συνεπώς μέσα σ' όλα είναι και το να ανεχόμαστε και να συγχωρούμε. Σε μερικές περιπτώσεις όμως η ανεκτικότητα και οι υποχωρήσεις που κάνουμε μας εξουθενώνουν, καταρρακώνουν την αξιοπρέπειά μας, ανατρέπουν την ισορροπία μας και μας κάνουν να νιώθουμε ένα συναίσθημα ήττας, σπατάλης, ένα ξόδεμα χωρίς αντίκρυσμα. Κάπου εδώ, βιώνοντας μία τέτοια εμπειρία πίκρας ή και αφάνταστου πόνου πολλές φορές, ως αποτέλεσμα της ταπείνωσης που δεχόμαστε, βλέπουμε το σημάδι κινδύνου που μας ειδοποιεί ότι κάτι πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει!
Κι εδώ ακριβώς έρχεται και το εύλογο ερώτημα.. Μήπως είναι καλύτερο να μείνουμε άνευ ερωτικού συντρόφου για ένα ευσεβές χρονικό διάστημα και με μια ήρεμη ζωή που θα μας ανήκει ολόκληρη, κλείνοντας τα αυτιά μας σε αυτούς που πιθανόν και να μας λυπηθούν επειδή είμαστε μόνοι μας ενώ αυτοί δεν είναι?
Αναφέρομαι σε μία περίοδο επιλεγμένης και συνειδητής μόνωσης, ένα διάστημα προσωπικής αναζήτησης που θα μας φέρει κοντά στον εαυτό μας και έτσι θα είμαστε πιο συγκροτημένοι εσωτερικά κατακτώντας τον έλεγχο της ζωής μας.
Δεν είναι καλύτερο αυτό από το να έχουμε μία σχέση εξάρτησης, μόνο και μόνο για να λέμε πως έχουμε σύντροφο και να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι μοιραζόμαστε ενώ επί της ουσίας έτσι είμαστε περισσότερο δυστυχείς?
Μήπως, λοιπόν, ''πιο καλή η μοναξιά'', για ένα χρονικό διάστημα, αν αυτό πρόκειται να μας οδηγήσει σε μια σχέση πιο υγιή και ολοκληρωμένη και μια ζωή που θα στηρίζεται στις δικές μας δυνάμεις και θα μας βοηθήσει να αποκτήσουμε τη δική μας αυτοτέλεια?
Pixie
συνοπτικά τώρα είσαι φρεέ φορ καμάκινκ :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
(και καλώς όρισες)
Χμμμ... Με προβλημάτισες τώρα... :roll: Δίνεις μια βαθύτερη διάσταση στο θέμα! :mrgreen: :lol:
Το οποίο μάλιστα ελάχιστα με αφορά, η ατομικότητά μου είναι ήδη οριοθετημένη...
Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα! ;-)
[quote user="pixie" post="318145"]Χμμμ... Με προβλημάτισες τώρα... :roll:[/quote]
Εγώ λέω ότι με δουλεύεις τώρα αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω γμτο :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Όσο για τις βαθύτερες διαστάσεις που μου προσάπτεις (ναι κατηγορία είναι) έχω να πω ότι βάθος ξεβάθος η διάσταση είναι η ουσία
Διάσταση από το άλλο άτομο
Διάσταση από τον εαυτό μας
Διάσταση από τα θέλω μας
Διάσταση από τα πιστεύω μας
Διάσταση από τις ορμές μας
Pixie,
μόλις βγήκα απο μία σχέση σαν αυτήν που περιέγραψες....
Η καλύτερη λύση είναι η απομόνωση για λίγο καίρο!Μαζεύεις τακομμάτια σου από την "πανωλεθρία", βλέπεις την σχέση απο άλλη σκοπιά πλέον και συγκεντρωνεις τα λάθη ωστε να μην τα ξανακάνεις- όσο είναι εφικτο αυτό με άξονα τον ανθρώπινο παράγοντα- ανασυντασεις δυναμεις (γιατι μην ξεχνας βγαινεις και παλι στο κυνηγι) και όταν είσαι ετοιμη ψαχνεσαι για νεα σχεση!
Πολυ βασικο είναι να μεινεις μόνη για να μπορεσεις να τα βρεις με τον εαυτο σου!οποτε μην καθυστερεις ετοιμαζε βαλιτσες!Παμε γι αλλες πολιτειες!!
Γειά σου CINDY!
Εννοείται πως συμφωνώ απόλυτα. Το κείμενό μου αναφέρεται στην σκοπιμότητα της διατήρησης μιας σχέσης εξάρτησης από τον φόβο να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες μας!
Αναφέρομαι σε σχέση της οποίας ο κύκλος θα έπρεπε λογικά να κλείσει, εφόσον η ζωτική της ενέργεια και κάθε εσωτερική αξία έχει χαθεί, αλλά δεν γίνεται αυτό από τον φόβο της ενδεχόμενης μοναξιάς κυρίως και από αδυναμία χαρακτήρα, αν και θα΄ταν αυτοεπιβεβλημένο.
Τι λόγος υπάρχει στο να διαιωνίσουμε, όμως, μια κατάσταση που από μόνη της δεν έχει φτερά να πετάξει? 'Εχει νόημα να κρατάμε τύποις στη ζωή μας έναν άνθρωπο που έχει αποδείξει ότι δεν έχει την ικανότητα να είναι σύντροφός μας?
'Εχει νόημα να βιώνουμε καθημερινά δυσάρεστα συναισθήματα από ένα παρελθόν που μας στοιχειώνει και ένα στείρο παρόν που μας συντρίβει?
Δέχομαι ασφαλώς και την περίπτωση του να μην είναι ακατάλληλος ο ''άλλος'', αλλά να μην είμαστε εμείς ικανοί να προσφέρουμε σε μία σχέση! Να μην ξέρουμε, να αδυνατούμε να αγαπήσουμε πραγματικά, να είμαστε δυστυχισμένοι από δικές μας επιλογές!
Και σ΄αυτήν την περίπτωση όμως, δεν θα πρέπει να μείνουμε μόνοι ένα χρονικό διάστημα, να αναρωτηθούμε, να ταλαντευτούμε, να αναγνωρίσουμε την αξία του προβλήματος, ώστε να δικαιωθούμε σε κάποια πιο ώριμη επόμενη επιλογή?
Συμφωνώ με τον rain.
Αφήστε τις μοναξιές και ανοιχτείτε.
Στείλτε και καμμιά φωτογραφία.
Δεν πρόκειται να σας πούμε 'εύκολες'.
Εμάς θα χαρακτηρίσουμε ως 'ακαταμάχητους'.
Life is a bitch ! And also a single woman...
Παθιασμένη κι αμετανόητη... Παντοδύναμη και μόνη... ;-) :razz: :mryellow:
Pixie,
ήδη έχεις απαντήσει μέσα απο τις ερωτήσεις σου!
Πολλές φορές λοιπόν διαιωνίζούμε μία κατάσταση γιατί φοβόμαστε να αντικρύσουμε την αλήθεια!φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι και να βρούμε την πραγματική πλευρά του εαυτου μας!Κρεμόμαστε απο εξωτερικά όμορφα λογια με αποτέλεσμα την καταστροφική εσωστρέφεια!φοβόμαστε να αντικρύσουμε τον κόσμο!την σκληρή πραγματικότητα!
Το δήθεν και ειμαι καλα και ερωτευενος φοριεται πολυ τελευταια αλλα η πραγματικη ευτυχια ειναι αλλου...γιατι αν την ειχαμε ο κοσμος θα ηταν καλυτερος!
[quote user="pixie" post="318170"] Παθιασμένη κι αμετανόητη... Παντοδύναμη και μόνη... ψάχνει... ;-) ]Τα κόκκινα γράμματα δικά μου... :cool:
Ψάχνει??? :roll: :???:
Τι? ;-)
Ερωτήσεις κρίσεως: Κουίζ...:razz: ;-)
'Εχασε την αυτάρκειά της και ψάχνει να τη βρει?
Αναζητά στον κάμπο τον κρίκο που έσπασε για να βγει από τον φαύλο κύκλο της άσκοπης εξάρτησης?
Ψάχνει να τρίψει κεχριμπάρι για να έλξει κανά καινούργιο ''άχυρο''?
Βυθομετρά με δέος στην άβυσσο που άφησε ο ''Μπάμπης''?
Γίνε λίγο πιο σαφής... :mrgreen:
Ααα σέ παρακαλώ!!! Πάντα προσπαθούσα να αναπτύξω μιαν ασάφεια, μην μου την χαλάς τώρα που άρχισε να μου βγαίνει... :mrgreen:
[quote user="Michael_Design" post="318244"]Ααα σέ παρακαλώ!!! Πάντα προσπαθούσα να αναπτύξω μιαν ασάφεια, μην μου την χαλάς τώρα που άρχισε να μου βγαίνει... ][/quote]
Ααααα, καλά τότε... Μακάρι να βρήκες ''σαφώς'' τον κώδικα απλοποίησης του συνδρόμου της πολυπλοκότητας... ;-) :mryellow:
Πάντως εγώ ακόμα ψάχνω εκείνον τον ''σκηνοθέτη'' εικόνων που λέγαμε! Τον άντρα σκιά... :grin: :mrgreen:
Κοίτα pixie, νομίζω σκηνοθέτη θα βρεις. Από εκεί και πέρα όμως σε περιμένει δουλεία μέχρι να τον μεταμορφώσεις σε shadow man. Και αυτή τελικά είναι η πρόκληση αλλά και η γοητεία... η Μεταμόρφωση... ;-)
[quote user="κώστας" post="318168"]Συμφωνώ με τον rain.
[/quote]
Να αυτά πετάς όταν σε πιάνει το σεξουλιάρικο σου και με κάνεις και ψάχνομαι που είπα την μαμακία
Λοιπόν κορίτσια ναι, φωτογραφίες γίνονται δεκτές αν ντρέπεστε μη φανεί το πρόσωπο σας δεχόμαστε και κάτω από το πρόσωπο ή βάλτε μαξιλάρι :mrgreen: :mrgreen:
[quote user="Michael_Design" post="318248"]Κοίτα pixie, νομίζω σκηνοθέτη θα βρεις. Από εκεί και πέρα όμως σε περιμένει δουλεία μέχρι να τον μεταμορφώσεις σε shadow man. Και αυτή τελικά είναι η πρόκληση αλλά και η γοητεία... η Μεταμόρφωση... ;-) [/quote]
Με εμψυχώνεις Michael... Λες ν' αρχίσω πάλι να σπέρνω ''ξερολιθιές''? :lol: :mrgreen: :idea:
'Εχω μια εσωτερική αγωνία για το αποτέλεσμα βέβαια... :roll:
Κι επειδή η μεταμόρφωση
-με δικά μου κριτήρια-
οδηγεί συχνά, στην παραμόρφωση
εξάγω το συμπέρασμα ότι
καλύτερη, η μόρφωση.
pixie, για το αν δεν θα είχε και κάποιος αγωνία πάντως, εγω ποντάρω στο καλύτερο αβατάρ της σελίδας με το υπέροχο χαμόγελο ;-)
Nαί,αλλά μήν ξεχνάς...ο καλός ο Single θέλει καί τόν γρασσαδόρο του!
(http://www.a33.gr/files/images/6207/ggmk32.jpg)
Έχω μια εσωτερική αγωνία για το "αγρότης μόνος ψάχνει" :razz: :smile:
Το κακό με τους κατ΄επιλογή singles, είναι πως τους έχει μείνει η συνήθεια με τον καιρο να πετούν φρισμπις για να δουν πόσο γρήγορα και μακριά μπορείς να πας να τα φτάσεις :smile: :cool:
Kαλό! Εύστοχη η ως άνωθεν ''νεαρά''...:mrblue: :smile:
Λοιπόν, ''κατ' επιλογή'' σημαίνει πως είναι θέμα απόφασης! 'Αρα ο όρος εμπεριέχει την ανάλογη δυναμική... ;-)
Είναι θέμα βούλησης, λοιπόν, οπότε οι μικρές επιθυμίες πάνε περίπατο ως κάτι ''εύθραυστο''. Συμπυκνώνεις και περιορίζεις τις οργανικές σου ανάγκες.
Αποφασίζει κανείς, πως ότι είναι στερημένο σημασίας ή κουράζει σε ένα καθημερινό όργιο συνύπαρξης - χειρονομίες φθαρμένες, γελοίες αντιπαραθέσεις, το βάρος του να πρέπει να ''αισθάνεσαι'', τα σενάρια του ελαφρού θεάτρου - δεν τον αφορούν, οπότε οριοθετείται διαφορετικά...
Βέβαια αυτό, όταν γίνεται συνειδητά, αναφέρεται συνήθως σε ανθρώπους που έχουν κάνει σημαντικούς κύκλους ζωής, έχουν περάσει στην παραγωγή και τη δημιουργία, έχουν την αυτάρκειά τους νιώθοντας ήδη μια ζεστή πληρότητα, και δεν ποντάρουν πλέον στην καθημερινή προσκόλληση και τη συναισθηματική αλληλεξάρτηση με ένα άτομο.
Μπαίνει η προσωπική ανάπτυξη μπροστά και σαφώς σε επίπεδο ατομικής συνείδησης μόνος του ολοκληρώνεται ο καθένας μας!
Προσωπικά, είμαι κατ' επιλογή μόνη μετά τον θάνατο του συντρόφου μου, αλλά φορτωμένη με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη!
Μεγάλη κουβέντα θα πω, αλλά τα έζησα όλα τα νοήματα νιώθοντας έναν μοιραίο έρωτα για την ίδια τη ζωή!
Είναι και ο δαίμονας της αναλογίας, στη συνέχεια...
Κι ας μην θεωρηθεί εδώ ότι είμαι φαν της αισθητικής της παραίτησης! Επιλογή είναι πλέον να μην αναλώνομαι...
pixie
Ποια η διαφορά της επιλογής αυτής
από την επιλογή:
δεν ανάβω το φως για να μην καεί η λάμπα;
Είναι σαφής η διαφορά για κάποιον καλά επιστάμενο:
Στην πρώτη περίπτωση σημαίνει ''στάση'' στην επιλογή...
Στη δεύτερη, σημαίνει φόβος και φυγή στη στάση μας!
Συνεχίζω να μην αντιλαμβάνομαι τη διαφορά
αλλά τουλάχιστον έμαθα το γιατί.
[quote user="κώστας" post="318378"]Συνεχίζω να μην αντιλαμβάνομαι τη διαφορά
αλλά τουλάχιστον έμαθα το γιατί.[/quote]
Μα αν δεν γίνεται αντιληπτή η διαφορά - ανάμεσα στην απόλυτα συνειδητοποιημένη στάση ζωής ενός εσωτεριστή που δεν εκφράζει στειρότητα αντίθετα είναι παράσταση θάρρους και δείχνει προσωπική αυτάρκεια... και μιας στάσης ζωής που μας οδηγεί στην πίσω γραμμή σαν να είμαστε δειλοί ή φοβισμένοι λιποτάχτες - ριψάσπιδες... δεν μπορούμε να καταλάβουμε και το ''γιατί''! ;-) Που μάλλον εδώ είναι ρευστή σταθερά και ίσως αντιπροσωπεύει μια εποχή του χρόνου.
Η περίοδος ''μόνωσης'', όταν δεν εκφράζει μιζέρια και μικρόψυχη λογική, είναι ένα πολύ δημιουργικό σκαλοπάτι που, πατώντας επάνω του, φτάνουμε σε άλλα επίπεδα εσωτερικής επίγνωσης, συνεπώς μιλάμε για ένα δυνατό σημείο στον κύκλο των αναβαθμών μας...
Η περιοχή του ''άλλου χώρου'' μέσα μας, η διάσταση, όπως και η γνώση του εαυτού μας δεν είναι κάτι που μπορεί να καταγραφεί τυχαία, ούτε η προσωπική μας ανάπτυξη συντελείται απαραίτητα με παρέα... Και στη φάση αυτή παραμερίζεις ότι δεν σου χρειάζεται στο να ολοκληρώσεις την πορεία σου...
Πολύ δυνατό σημείο επίσης η αμοιβαιότητα και η δέσμευση με ένα άλλο άτομο, συμφωνώ, είναι δυσαρμονικό να μένουμε μόνοι, συμφωνώ, το να έχεις να δώσεις πολλά και να μην το μοιράζεσαι ισοδυναμεί με θάνατο, συμφωνώ!!! Αλλά το να μεταφέρεις τα συναισθήματά σου ή τις αγαπημένες σου προσδοκίες από δω κι από εκεί, για να μην μείνεις μόνος, αυτό είναι συναισθηματική φθορά, χάσιμο χρόνου και προσωπικής ουσίας...
Eδώ λοιπόν, κολλάει η επιλογή που ενώ φαίνεται να λειτουργεί αφαιρετικά, συγχρόνως προσφέρει... ''Μέχρι να βρω κάτι καμωμένο στα μέτρα μου, δεν θα αναλωθώ άλλο με μπιχλιμπίδια, δεν θα ξαναμπώ σε διαδικασία να ξελογιάζω τις αισθήσεις μου σε δήθεν καταστάσεις, δεν θα αναλωθώ με τον κάθε μπαταλαμά ενσωματώνοντας κομμάτια μου και ονομάζοντας αυτή την αυταπάτη ΖΩΗ!''
pixie
Είναι σαφές ότι έχεις βρει
το δρόμο που αποκαλύπτει
το νόημα της ζωής σου.
Οι πορείες κόντρα στον άνεμο, δεν τελειώνουν ποτέ... ;-)
Οι γυναίκες καμιά φορά, μπαίνουν από μόνες τους σε μια διαδικασία υπερβολικής προσφοράς, στο όνομα της αγάπης, απέναντι στον άντρα.
Ο κίνδυνος? Ψυχολογικός εθισμός! Παρασύρονται σε μια κατάσταση όπου χάνουν τον έλεγχο της ζωής τους εκμηδενίζοντας την προσωπικότητά τους και κακοποιώντας τα συναισθήματά τους...
Αυτό όμως έχει καταστροφικά αποτελέσματα, αφού λειτουργεί ως ναρκωτικό και το μοναδικό αντίδοτο θα ήταν η θέληση της γυναίκας να αναθεωρήσει το σχέδιο της ζωής της και να βρει νέους τρόπους επαφής, αντί να επιμένει σε μια σχέση που δεν της προσφέρει υποστήριξη.
Ουσιαστικά, λοιπόν, ενώ δεν έχει προσωπική ζωή, αρνείται να το αντιμετωπίσει, καταναλώνοντας όλη της την ενέργεια στο πώς θα επιβιώσει μέσα στην ίδια κατάσταση θεωρώντας την ''αποτυχία'' δεδομένη και την ακαταλληλότητα του συντρόφου της απαραίτητη! Για να μην σχολιάσω ότι τρέμει κιόλας στο φόβο μιας ενδεχόμενης εγκατάλειψης!
Μια απλή ορθολογική σκέψη, ένας κρίκος που πρέπει να σπάσει ώστε η γυναίκα να βγει από τον φαύλο κύκλο της άσκοπης εξάρτησης! Τίποτα άλλο..
Mακάρι να συνειδητοποιούσε κάθε γυναίκα τη δύναμη που έχει στα χέρια της! Και στη συνέχεια να καλλιεργούσε τον αυτοσεβασμό της ώστε να ζει στα ύψη!
pixie
Δεν θα το περιόριζα.
Σε γυναίκα, άντρα ή σε μεταξύ τους σχέση.
Είναι θέμα αυτοσεβασμού. Συμφωνώ.
Εγώ σέβομαι τον εαυτό μου τόσο πολύ πχ
που μου μιλάω στον πληθυντικό. Εσύ;
[quote user="κώστας" post="318446"]
...Εγώ σέβομαι τον εαυτό μου τόσο πολύ πχ
που μου μιλάω στον πληθυντικό...[/quote]Ναι, αλλά τώρα πολύ οικειότητα βλέπω... Μήπως τελικά παραγνωριστήκατε με τον εαυτό σου;; :cool:
[quote user="κώστας" post="318446"]Δεν θα το περιόριζα.
Σε γυναίκα, άντρα ή σε μεταξύ τους σχέση.
Είναι θέμα αυτοσεβασμού. Συμφωνώ.
Εγώ σέβομαι τον εαυτό μου τόσο πολύ πχ
που μου μιλάω στον πληθυντικό. Εσύ;[/quote]
Εγώ? :smile: 'Eρχονται στιγμές που λέω πως απ΄αυτό θα πεθάνω! Από την υπερβολική μου προσπάθεια να αναλώνομαι σε θέματα αυτοσεβασμού και αυτάρκειας και τις άμεσα σημασιακές τους ιδιότητες... ;-)
Και σοβαρά τώρα, σε θέματα αυτοσεβασμού εκπτώσεις δεν κάνουμε... :cool:
Οφείλω να ομολογήσω - κρίση ειλικρίνειας - πως εγώ έτσι ζω τα τελευταία χρόνια, κι αναφέρω δύο βασικούς πραγματικούς λόγους: Ο πρώτος ήταν το πένθος μου, πολύ ουσιαστική περίοδος στη ζωή μου...
Κι ο άλλος λόγος είναι ότι μάλλον δεν υπήρξα η καλύτερη συναναστροφή - είμαι ο επικίνδυνος παράγοντας σε μια σχέση - κι είναι ήδη πολύ ακριβά τα προικιά μου αφού κουβαλάω στο ενεργητικό μου μια παρακαταθήκη ψυχοφθόρων δακρύων και 3 διαλυμένους γάμους των οποίων η ατυχής κατάληξη χρεώθηκε σε μένα [ενώ ήμουν αθώα :oops: :razz: :mryellow: ]... Για να μη σχολιάσω ότι κάποια στιγμή ενώθηκε το ''υλικό'' και με βρίζανε όλοι μαζί σαν τη χορωδία του Φώτη Αλέπωρου!
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν μια εκ των πενθερών - με ν και θ, όπως ακανθόχοιρος - η οποία ήρθε στο Φροντιστήριό μου εν ώρα μαθήματος και με κυνηγούσε με μία ομπρέλα!!!
Παραδέχομαι ότι είμαι λίγο σκληροπυρηνική με τις απόψεις μου, γίνομαι ακραία, λυσσάω όταν νιώσω ότι διακυβεύεται η ελευθερία μου και γενικά οριοθετώ τον προσωπικό μου χώρο έτσι που δύσκολα πλέον χωράει κάποιος με συντηρητικές απόψεις ή κάποιος που θα έχει την πρόθεση να μπει πάλι ως τροχοπέδη στο δρόμο μου και την προσωπική μου ανάπτυξη διεκδικώντας νοσηρά την ''πίστη'' μου και αποκλειστικότητα στα συναισθήματά μου...
Συμπέρασμα? ''Μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα'' λέει γλαφυρά ο λαός... Εγώ λέω: κατ' επιλογή single!!! :grin:
Τώρα ή κατ'επιλογή ή γιατί έτσι ήρθαν τα πράγματα,το θέμα είναι: "μοναχός σου χόρευε και όσο θέλεις πήδα"!!! :mrgreen:
Έχεις απόλυτο δίκιο pixie ,για ακόμη μια φορά! ;-)
Υπάρχουν φορές που κάποιο άτομο βρίσκεται σε μια σχέση χωρίς να ξέρει ακριβώς ούτε τι αισθάνεται για το σύντροφο του, ούτε το λόγο διατήρησης της σχέσης.
Συμβαίνει κι αυτό... να συγχέονται έννοιες όπως αγάπη, έρωτας, ανάγκες υλικές ή συναισθηματικές οπότε να μπερδεύεται και το ίδιο το άτομο και να παραμένει μετέωρο μέσα στη σχέση.
'Οταν μάλιστα υπάρχει συναισθηματική εξάρτηση είναι δυνατόν μια σχέση να διαιωνίζεται επί χρόνια και να βασίζεται σε λανθασμένους λόγους με σοβαρές συνέπειες για το ζευγάρι και για την ατομική ανάπτυξη του καθενός.
Πολλές φορές μια σχέση δημιουργείται και κρατιέται με τα δόντια γιατί απλά προσφέρει συναισθηματική ισορροπία σε άτομα που δεν μπορούν να πορευτούν από μόνα τους! Δηλ. λειτουργεί ως ζωντανή σχεδία, ως ναυαγοσωστικό, προκειμένου να καλύψει την ανθρώπινη αδυναμία να στηριχθεί κάποιος στον εαυτό του και να αναθεωρήσει το σχέδιο της ζωής του.
Και φυσικά, αφού είναι λύση ανάγκης, πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποια συνειδητή επιλογή συντρόφου, αν πραγματικά ο ένας εκτιμά την προσωπικότητα του άλλου, αν δένει ψυχοχημικά ένας με τον άλλον ή είναι δυο άτομα που έχουν συνδέσει την ανημποριά και την αδυναμία τους κι αυτό είναι το βασικό κίνητρο!
Συνδέουν λοιπόν την ανάγκη τους για συναισθηματική ισορροπία χωρίς να ψάχνουν το πού είναι βασισμένη η σχέση τους, αν όντως γεύονται την αγάπη, αρκεί να νιώθουν την παρουσία κάποιου να γεμίζει το εσωτερικό τους κενό και να καθησυχάζει τους φόβους και την ανασφάλειά τους, ζώντας με το διαρκές άγχος μήπως ο άλλος φύγει και η πολύτιμη ισορροπία χαθεί!
pixie
Προβοκάτορας είναι αυτός
ο οποίος, ενώ επιλέγει
για τον εαυτό του, το άλφα
βρίσκει λόγους και αιτίες
να κριτικάρει αρνητικά
το βήτα.
..και προβοκάτσια τι ακριβώς σημαίνει?
[quote user="κώστας" post="324429"]Προβοκάτορας είναι αυτός
ο οποίος, ενώ επιλέγει
για τον εαυτό του, το άλφα
βρίσκει λόγους και αιτίες
να κριτικάρει αρνητικά
το βήτα.[/quote]
Κι αυτό τι σχέση έχει με το θέμα?
Πολύ θα 'θελα να μάθω... ;-)
[quote user="pixie" post="324431"][quote user="κώστας" post="324429"]Προβοκάτορας είναι αυτός
ο οποίος, ενώ επιλέγει
για τον εαυτό του, το άλφα
βρίσκει λόγους και αιτίες
να κριτικάρει αρνητικά
το βήτα.[/quote]
Κι αυτό τι σχέση έχει με το θέμα?
Πολύ θα 'θελα να μάθω... ;-)[/quote]
..αυτός είναι ο ορισμός της προβοκάτσιας pixie!
[quote user="tziger" post="324433"]
..αυτός είναι ο ορισμός της προβοκάτσιας pixie![/quote]
Προφανώς ο κώστας διατηρεί σχέση εξάρτησης κι επειδή είμαι λίγο πιο τολμηρή και κάνω σαφές ότι είναι φανερά αρνητική η θέση μου απέναντι στις συμβάσεις τέτοιου είδους, αναφέρεται σε μένα... ;-) :mrgreen:
Είναι λίγο ατυχές βέβαια, διότι δεν κατηγορώ κανέναν, ας περιμένουμε να μας εξηγήσει ο ίδιος τι εννοεί...
tziger
δεν δύναμαι να υποτάξω
τη σκέψη μου, υπό κάποιον
-οποιονδήποτε- τίτλο ή επικεφαλίδα.
Και αυτό, ναι, είναι κάτι προφανές.
pixie, πίστευα ότι θα προχωρήσει
αυτό που έγραψα, ως έναυσμα.
Την πάτησα.
[quote user="κώστας" post="324448"]
pixie, πίστευα ότι θα προχωρήσει
αυτό που έγραψα, ως έναυσμα.[/quote]
Σοβαρά τώρα...
Eίσαι σίγουρος ότι θεωρήθηκε ''έναυσμα''?
Για να πυροδοτηθεί τι? Το αυτονόητο? ;-)
Ααχ... κώστα, κώστα... Κρατάω την έμμεση δήλωσή σου ότι δεν κρύβεσαι πίσω από μηχανισμούς σκέψης [κι αυτό, αν ισχύει, είναι πολύ θετικό!]
Και με πολύ απλά λόγια... Το να επιλέξεις να είσαι μόνος για ένα χρονικό διάστημα, μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο πρόσωπο στη ζωή σου, με το οποίο θα υπάρχει και ουσιαστική αμοιβαιότητα, δεν είναι απαραίτητα κακό...
Οπότε δεν αναλώνεσαι ατυχώς - είτε σε μια σχέση της οποίας ο κύκλος μοιραία έχει κλείσει αλλά παραμένεις για λόγους εξάρτησης, είτε τριγυρίζοντας και μεταφέροντας τα συναισθήματά σου από το ένα πρόσωπο στο άλλο...
Αντίθετα, μένοντας για λίγο με τον εαυτό σου, κερδίζεις την αυτάρκειά σου και το διάστημα της συνειδητής μόνωσης γίνεται ένα πολύ καλό σκαλοπάτι για να ευτυχήσεις ουσιαστικά στη συνέχεια...
Είναι σαφές pixie
ότι οι σκέψεις και επιδιώξεις μας
απέχουν έτη φωτός.
Ως εκ τούτου, στη θέση σου
θα ήμουν περισσότερο προσεκτικός
γράφοντας για "αυτονόητα".
Επί της ουσίας.
Φυσικά και είμαι σίγουρος ότι
υπήρξε το έναυσμα:
ο tziger -και σωστά-
εντόπισε την προβοκάτσια.
Αντιλαμβάνεσαι τι γράφεις;
Εγώ, γράφω ότι έγραψα κάτι
το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει ως έναυσμα.
Και εσύ, αναρωτιέσαι -ρητορικώς-
αν είμαι σίγουρος ότι αυτό που έγραψα
θεωρήθηκε ως έναυσμα!
Δηλαδή, για να το κάνω λιανά
(διότι και η "κακία" εκδηλώνεται
όταν δεν κρυβόμαστε πίσω
από μηχανισμούς σκέψης)
εσύ, απασχολείσαι με το
"τι θεωρήθηκε" και όχι
με το τι είναι.
Επιπλέον, αναρωτώμενη
αν θεωρήθηκε έναυσμα
δηλώνεις, εμμέσως πλην σαφώς ότι
δεν θεωρήθηκε.
Πού το ξέρεις; Εσύ είσαι οι άλλοι;
Εσύ είσαι όλοι όσοι τυχόν διαβάζουν;
Όσο για τα "πολύ απλά λόγια"
...δύσκολο εγχείρημα...
Δεν αρκεί να γράφουμε απλά.
Στόχος είναι να σκεφτόμαστε απλά.
Πρώτα να σκεφτόμαστε απλά.
Η γραφή θα ακολουθήσει.
Όταν συμβεί αυτό τότε
αρκετά θέματα που καταλαμβάνουν
όγκο ανεπίτρεπτα τεράστιο
θα εκλείψουν.
Προς ανακούφιση της φαιάς μας ουσίας
που αναλώνεται σε αρτηριοσκληρωτικές
θεωρήσεις και κείμενα-σεντόνια
για πράγματα αυτονόητα.
Δικά μου αυτονόητα.
Επειδή λοιπόν δεν βλέπω
να συμβαίνει, ακόμη, αυτό
έγραψα ότι "την πάτησα".
Αλλά, ενδέχεται να μη βλέπω καλά.
Έτσι, ρωτώ:
ποιο είναι το αυτονόητο
στο οποίο αναφέρεσαι;
Έγινε δύσκολο το θέμα....
Αυτό που εγώ έχω να πω είναι ότι η καλύτερη μοναξιά είναι όταν έχεις καλή παρέα.... ;-)
μόνο μη μας γίνει συνήθεια η "κατ' επιλογή singles..."
τελικά ο κώστας για το "φονικό" δεν έβγαλε κουβέντα :shock:
Φταίω εγώ μετά;
ΡΕ ΠΑΝΑΘΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααααααααααααααααα....
Η καλύτερη συντροφιά είναι να είσαι μόνος... και η καλύτερη μοναξιά είναι η καλή παρέα.
Πάλι χωρίς γήπεδο θα μείνουμε... κρίμα τους τσαμπουκάδες με τους ΣΥ.ΡΙΖ.Αίους.
[quote user="κώστας"]
Όταν συμβεί αυτό τότε
αρκετά θέματα που καταλαμβάνουν
όγκο ανεπίτρεπτα τεράστιο
θα εκλείψουν.[/quote]
ψιτ....και μπάει δε γουέει.......
θα το κλείσουμε το μαγαζί βρε συ αν ακολουθήσουν όλοι αυτή την προτροπή σου.....
[quote user="κώστας" post="324457"]...................[/quote]
Μέχρι στιγμής, κώστα, διαπιστώνω ότι περισσότερο αναλώνεσαι στην υψηλή κριτική ξένων κειμένων και αναλύσεων!
Και πολλές φορές σαφώς λειτουργείς ''προβοκατόρικα'', για να χρησιμοποιήσω τον όρο - καραμελίτσα που τόσο συμπαθείς.
Πολύ θα ήθελα να σε δω σε θέματα δικά σου, πλην του γνωστού ''εύηχου'' όπου αοριστολογείς ή κάνεις θεωρήσεις στα μέτρα της λογικής σου...
Σε ανθρώπινα θέματα αναφέρομαι - όπως προβληματισμούς, σχέσεις, συναισθήματα...
Να τα πιάσεις από την αρχή [σύλληψη, κεντρική ιδέα, ανάπτυξη κλπ.] και να τα προωθήσεις στη συνέχεια! Και θα σου κάνω εγώ όσες κριτικές θες! ;-) :grin:
ΥΓ. Αν τα σεντόνια πέφτουν μεγάλα, συνήθως κόβουμε λιγάκι τις ούγιες, τραβάμε κι ένα γαζί κι όλα καλά... :mrgreen:
Συγγνώμη katinaki
δεν σε έπιασα:
ποιο είναι το φονικό;
Όντως pixie, αναλώνομαι
όπως σωστά γράφεις
αλλά όχι σε ξένα κείμενα.
Σε οικεία, γνωστά δηλαδή.
Όπου κάποιες, λίγες φορές,
λειτουργώ προβοκατόρικα
για λόγους προφανώς
ανεξιχνίαστους, ως τώρα.
Τώρα, το γεγονός ότι
δεν "με βλέπεις"
σε δικά μου θέματα
-πλην του γνωστού εύλογου-
είναι ένα ζήτημα.
Πρώτα-πρώτα δεν είμαι σίγουρος
κατά πόσο ενδιαφέρομαι να με δεις.
Ύστερα, δεν ξέρω κατά πόσο
μπορείς να με δεις.
Έτσι, είναι φυσιολογικό
να αναφέρεται ως "αοριστολογία"
οτιδήποτε δεν επιθυμούμε ή δεν δύναται
να είναι σαφές.
Σε κάθε περίπτωση -και ευτυχώς-
οι θεωρήσεις που κάνω είναι
στα μέτρα της λογικής μου.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με δυσαρεστεί
όταν τα συγκεκριμένα μέτρα, διευρύνονται
από κάποιον με κάποιον τρόπο.
Σε αντίθεση με σένα που
από ότι βλέπω
προτείνεις ψαλίδισμα και φτιασίδωμα.
Υ.Γ.
Ωρέ KostasD33
ουκ εν τω πολλώ το ευ.
...Μπάι δε γουέι...
αρχαία με μονοτονικό είναι
σαν αγγλίδα βασίλισσα χωρίς καπέλλο.
[quote user="κώστας" post="324470"]Σε αντίθεση με σένα που
από ότι βλέπω
προτείνεις ψαλίδισμα και φτιασίδωμα.[/quote]
:mryellow: :mryellow: :mryellow:
Εγώ προτείνω φτιασίδωμα? Από πού έβγαλες αυτό το συμπέρασμα? :shock: :razz: :mryellow:
Σε σένα απευθύνομαι, κώστα μου, που διαβάζεις κείμενα - σεντόνια και κουράζεις το μυαλουδάκι σου...
Κόψε κάτι, λοιπόν, και κράτα μόνο τα απλά που θεωρώ ότι σου ταιριάζουν: την ουσία, το άμεσο και το ενστικτώδες... ;-)
'Ασε να κάνουμε εμείς τη λάτρα... :mrgreen: :mrgreen:
[quote user="κώστας"]
Υ.Γ.
Ωρέ KostasD33
ουκ εν τω πολλώ το ευ.
...Μπάι δε γουέι...
αρχαία με μονοτονικό είναι
σαν αγγλίδα βασίλισσα χωρίς καπέλλο.[/quote]
άντε εξήγησε εσύ στην google αυτό για να μας βγάζει σε καλή σειρά αναζήτησης αν είχαμε λίγα....
άσε δε που η δικη μου θεωρία είναι λίγο πιο προχωρημένη από τους αρχαίους... δηλαδή καλο το ουκ εν τω πολλώ το ευ
αλλα άμα έχεις και πολλώ και ευ τότε είναι καλύτερα....
Μπάι δε γουέι...
αγγλίδα βασίλισσα χωρίς καπέλο και με ζαρτιέρες είναι ακόμα καλύτερη....
Μπάι δε γουέι Ν2
πρώτη σου φορα σχεδόν που έγραψες γλαφυρά και όχι με το βαρή σου ύφος και σου την λένε κι από πάνω οι κορασίδες...
τα θηλυκά θέλουν και γούτσου γούτσου που και που ....
σκάσε ένα χαμόγελο ρίξε μια τσαχπινιά....
LoL
Αυτό κάνω pixie μου:
αφήνω σε εσάς τη λάτρα.
Μόνο που καμμιά φορά
επισημαίνω πού υπάρχει σκόνη:
όταν μαζεύεται μπόλικη και σκεπάζει
τις επιφάνειες.
Αν δηλαδή υποθέσουμε ότι
το μυαλουδάκι μου είναι
αρκούντως ξεκούραστο ώστε
να την εντοπίζει.
[quote user="κώστας" post="324473"]
Μόνο που καμμιά φορά
επισημαίνω πού υπάρχει σκόνη][/quote]
Πάρε και μια Swiffer καλού - κακού...
Έχει ηλεκτροστατική δράση, εγώ έχω σωθεί... ;-) :mrgreen:
Θα επιμείνω στην αρχική και αέναη τοποθέτηση μου....
ΡΕ ΠΑΝΑΘΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα....
[quote user="κώστας" post="324470"]Συγγνώμη katinaki
δεν σε έπιασα][/quote]
το θέμα μας :mrgreen:
[quote user="katinaki" post="324504"][quote user="κώστας" post="324470"]Συγγνώμη katinaki
δεν σε έπιασα][/quote]
το θέμα μας ]
Υπάρχει θέμα? :razz: [όρα κώστας]
Εκείνο που εγώ δεν καταλαβαίνω στις σχέσεις εξάρτησης είναι πώς γίνεται όταν ο ερωτικός κύκλος κλείνει ή υπάρχει έλλειψη ερωτικής επαφής, δυο άνθρωποι να επιμένουν να είναι μαζί!
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να συντηρείται μια σχέση, όταν τα ίδια τα πράγματα χάνουν τις άμεσα σημασιακές τους ιδιότητες ή χάνουν τον αυθορμητισμό τους ή γίνονται τεχνάσματα χάριν μιας σιγουριάς που δεν διεγείρει όμως καμία συγκίνηση και καμία διανοητική εικόνα...
Μόνη Και Πάλι Μόνη.....
Τίποτα Και Ταυτόχρονα Πολλά Μαζί...
Με Ψεύτικο Υλικό....
Παραγεμισμένο Με Πληρωμένα Εισιτήρια...
Καλές Οι Σχέσεις Αλλά Ευτηχώς ΌΧΙ Για Τη Ζωή Μου....!!!
Η Μάστιγα Της Κατάρριψης Του Έρωτα...Επιλέγοντας Μονάχα Το ''Πακέτο'' Δίχως Να Ανοιχτεί...
Οδηγεί Στην Αλλοτροίωση Του Βιασμού...Ονομάζοντάς Το ΣΕΞ...!
Επιχειρώντας Συνέχεια Να Δημιουργούμε Ένα Ωραιότερο ''Πακέτο''...Με Ραμμένα Συναισθήματα..
Μόνη Με Παρέα Τη Μοναχικότητα...!!
:roll:
Καταλαβαίνω την πίκρα της απομυθοποίησης, blue_mermaidy, την έχω βιώσει πολύ βαθιά.
Αναγνωρίζω επίσης ως δικαίωμα την αληθινή σημασία της μοναχικότητας αλλά και την αναπόφευκτη ανάγκη, για όλους μας, κάποιων στιγμών προσωπικής μόνωσης.
Αλλά... ;-)
Ας μην φτάνουμε στα άκρα! Ας μην απογοητευόμαστε σε βαθμό να τα ερμηνεύουμε όλα στο επίπεδο της ομοιομορφίας... Ακριβά τα διόδια, το ξέρουμε όλοι...
Ας μην αναθεματίζουμε όμως την ανθρώπινη επαφή και την πληρότητα που μπορεί να προσφέρει.
Για τις στείρες καταστάσεις, ναι, θα συμφωνήσω, δωσ' τες δρόμο!
Σύγχρονη μάστιγα η μοναξιά ή μοναχικότητα όπως πολύ λέγετε τελευταία! Οι λόγοι ,αυτοί που ξέρουν ,είναι πολλοί! Δεν πρέπει όμως να σημάνει την αποκοπή μας απο τον κόσμο και τις συναναστροφές μας..γιατι θα έχει άσχημα αποτελέσματα! Ούτε όμως και πανικός και φόβος μήπως μείνουμε μόνοι, και είναι βέβαιο,μέσα στον πανικό, ότι θα βρούμε ένα άλλο άτομο για να μεταφέρουμε προβλήματα,που με την σειρά του ψάχνει ένα άτομο να μεταφέρει τα δικά του προβλήματα!
Η μοναχικότητα πιστεύω μπορεί να υπάρξει ακόμα και μέσα στο πλήθος..μπορεί να γίνει το εργαλείο της ανάπτυξης μας οπουδήποτε!
Αυτά βέβαια, tziger μου, μπορεί να είναι δυο διαφορετικές έννοιες.
Η μοναχικότητα μάλιστα μπορεί να θεωρηθεί πολύ δημιουργική.
Μεγάλη απόφαση, αλλά καλύτερα να μένει κανείς μόνος, για ένα χρονικό διάστημα - μέσα στο οποίο θα σκεφτεί, θα ταλαντευθεί, θα ωριμάσει, και ενδεχόμενα θα δικαιωθεί κάποτε - παρά με κάποιον που δεν πληροί τις προσδοκίες του για κάτι ουσιαστικό.
[quote user="κώστας" post="318168"]
Στείλτε και καμμιά φωτογραφία.
Δεν πρόκειται να σας πούμε 'εύκολες'.
Εμάς θα χαρακτηρίσουμε ως 'ακαταμάχητους'.[/quote]
Tώρα το είδα...
:mrblue: :mricy: :lol:
'Αραγε πόσοι από εμάς βρίσκουν τη δύναμη να έχουν συναισθηματική ισορροπία από μόνοι τους?
Γιατί οι περισσότεροι προτιμούν να έχουν δίπλα τους οποιονδήποτε - κι όχι από συνειδητή επιλογή λόγω της προσωπικότητας ή των συναισθημάτων τους απέναντι στον άλλο - κι εδώ βέβαια, λειτουργεί θαυμάσια το κίνητρο - παγίδα της εξάρτησης από αδυναμία. ;-)
Ανασφάλεια? Χαμηλή αυτοεκτίμηση? Συναισθηματική έλλειψη που κραυγάζει?
Σημασία έχει πως πολλοί αναλώνονται σε πλάνα εξαρτημένης συνύπαρξης ξεχνώντας πως χωρίς πραγματική επαφή η συνύπαρξη αυτή μοιάζει με κρυολόγημα της ψυχής! :smile:
[quote user="pixie" post="350704"]'Αραγε πόσοι από εμάς βρίσκουν τη δύναμη να έχουν συναισθηματική ισορροπία από μόνοι τους?
Γιατί οι περισσότεροι προτιμούν να έχουν δίπλα τους οποιονδήποτε - κι όχι από συνειδητή επιλογή λόγω της προσωπικότητας ή των συναισθημάτων τους απέναντι στον άλλο - κι εδώ βέβαια, λειτουργεί θαυμάσια το κίνητρο - παγίδα της εξάρτησης από αδυναμία. ;-)
Ανασφάλεια? Χαμηλή αυτοεκτίμηση? Συναισθηματική έλλειψη που κραυγάζει?
Σημασία έχει πως πολλοί αναλώνονται σε πλάνα εξαρτημένης συνύπαρξης ξεχνώντας πως χωρίς πραγματική επαφή η συνύπαρξη αυτή μοιάζει με κρυολόγημα της ψυχής! :smile:[/quote]
Στην είχα έτοιμη την απάντησή μου από το 1995-1996... κάπου κει.
Σ' ένα από τα πρώτα μου ανύποπτα κι άπειρα χαζογραφήματα...
"Φοβάμαι τη νύχτα, όταν η μοναξιά τριγυρνάει ελεύθερη μαζί μου
στα σοκάκια της πόλης…
Φοβάμαι τη νύχτα, αν και ζευγαράκια την κοιτάζουν ατρόμητα,
διαλύοντας τη μοναξιά σε χιλιάδες κομμάτια,
που πάνω μου πέφτουν και μου χαράζουν το πρόσωπο… "
Στην ''κορυφή'' όλες οι θέσεις καλύπτονται από μοναχικά όντα που εκπέμπουν τη ζεστή πληρότητα της μαγνητικής δύναμης και της σιγουριάς. 'Οχι δεν αναφέρομαι στην κοινωνική κορυφή.
Είναι, λοιπόν, οι άνθρωποι που έχουν το θάρρος να ανατρέψουν, να υπερβούν, να υπερνικήσουν χιλιάδες εμπόδια προκειμένου να φτάσουν στο μεσουράνημά τους...
Και φυσικά οι άνθρωποι που δεν φοβούνται να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους γυμνό - ενώπιος ενωπίω... και που αντιδρούν στις βολές και στα σίγουρα, συνεπώς δεν βιώνουν τους κλασικούς συμβιβασμούς.
Κάποιος που τα θέλει όλα στρωμένα στη ζωή του και είναι γεμάτος επιφανειακή δράση, επειδή αποφεύγει κάθε αλήθεια με τον εαυτό του, δεν είναι σε θέση για μεγάλες ανατροπές, όπως συνήθως δεν είναι σε θέση να γράψει ποίηση πχ. [γιατί δεν έχει την εμπειρία της εσωτερικής γνώσης].
'Ενας ιδεαλιστής όμως δεν φοβάται, γιατί απλούστατα σκάβοντας στα μεταλλεία μέσα του, είναι σε θέση να ανακαλύπτει ένα μεγάλο μέρος της ουσίας και έχει τη δύναμη όχι μόνο να γράψει μια σελίδα ποίησης, αλλά να τη ζήσει αυτή τη σελίδα πληρώνοντας το τίμημα!
[quote user="Pappas10" post="324503"]Θα επιμείνω στην αρχική και αέναη τοποθέτηση μου....
ΡΕ ΠΑΝΑΘΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααααααααααααααααααα....[/quote]
ρε συ ακόμα πανάθας είσαι? Single χωρίς τίτλους και χωρίς Σισέ. :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Μεγάλη πικρα αδερφέ η μοναξιά, μεγάλη και αβάσταχτη.
ναι στην επιλεκτική μοναξιά και όχι στην μοναχικότητα
πέρασα από αυτό το στάδιο και βγήκα αλώβητη γιατί έκανα την μοναξιά μου φίλη.
είναι πραγματική πολυτέλεια να έχεις το δικαίωμα της επιλογής της παρέας ή της μοναχικότητα. προσωπικά πέρασα από πολλές άσχημες φάσεις ζωής όμως αυτή η επιλεκτική μοναξιά με βοήθησε εξ ίσου με την επιλογή των λίγων καλών φίλων.
και κάποτε ήρθε η στιγμή της απόφασης να βάλω στην ζωή μου τον άνθρωπό μου , διαφυλάττοντας όμως και κάποια πράγματα για τον εαυτό μου .
Ο ανθρωπος ετσι και αλλιως ειναι ον κοινωνικο.
Πολλες φορες ,χρειαζεται μετα απο καποιες σχεσεις να επιδιωκει την μοναχικοτητα.Αυτο θαρρω ,θα τον βοηθησει,να γεμισει τις μπαταριες του και να αποβαλλει τις σκεπτομορφες του προθυστερου συντροφου,ωστε να ανανεωθει, και στην επομενη σχεση του ,να ειναι ετοιμος για να προσφερει αυτο ,που μπορει ,ψυχη τε και σωματι.
Ειναι πολλοι ανθρωποι ,που δεν αντεχουν την μοναξια.Ετσι αμεσως μετα το τελειωμα μιας σχεσης,ξεκινανε αλλη ,χωρις να παρελθει το διαστημα ,που προσωπικα αποκαλω αυτοκαθαρση.
Οι εικονες ,ομως του προηγουμενου συντροφου ειναι εκει....Αυτο πιθανα οδηγει σε ρηξη και με τον νεο συντροφο.Ειναι πολυ σημαντικο να αντιληφθουμε ,οτι για να ξεκινησει καποιος μια καινουργια σχεση θα πρεπει να εχει απεμπλακει ολοκληρωτικα απο την παλαιοτερη.
Αυτα ισχυουν ,οπωσδηποτε για ανθρωπους ,που δεν τους ικανοποιει η μονιμοτητα.Ευχης εργο θα ηταν για ολους μας πιστευω ,ο συντροφος μας να πληρουσε τις προυποθεσεις μιας σχεσης μονιμης και της εξευρεσης της αδελφης ψυχης.
Κατι τετοιο θα οδηγουσε σε πανδαισια γευσεων για τις ψυχες των ερωτευμενων.
fortune.
[quote user="fortune" post="350970"]Κατι τετοιο θα οδηγουσε σε πανδαισια γευσεων για τις ψυχες των ερωτευμενων.[/quote]
Μα στις περισσότερες περιπτώσεις, όσοι χωρίζουν δεν είναι ερωτευμένοι!
Είναι άτομα που ο ερωτικός τους κύκλος έχει κλείσει...
fortune wrote,
Ευχης εργο θα ηταν για ολους μας πιστευω ,ο συντροφος μας να πληρουσε τις προυποθεσεις μιας σχεσης μονιμης και της εξευρεσης της αδελφης ψυχης.
Κατι τετοιο θα οδηγουσε σε πανδαισια γευσεων για τις ψυχες των ερωτευμενων.
pixie wrote,
Μα στις περισσότερες περιπτώσεις, όσοι χωρίζουν δεν είναι ερωτευμένοι!
Είναι άτομα που ο ερωτικός τους κύκλος έχει κλείσει
:roll: :roll:
Bρε Πιξυ,
Φαινεται φανερα απο το παραπανω οτι ,
H αποψη μου ειναι οτι η πανδαισια ερχεται ,οταν καποιος ειναι τυχερος και βρει την αδελφη του ψυχη.
f.
[quote user="fortune" post="350977"]H αποψη μου ειναι οτι η πανδαισια ερχεται ,οταν καποιος ειναι τυχερος και βρει την αδελφη του ψυχη.[/quote]
Δεν διαφωνώ όμως κάπου... Λέγοντας ''ερωτευμένοι'' ασφαλώς βάζω μέσα και την ψυχή και την ευδαιμονία που προκύπτει από μια τέτοια ένωση. Με την έννοια ότι ο έρωτας είναι η πλήρης ζωή...
Κι αυτή η σχέση δεν τελειώνει...
:roll: :roll:
....Της ιδιας αποψης ειμαι και εγω.Δεν τελειωνει ποτε...Δεν ειναι τυχαιο ,που σε μυστικιστικες βιβλιογραφιες βλεπουμε οτι συναντιουνται : παλι και παλι ,ξανα και ξανα...