Στην πραγματικότητα μπορούμε να προσφέρουμε πολύ περισσότερα και στον εαυτό μας, αν μάθουμε να ακούμε τον άλλον!
Αν μάθουμε να συνεκτιμούμε, παράλληλα με τη δική μας εσωτερική φωνή, αυτά που έχει να μας πει ο άλλος.
Και να τα σεβόμαστε ως εξίσου σημαντικά, χωρίς να τα σνομπάρουμε ή να τα κρίνουμε με υποκειμενισμό, ακόμα κι αν φαντάζουν εντελώς ξένα με τις απόψεις μας.
Αυτός ο εαυτουλικός μονόλογος, αυτή η υστερική αυταπάτη ότι μόνο η δική μας φωνή έχει αξία, άρα είναι λογικό να ακούγεται, η επιτακτική ανάγκη να γίνεται αποδεκτή η δική μας άποψη, πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνει και τη θέση της να παίρνει μία ευρύτερη πιο υγιής μορφή επικοινωνίας χωρίς κομπλεξισμούς.
Ένα πρόσωπο χωρίς τη σκληρότητα και τα άκαμπτα χαρακτηριστικά του εγωισμού, ένα πρόσωπο που φωτίζεται από μια θερμή καρδιά και διάθεση να ακούσει και να ανταλλάξει ανθρώπινη ουσία, είναι αυθεντικά ελκυστικό για πάντα... ;-) :grin:
pixie
Κάτσε τώρα
μιας και με βρήκες
ορεξάτο
...να κερδίσεις
συνεκτιμώντας αυτά που θα γράψω]
Στην πραγματικότητα μπορούμε να προσφέρουμε πολύ περισσότερα και στον εαυτό μας, αν μάθουμε να ακούμε τον άλλον!
Μετάφραση]
Αν μάθουμε να συνεκτιμούμε, παράλληλα με τη δική μας εσωτερική φωνή, αυτά που έχει να μας πει ο άλλος.
Και να τα σεβόμαστε ως εξίσου σημαντικά, χωρίς να τα σνομπάρουμε ή να τα κρίνουμε με υποκειμενισμό, ακόμα κι αν φαντάζουν εντελώς ξένα με τις απόψεις μας.
Μετάφραση]
Αυτός ο εαυτουλικός μονόλογος, αυτή η υστερική αυταπάτη ότι μόνο η δική μας φωνή έχει αξία, άρα είναι λογικό να ακούγεται, η επιτακτική ανάγκη να γίνεται αποδεκτή η δική μας άποψη, πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνει και τη θέση της να παίρνει μία ευρύτερη πιο υγιής μορφή επικοινωνίας χωρίς κομπλεξισμούς.
Μετάφραση]
Ένα πρόσωπο χωρίς τη σκληρότητα και τα άκαμπτα χαρακτηριστικά του εγωισμού, ένα πρόσωπο που φωτίζεται από μια θερμή καρδιά και διάθεση να ακούσει και να ανταλλάξει ανθρώπινη ουσία, είναι αυθεντικά ελκυστικό για πάντα...
Μετάφραση]
Παραδίνομαι!!! :mrgreen:
ΟΚ, με νίκησες... Ανάβω τσιγάρο... (http://www.a33.gr/files/images/6331/cool10.gif)
Ωραίο καπέλλο.
Από Τζαμάικα είναι;
NO PROBLEM MON
:razz: :mrgreen:
[quote user="κώστας" post="319046"]
Ένα πρόσωπο χωρίς τη σκληρότητα και τα άκαμπτα χαρακτηριστικά του εγωισμού, ένα πρόσωπο που φωτίζεται από μια θερμή καρδιά και διάθεση να ακούσει και να ανταλλάξει ανθρώπινη ουσία, είναι αυθεντικά ελκυστικό για πάντα...
Μετάφραση][/quote]
Καλό! :mricy:
Πάντως θάθελα πολύ να υπήρχε τρόπος για μια αληθινή επικοινωνία...
Κοιτάζοντας μια ανθρώπινη εικόνα, βλέπει κανείς μια πραγματικότητα γεμάτη πράξεις ουσίας και δυνατά εγχειρήματα...
Με την ανθρώπινη μορφή μας πλησιάζουμε πράγματα πολυτιμότερα...
Οταν μπορεις και ''παρατηρεις'' το εγω σου τοτε μπορεις και να παρατηρησεις και το ''εγω'' των αλλων.
Παντως συμφωνω οτι καλο ειναι να υπαρχει κατανοηση γενικοτερα....για να μπορεσεις τουλαχιστον να ακουσεις τον αλλον.
Δεν θα μπορούσα να μην συμφωνήσω, με την προϋπόθεση βέβαια να υπάρχει και η σχετική αμοιβαιότητα στο θέμα της κατανόησης. ;-)
Δεν θα αναφερθώ στον βαθμό αντίληψης, αλλά είναι σπατάλη χρόνου στην περίπτωση που ο άλλος είναι απαίδευτος ή σκέφτεται επιδερμικά ή λειτουργεί ανώριμα ή συνειδησιακά βρίσκεται σε χειμερία νάρκη ή θέλει συνεχώς να γίνονται όλα σύμφωνα με τον δικό του τρόπο - να μιλάμε για μια τόσο ευρεία έννοια όπως η αμοιβαιότητα!
Για μένα στόχος είναι η δική μου εμβάθυνση, το πώς θα διορθώσω εγώ τον εαυτό μου ώστε να συνυπάρχω όμορφα και δίκαια με τους άλλους και όχι να αλλάξουν οι άλλοι, στο σημείο βέβαια που κάποιος δεν πατά τις οριοθετήσεις μου.
Αν ο άλλος δεν νιώθει, είναι άσκοπη και ανώφελη κάθε έννοια κατανόησης! Κακό του κάνεις παρά καλό... θα το πάρει για υποχώρηση ή ανεπάρκεια δική σου κι όχι ανωριμότητα ή ανοησία δική του!
[quote user="κώστας" post="319050"]Ωραίο καπέλλο.
Από Τζαμάικα είναι;[/quote]
τι απέγινες εσύ; :shock:
χρόνια και ζαμάνια να σε δούμε :sad:
[quote user="katinaki" post="345573"]τι απέγινες εσύ; :shock: [/quote]
Σωστά, katinaki! Kι όχι τίποτα άλλο... χάσαμε και τη φωνή του άλλου και κρεμαστήκαμε στα σαγόνια του μονόλογου... ή αναλωνόμαστε στους παιδοτόπους... :razz:
Έναν υγιή διάλογο - αντίλογο... κάτι αυθεντικό, κι ας είναι μια τεράστια διαφωνία... λίγη περισσότερη σκέψη...
Θέλει περισσή τέχνη, αμέτρητη ταπεινοφροσύνη και εξαιρετική αυτογνωσία για να διαχειριστεί κανείς έναν (υγιή ή μη; δεν είμαι σίγουρη πως αντιλαμβάνομαι γιατί και πώς υπάρχει ένας τέτοιος διαχωρισμός) διάλογο.
Όταν η αντίθετη άποψη εκλαμβάνεται ως επίθεση, δεν υπάρχουν τα εχέγγυα συμμετοχής σε αυτόν.
Ας παίξουμε!
[quote user="black_velvet" post="348376"]Όταν η αντίθετη άποψη εκλαμβάνεται ως επίθεση, δεν υπάρχουν τα εχέγγυα συμμετοχής σε αυτόν.[/quote]
Συμφωνώ απολύτως! Η διαφορετικότητα, στη θέση και τον τρόπο σκέψης και έκφρασης, οφείλει να γίνεται σεβαστή και να μην επιδέχεται ευκολοπρόχειρες κρίσεις περί του ύφους βασισμένες σε υποκειμενικές καταβολές...
[quote user="pixie"]
....
... λίγη περισσότερη σκέψη...[/quote]
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα....
Όταν τον είχες έβγαζες καντήλια ...
Τώρα που λουφάρει καντιλιαζεις τους παιδότοπους ....
τς τς γυναίκες
[align=center]Υπογραφή
Ο με λιγότερη σκέψη[/align]
[quote user="KostasD33" post="348383"][quote user="pixie"]
....
... λίγη περισσότερη σκέψη...[/quote]
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα....
Όταν τον είχες έβγαζες καντήλια ...
Τώρα που λουφάρει καντιλιαζεις τους παιδότοπους ....
τς τς γυναίκες
[align=center]Υπογραφή
Ο με λιγότερη σκέψη[/align][/quote]
βρε πότε έγραψα εγώ, "λίγη περισσότερη σκέψη;"
εντάξει έβγαζα καντήλες :mrgreen: αλλά τώρα αναρωτιέμαι: ζει ο άνθρωπος, είναι καλά;
η pixi το είχε γράψει...
δεν είναι το δικό σου όνομα στην παράθεση
καλέ μάγια... γιατί με εδιτάρεις άνευ λόγου??
πριν το έγραφε. Τέλος πάντων
[quote user="KostasD33" post="348383"][quote user="pixie"]
....
... λίγη περισσότερη σκέψη...[/quote]
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα....
Όταν τον είχες έβγαζες καντήλια ...[/quote]
Χαχαχαχαχαχα! :mrblue:
Τι λες, καλό μου? Τις πιο ενδιαφέρουσες και μεστές συζητήσεις με τον κώστα και την Βέλβετ τις έχω απολαύσει! :evil: :lol:
Και δηλώνω πως αν δεν ήταν - κατά κύριο λόγο, για να μην παρεξηγηθώ - τα παιδιά αυτά να ερεθίζουν σε υπερβάλουσα λογική σκέψη το ακατοίκητο μυαλό μου, μάλλον θα έπαιρνα τα κουβαδάκια μου για άλλη παραλία! ;-) :lol: :lol:
ΥΓ. Σε εδιτάρω διότι είχες κάνει ένα μπαχαλεματάκι στην παράθεση κι αντί του ονόματος pixie, είχες βάλει katinaki wrote με τα λόγια τα δικά μου... γι' αυτό μπερδεύτηκε και το κορίτσι... :lol:
Ντακς, έχω την συνήθεια να καθαρίζω την παράθεση και θα έγινε η στραβή.
Τη φωνή του άλλου να την ακούμε και πολύ σωστά θα κάνουμε, αλλά όταν ο άλλος αδιαφορεί και λέει μόνο τα δικά του, τι κάνουμε;
Τι γίνεται όταν η δική μας φωνή δεν φτάνει στα αφτιά του άλλου και δεν έχει καμία διάθεση να ακούσει ή να συνεργαστεί;
Θα κλείνουμε την πόρτα και θα φεύγουμε ή θα φάμε όλη τη ζωή μας να εξηγούμε ενώ ξέρουμε ότι τα λόγια μας πάνε στα ντουβάρια; :cool:
[quote user="titica" post="351264"]Τη φωνή του άλλου να την ακούμε και πολύ σωστά θα κάνουμε, αλλά όταν ο άλλος αδιαφορεί και λέει μόνο τα δικά του, τι κάνουμε;
Τι γίνεται όταν η δική μας φωνή δεν φτάνει στα αφτιά του άλλου και δεν έχει καμία διάθεση να ακούσει ή να συνεργαστεί;
Θα κλείνουμε την πόρτα και θα φεύγουμε ή θα φάμε όλη τη ζωή μας να εξηγούμε ενώ ξέρουμε ότι τα λόγια μας πάνε στα ντουβάρια; :cool:[/quote]
Θα πω κάτι που θα εκληφθεί ως ουτοπικό... ή και αλαζονικό, για τους πολύ καχύποπτους απέναντί μου. Το λέω όμως κυρίως επειδή ως σκέψη το άνωθι με έχει βασανίσει αρκετές φορές... και σχεδόν κάθε φορά θυμόμουν ένα απόσπασμα παραμυθιού (το οποίο μου διαφεύγει ποιό ήταν, νομίζω όμως ήταν από το "Ιστορίες Δερβίσηδων").
Εάν η φωνή σου δεν φτάνει σε κάποιον, ίσως δεν εξέτασες σωστά τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να φτάσει. Κι είναι πρόκληση... τεράστια πρόκληση.
Είπε λοιπόν ο "σοφός" του παραμυθιού, για ελάχιστα διαφορετικό θέμα από τον διάλογο, την "διδασκαλία"...
Πριν αρχίσεις να διδάσκεις, πείσε τον άλλο πως πάντα υπάρχει κάτι ακόμα να μάθει.
Αυτή η πρόταση με βασανίζει χρόνια. Γιατί είναι τόσο απλό αυτό που λέει κι όμως διαφεύγει τόσο εύκολα. Και σε κάθε περίπτωση "ανθρώπινου ντουβαριού" που συναντώ, αυτή η πρόταση αναβοσβήνει στο μυαλό μου σα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κι αρχίζουν τα ερωτήματα...
Γιατί δεν ακούγεται αυτό που λέω; Μήπως είναι λάθος ο τρόπος που το θέτω; Από που πρέπει να αρχίσω; Από την άποψή μου; Από την δική του; Από κάτι άλλο, που δεν έχω σκεφτεί και που δύναται να "ανοίξει" τους ορίζοντες του διαλόγου και γενικότερα τα αυτιά του; Μήπως να ξεφύγω από τον απλό τρόπο, να το θέσω σουρεαλιστικά; Περίπλοκα; Αφηρημένα; Με παραδείγματα; Περιφραστικά; Σαν παραμύθι; Αλληγορικά; Σαν δική του ιδέα; Ψιθυριστά; Με ένταση; Παθητικά; Με παρομοιώσεις; Ως εξιστόρηση γεγονότος; Κάπως αλλιώς;
Κι είναι πρόκληση. Τεράστια πρόκληση. Εκτός κι αν αποφασίσεις ότι δεν αξίζει τον κόπο το να ασχοληθείς.
Αν θες τη γνώμη μου... Συνήθως τον αξίζει. Όχι για τον άλλο. Για μας. Για να μάθουμε να "μιλάμε" σ' αυτούς που δεν έμαθαν "ν'ακούνε".
Κάπως έτσι. Εγωιστικά. Εγωκεντρικά όπως θα έλεγε κι η Pixie μάλλον κοιτώντας με με μισό μάτι ;)
Κι ας τα έχει δεκατέσσερα :P
Κατ' αρχήν Νίκο [την καλημέρα μου :grin: ], συμφωνώ ως προς την πρόκληση!Για μένα πρόκληση είναι και το συναίσθημα του άλλου και ο τρόπος του... ακόμα και το ανεπαίσθητο γκλουπ που κάνει κάποιος στο λαιμό του καταπίνοντας σπασμωδικά σε στιγμές αμηχανίας. :smile:
Το γιατί κάποιος δεν σε ακούει επί της ουσίας - και το καταλαβαίνεις εύκολα αυτό όταν αντί απάντησης στη συζήτηση ο άλλος ή μάλλον η άλλη σου απαντά πχ.: στον μουσακά βάζεις κρασί ή θα προτιμούσα το χρώμα της άμμου για τα πλακάκια του μπάνιου - ε, τι να πω... αυτό που ξέρω μετά βεβαιότητος είναι πως τα λόγια μου δεν άλλαξαν ποτέ κανέναν κι εγώ εξακολουθώ να γουργουρίζω ευχαριστημένα στις πιο γλυκές πεποιθήσεις μου νιώθοντας μια ζεστή πληρότητα! :razz: :lol:
[quote user="Nikos Apomakros" post="351280"]Εγωκεντρικά όπως θα έλεγε κι η Pixie μάλλον κοιτώντας με με μισό μάτι ;)[/quote]
Συνοπτικά... παρατηρώ πάντα με απόλυτα έντιμα μάτια αρκεί να υπάρχει και αυτό το κάτι από τη μαγική γοητεία της χώρας των παραμυθιών!
είναι τέχνη να ξέρεις να ακούς. να ακούς έστω και για πράγματα αδιάφορα προς εσέ, τα πιστεύω σου , τα ενδιαφέροντά σου.να ακούς όμως, όχι αδιάφορα. αν στο τέλος μιας συζήτησης κάνεις μια ανασκόπηση για το τι άκουσες και τι είπες θα διαπιστώσεις ότι κάτι σε ακούμπησε, κάτι κράτησες.
μέσα από τις κουβέντες των άλλων υπάρχουμε και μεγαλώνουμε , δοκιμάζουμε τους εαυτούς μας, τις δυνάμεις μας και τις δυνατότητες μας.
δεν πειράζει αν κάποιοι άλλοι δεν ακούν εμάς όταν μιλάμε και ασχολούνται με αλλότρια. αυτοί χάνουν . και χάνουν σε πολλούς τομείς της ζωής τους. γιατί όταν δεν ξέρεις να ακούς, βγάζεις εγωισμό και ο εγωισμός στις περισσότερες περιπτώσεις σε οδηγεί σε λάθος δρόμους.
τις καλημέρες μου
:smile:
[quote user="Belladona" post="351295"]είναι τέχνη να ξέρεις να ακούς. να ακούς έστω και για πράγματα αδιάφορα προς εσέ, τα πιστεύω σου , τα ενδιαφέροντά σου.να ακούς όμως, όχι αδιάφορα. αν στο τέλος μιας συζήτησης κάνεις μια ανασκόπηση για το τι άκουσες και τι είπες θα διαπιστώσεις ότι κάτι σε ακούμπησε, κάτι κράτησες.
μέσα από τις κουβέντες των άλλων υπάρχουμε και μεγαλώνουμε , δοκιμάζουμε τους εαυτούς μας, τις δυνάμεις μας και τις δυνατότητες μας.
:smile:[/quote]
Συμφωνώ απόλυτα. Όταν άρχισα να παίζω Role Playing Games, μου έγινε ιδιαίτερα αισθητό το +XP (experience Points) που λάμβανα στη πραγματικότητα από καταστάσεις ή διάλογους που πολλές φορές με έκαναν να χασμουριεμαι γιατί εκείνη την περίοδο δεν με απασχολουσε το συγκεκριμένο θέμα . Άρχισα να μετράω διαφορετικά τα παντα και σχεδόν γελώντας μέσα μου να σκέφτομαι "όπα... +10xp στη μαγειρική..." ή "+50xp στη δουλεια, την οδήγηση ή το ψάρεμα"
Όλα τα ερεθίσματα συμβάλλουν λίγο ή πολύ σε αυτό που ονομάζουμε εμπειρία. Κι ίσως κάποτε να παίξουν τον ρόλο τους. Και μια συζήτηση είναι γεμάτη από τέτοια. Ακόμα κι ένας μονόλογος...
Αλλά αν η φωνή του άλλου επιχειρεί να σκεπάσει τη δική σου τι γίνεται? :roll:
Κι εσύ να παλεύεις να εισακουστείς μάταια... :razz:
Τον/την αφήνεις να παραμιλάει υποχωρώντας?
Είναι και πολλοί που θεωρούν τον τόνο της φωνής στοιχείο αξιολόγησης δύναμης ή επιβολής. ;-)
Να σου πω, δεν το θεωρούν άδικα όμως. Έχω δει τι αποτέλεσμα έχει η δική μου βροντερή φωνή και η φωνή κάποιων φιλενάδων μου στα παιδιά τους :lol:
[quote user="pixie" post="359127"]Αλλά αν η φωνή του άλλου επιχειρεί να σκεπάσει τη δική σου τι γίνεται? :roll:
Κι εσύ να παλεύεις να εισακουστείς μάταια... :razz:
Τον/την αφήνεις να παραμιλάει υποχωρώντας?
Είναι και πολλοί που θεωρούν τον τόνο της φωνής στοιχείο αξιολόγησης δύναμης ή επιβολής. ;-)[/quote]
____________________________________________________________________
ισως φανεί εγωιστικό αλλά η δική μου τακτική είναι ας πούμε διαφορετική
επιχειρεί ο άλλος να με σκεπάσει με το τόνο της φωνής του? εγώ σιωπώ και όχι γιατί δεν μπορώ να τον αντικρούσω
όχι δεν παλεύω να εισακουστώ ... γιατί να χαλάσω την ηρεμία μου αλλά και φαιά ουσία ?
ναι τον αφήνω να παραμιλάει όχι γιατί εγώ υποχωρώ αλλά γιατί απλά τον αφήνω στον εγωισμό του, στις ανασφάλειες του, στις υστερίες του . έτσι ξεσπάει και βγάζει απωθημένα που του πλημμυρίζουν τον μυαλό , την σωστή σκέψη , του στερούν ίσως και την απόλαυση της ζωής.
δεν υποχωρώ με τον να μην φτάνω στο επίπεδό τους. θα μιλήσω , θα έρθω σε αντιπαράθεση , θα θυμώσω με άτομα που εγώ θα επιλέξω να συνομιλήσω μαζι τους και ας διαφωνώ σε ουσιαστικά θέματα.
και επ ουδενί θεωρώ ότι η δύναμη της φωνής είναι στοιχείο αξιολόγησης δύναμης η επιβολής,
το άκρως αντίθετο όπως ανέφερα και παραπάνω. για μένα είναι στοιχείο κατωτερότητας και κακής άμυνας
δεν είναι τυχαία η ρήση του λαού μας " η σιωπή μου προς απάντησή σου "
Υπάρχει και το "Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης". Και νομίζω ο κλέφτης το έχει
φιλοσοφήσει καλά το θέμα...
Κατά τα άλλα... κυρίως συμφωνώ :)
Η ένταση της φωνής πάντως γενικότερα έχει τη σημασία της. Όχι στις διαπροσωπικές σχέσεις.
Εκεί σπάνια επιτυγχάνει κάτι κι αν το επιτύχει θα είναι μάλλον στιγμιαίο. Σε άλλα θέματα όμως
μπορεί να αποσπάσει τη προσοχή, να προκαλέσει το ενδιαφέρον, να δηλώσει ιδιαίτερη αγανάκτηση
με μοναδικό τρόπο κτλ.
Αν και προσωπικά θα ανατρίχιαζα περισσότερο αν σε μια πορεία π.χ. όλοι ψιθύριζαν...
μπρρρ..
Όπως υπάρχει επίσης και το να μιλάμε ταυτόχρονα! Οπότε δεν ακούμε ο ένας τον άλλο και τελείωσε η υπόθεση κι ο καθένας ακούει τη φωνή του! :lol: :mryellow:
Ειδικά στους καυγάδες? Φωνάζουμε δυνατά ακούμε μόνο τη δική μας φωνή και αγνοούμε τελείως τα επιχειρήματα του άλλου... και κάπου στην πορεία χάνουμε και την ουσία της διαφωνίας κι όλα καλά... :lol:
[quote user="pixie" post="359153"]Όπως υπάρχει επίσης και το να μιλάμε ταυτόχρονα! Οπότε δεν ακούμε ο ένας τον άλλο και τελείωσε η υπόθεση κι ο καθένας ακούει τη φωνή του! :lol: :mryellow:
Ειδικά στους καυγάδες? Φωνάζουμε δυνατά ακούμε μόνο τη δική μας φωνή και αγνοούμε τελείως τα επιχειρήματα του άλλου... και κάπου στην πορεία χάνουμε και την ουσία της διαφωνίας κι όλα καλά... :lol:[/quote]
Μπααα δεν συμφωνώ...(συμφωνώ ότι στο τέλος ξεχνάς γιατί διαφώνησες και όλα καλά,όντως),αλλά εγώ όταν φωνάζω στον άλλον και ο άλλος φωνάζει σε μενα..ναι μεν τον ακούω(αλήθεια),αλλά επειδή θέλω να περάσει το δικό μου συνεχίζω να μιλάω..χαχαχαχαχαχα
Α!Αλλά και χαμένη να βγώ κάνω μια γκριματσούλα και όλα καλά!! :lol: :lol:
Είσαι γυναίκα τόσο το καλύτερο λέμε!!! :razz:
[quote user="saliara" post="359164"]
Είσαι γυναίκα τόσο το καλύτερο λέμε!!! :razz:[/quote]
:evil: :mad:
Συνειδητοποιημένη εκμετάλλευση...
χαχαχαχα έλα τώρα που δεν σας αρέσει?? :roll: :lol:
το έχεις φιλοσοφήσει κιόλας... Τι να πω; Τον λυπάμαι τον άμοιρο.
Δώστου ένα χτύπημα συμπάθειας στον ώμο εκ μέρους μου.
χαχχαχα Ε όχι και άμοιρος...Τέτοιο καταπληκτικό άτομο που θα' χει δίπλα του!! :P
Εγώ ακούω τον άλλον!!!(Δεν είπα το αντίθετο), απλά δεν κάνω ότι μου πεί...(συνήθως) :lol: