Υπάρχουν φορές που μας πλησιάζει κάποιος και κάνουμε ένα βήμα πίσω, γιατί ''κάτι δεν μας αρέσει στη φάτσα του''!
Προφανώς για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο ή απλά από ένστικτο, η πρώτη εντύπωση που έχουμε είναι αρνητική και απωθητική.
Εννοείται πως συμβαίνει και το αντίθετο, να μας κερδίζει ή ακόμα και να ασκεί εξουσία επάνω μας κάποιος με τη βαρύτητα της φυσιογνωμίας του!
'Ολοι μας έχουμε ακούσει ότι ο χαρακτήρας ενός ατόμου αποτυπώνεται στο πρόσωπό του, αλλά και το έχουμε διαπιστώσει ότι από την εκφραστική δυνατότητα ενός ατόμου, αποκομίζουμε κάποια πρώτα συμπεράσματα!
Κατά πόσο, λέτε, είναι αλήθεια ότι στο πρόσωπό μας υπάρχουν στοιχεία της προσωπικότητάς μας? Μήπως πρόκειται για αυταπάτη?
Λέτε να είναι μόνο μια πρώτη εντύπωση που μπορεί να είναι λανθασμένη ή υπάρχει βάση στα λόγια αυτών που ισχυρίζονται ότι στο πρόσωπο, δηλαδή στα μορφολογικά μας χαρακτηριστικά, αντικατοπτρίζονται στοιχεία της εσωτερικής ταυτότητάς μας?
Κατά πόσο μπορούμε να κρίνουμε κάποιον από τη φυσιογνωμία του και πόσο ασφαλής μπορεί να είναι μια τέτοια αποτίμηση?
Λέτε να κάνω κι άλλα λάθη στη ζωή μου εγώ που το πιστεύω αυτό? :mryellow: :razz:
Κάτι νιώθουμε σίγουρα με το που αντικρίζουμε κάποιον.
Δε νομίζω ότι παίζει μόνο ρόλο η εμφάνισή του, τα χαρακτηριστικά ή το χαμόγελο ή ό,τι μπορεί ν' αποτυπωθεί από το χαρακτήρα του.
Πιστεύω πως ο καθένας μας έχει θετική ή αρνητική αύρα.
Έχω δει γλυκύτατους ανθρώπους και στα δύο φύλα που αποδεικνύονται φίδια κολοβά και άλλους όχι τόσο όμορφους που σε κερδίζουν αμέσως, νιώθεις "ασφαλής" μαζί τους και σαν να τους γνωρίζεις από πάντα.
Προσωπικά πάντως δεν έχω πέσει έξω ρίχνοντας την πρώτη ματιά! Ακόμα και την τελευταία φορά που με ξένισε η εμφάνιση,ομολογώ, είδα κάτι που τελικά αποδείχθηκε λίγο μπροστά σ αυτό που ξεδιπλώθηκε μπροστά μου με την πάροδο του χρόνου! ;-)
Χμμμ... Με τον όρο φυσιογνωμία εκφράζουμε συνήθως δύο πράγματα: το πρόσωπο αλλά και την προσωπικότητα κάποιου!
Εννοώντας ότι με τη λέξη αυτή ορίζονται τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και ο ιδιαίτερος τρόπος του χαρακτήρα, η ταυτότητα.
Παράδειγμα... Λέμε για κάποιον: 'Εχει όμορφη φυσιογνωμία ή είναι ηγετική φυσιογνωμία της τέχνης! ;-) :roll:
Πολλές φορές, κάνω κάτι, ως πρακτική εξάσκηση περισσότερο και λιγότερο ως παιχνίδι, να αξιολογώ τις καινούργιες γνωριμίες που κάνω, τους ανθρώπους που έρχομαι σε επαφή, μαντεύοντας τι είναι οι άλλοι από την εξωτερική τους εμφάνιση αποκλειστικά και μόνο!
Κάντε το κι εσείς! Είναι μια πρόκληση για να διαπιστώσουμε πόσο παρατηρητικοί και φυσιογνωμιστές είμαστε! :idea: :grin:
σπάνια πέφτω μέσα όμως. :?
Κι έλεγα κι εγώ
γιατί μου πας κόντρα.
Στη χώρα μας πάντως, έχουν γεννηθεί πολύ σημαντικά πρόσωπα - εξέχουσες ιστορικές, πνευματικές ή καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες με σπουδαία κοινωνική προσφορά στον χώρο της επιστήμης ή της τέχνης, οραματιστές, ιδεαλιστές, λατρεμένοι λογοτέχνες, αλλά και στο χώρο της υγείας.
Φυσιογνωμίες που έφυγαν μα δύσκολα πεθαίνουν...
Δεν μπορώ όμως να υποστηρίξω το ίδιο και για την πολιτική! :sad:
[quote user="pixie" post="339777"]Στη χώρα μας πάντως, έχουν γεννηθεί πολύ σημαντικά πρόσωπα - εξέχουσες ιστορικές, πνευματικές ή καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες με σπουδαία κοινωνική προσφορά στον χώρο της επιστήμης ή της τέχνης, οραματιστές, ιδεαλιστές, λατρεμένοι λογοτέχνες, αλλά και στο χώρο της υγείας.
[/quote]
ναι !!! έχεις δίκιο, κι εγώ στη χώρα μας γεννήθηκα. :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
[quote user="rain" post="339781"]ναι !!! έχεις δίκιο, κι εγώ στη χώρα μας γεννήθηκα. :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:[/quote]
Δεν αμφιβάλλω ότι είσαι κι εσύ ειδική μορφή, κοινώς ''μουτράκι''! :mrblue: :mricy:
''Σκοντάψαμε σε γνωστές φυσιογνωμίες", που έλεγε και η αείμνηστη Καρέζη... :lol:
Δεν ξέρω αν κολλάει εδώ αλλά ήθελα να αναφερθώ σε ένα βιβλίο του Γιώργου Πασχαλίδη, που έπεσε τυχαία στα χέρια μου, και αναφέρεται στους τρείς ανθρώπινους τύπους που λέει πως υπάρχουν, τρείς μόνο ομάδες ανθρώπων για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Συγκεκριμένα, τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας του καθενός από τους τρεις τύπους είναι:
Ο Α τύπος είναι :
■Άνθρωπος της δράσης.
■Αυθόρμητος.
■Ανυπόμονος.
■Με αυτοπεποίθηση.
■Αντιδρά στο στρες με πανικό.
■ Προσπερνά εύκολα τα εμπόδια.
Ο Β τύπος είναι:
■Υπομονετικός.
■Συναισθηματικός.
■Επιρρεπής στις δικαιολογίες.
■Διστακτικός στη λήψη αποφάσεων.
■Ρομαντικός.
■Έχει αυτοέλεγχο.
■Έχει μητρικά αισθήματα.
■Αγχώνεται για το μέλλον.
■Αντιδρά στο στρες με άγχος.
Ο Γ τύπος είναι:
■Άνθρωπος του πάθους των άκρων.
■Φιλόδοξος.
■Οργανωτικός.
■Επίμονος.
■Επαναστάτης.
■Νιώθει πόνο για καταστάσεις του παρελθόντος.
■ Φοβάται την απόρριψη.
■Αντιδρά στο στρες αρχικά με πανικό και στη συνέχεια ''κολλάει''.
Έχει ακούσει κάποιος σχετικά?
Πριν μερικά χρόνια είχα διαβάσει σε εφημερίδα ή σε περιοδικό (φυσική μορφή και όχι ιντερνέτ) ένα αξιόλογο σχετικά άρθρο.
Δυστυχώς δεν το θυμάμαι επακριβώς.
Στο περίπου λοιπόν έλεγε για 4 τύπους εγκέφαλων στους ανθρώπους και όχι 3.
Ο ένας τύπος (το θυμάμαι σίγουρα) ήταν ο κινητικός
Οι άλλοι τρεις δεν θυμάμαι καν... μπορεί ο ένας να ήταν ο αισθαντικός αλλά με κάθε επιφύλαξη.
Το ενδιαφέρον όμως δεν ήταν σε αυτό αλλά ήταν ότι υπήρχαν χαρακτηριστικά σαφέστατα στον κάθε τύπο που με σχετικά απλούς τρόπους μπορούσες να τους προσδιορίσεις που είναι ο καθένας.
Παράδειγμα είχε (νομίζω) για τον κινητικό ακόμα και το αν κάποιος είχε έντονη την αίσθηση της όσφρησης ή περπατούσε με Χ ή το Ψ τρόπο.
Δηλαδή για κάθε τύπο είχε δέκα δεκαπέντε παρατηρήσεις στην φυσιολογία του που υπάρχουν από την παιδική ηλικία, και οσο περισσότερο από αυτές είχε κάποιος σε κάποια ομάδα σε αυτή ανήκε.
Υπήρχαν φυσικά και μεικτοί τύποι, δηλαδή 40% από τον 1 και 60% από τον άλλο κλπ.... αρκετά ενδιαφέροντες συνδυασμοί.
Αφού λοιπόν μπορούσες με ένα απλό ερωτηματολόγιο να προσδιορίσεις τον τύπου του εγκέφαλου τότε υπήρχαν και ανάλογες συμπεριφορές ανά τύπο.
Και εκεί υπήρχαν καθαρά αποτελέσματα άμεσα αναγνώσιμα ανά τύπο αλλά και μεικτά από την αρχική τακτοποίηση.
Κατέληγε στο τέλος σε συμπεράσματα για χώρους εργασίας και ομάδες ατόμων που δουλεύουν μεταξύ τους και τι τύπους είναι ο καθένας.
Παράδειγμα δεν ήταν γενικά δεδομένο ότι αν έβαζες σε μια ομάδα πχ 4 ατόμων όλοι να είναι ο ίδιος τύπος για να έχεις ομοιογένεια.
Χρειαζόταν ισορροπία και η κατανομή πόσοι να είναι από τον Α τύπο ή τον Β είχε να κάνει με την φύση της εργασίας ή του έργου που είχε η κάθε ομάδα.
Έβγαιναν συμπεράσματα ότι με λάθος συνταγή ανάμιξης τύπων εγκεφάλων σε ομάδες τα αποτελέσματα πάντα έβγαιναν πενιχρά ή και καταστροφικά παρ ότι όλες οι συνθήκες ήταν θετικές.
Φυσικά και το ανάποδο, δηλαδή με συνθήκες μη θετικές ή με ιδιαίτερα προβλήματα η σωστή αναλογία τύπων ανέβαζε σημαντικά τα αποτελέσματα....
Στην τελική η όλη έρευνα κατέληγε σε εντελώς πρακτικά αποτελέσματα διαπίστωσης του τύπου από συμπεριφορές, γνώση με βάση την διαπίστωση των τάσεων και των ειδικών δεξιοτήτων που είχε ο κάθε τύπος, και συνδυασμοί σε ομάδες τύπων.
Νομίζω ότι η έρευνα ήταν από κάποια από τα φέιμους αμερικάνικα πανεπιστήμια και πιθανολογώ ότι η χρηματοδότηση για αυτή την έρευνα είχε προελθει και από επιτηρήσεις και από το πεντάγωνο.
...α! α! α! θα σας μαλωσω...
υπαρχει κ αλλος ενας τυπος ανθρωπου..που διαρκως εξελισσεται..
(http://a33.gr/files/images/7515/images.jpg)
Ενδιαφέρον κι αυτό περί τυπολογίας, Κώστα. :smile: Ο Πασχαλίδης έχει πολλούς οπαδούς - μέχρι και παιδαγωγοί, λέει, χρησιμοποιούν αυτό το μοντέλο των 3 ανθρώπινων τύπων - μπήκα τώρα να δω τι παίζει. Υπάρχει μάλιστα και ένα σχετικό test με ερωτήσεις και απαντήσεις που ανάλογα σε κατατάσσει.
Εδώ είναι:
http://georgepashalidis.com/?page_id=2904
Εκ περιεργείας το απάντησα, είμαι Γ τύπος από πατέρα.
Γ τύπος.
Η περιγραφή ωστόσο ανά σημεία δεν ταιριάζει καθόλου.
Επέστρεψε το παιδί???? :D
Εγώ είμαι Α!!! Και κρατάω το:
"Προσπερνά εύκολα τα εμπόδια και προχωρά μπροστά χωρίς να κοιτά πίσω γιατί γι αυτόν η ζωή συμβαίνει εδώ και τώρα." 8)
ναι αυτό σίγουρα δεν θα μου ταίριαζε.
Θα ταίριαζε το "αγνοεί τα εμπόδια αλλά όχι απαραίτητα για να προχωρήσει μπροστά"
Πάντως, είναι αξιοσημείωτες και οι διαφορές μέσα στον ίδιο τύπο. Επί της ουσίας δεν μιλάμε μόνο για 3 τύπους ανθρώπινων χαρακτήρων αλλά και για 4 υποενότητες μέσα σε κάθε γενικό τύπο. Γίνεται αρχικά ο διαχωρισμός αν προέρχεσαι γονιδιακά από τον πατέρα ή τη μητέρα. Και επίσης παίζει ρόλο το φύλο, αν είσαι άντρας ή γυναίκα. Δλδ. πρέπει να διευκρινίσουμε, για παράδειγμα: Γ τύπος από μητέρα/γυναίκα ή Γ τύπος από πατέρα/γυναίκα και το ίδιο για έναν άντρα.
Έχω δανειστεί το συγκεκριμένο βιβλίο από μια φίλη, λέγεται ''Αποδέσμευση από το Πεπρωμένο'' λέω να διαβάσω κάποια στιγμή πώς γίνεται η ανάλυση των χαρακτήρων.
ΥΓ. Ο άντρας Γ τύπου από πατέρα, Νίκο, χαρακτηρίζεται άτομο με ηγετικές τάσεις, στρατιώτης, τρέχει και προσφέρει ακούραστα περιμένοντας ωστόσο να του το αναγνωρίσουν, αγωνιστής, επίμονος, τελειομανής, βιώνει τα πάντα με πάθος, θεωρεί τον εαυτό του τον ικανότερο όλων, επικεντρώνεται με πείσμα στον στόχο του, η ζωή του ένας αγώνας δίχως τέλος κλπ. πολλά άλλα.
Ο άντρας τώρα Γ τύπου και πάλι που έχει όμως γονιδιακή ρίζα από τη μητέρα χαρακτηρίζεται ως ένας σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ζωής. Χάνεται μέσα σε ατέλειωτες σκέψεις, προσπαθεί να καθορίσει με ακρίβεια τον δικό του ρόλο, μελετά ή σχεδιάζει ακόμα και τα σενάρια που ενδέχεται να του προκύψουν. Φύση ανικανοποίητη, παθιασμένη, απολαμβάνει την αμηχανία των άλλων μπροστά του, πολυδιάστατος, απεχθάνεται τον καθωσπρεπισμό, άριστος διπλωμάτης αλλά απόλυτος[φτάνει να λειτουργεί αθόρυβα ή παραπλανητικά αρκεί να επιβάλλει άποψη], ένας στυλίστας της επικοινωνίας κλπ.
Και πως ακριβώς βρίσκεις αν είσαι από πατέρα ή μητέρα;
Η περιγραφή πάντως από πατέρα δεν ταίριαζε σχεδόν καθόλου
ενώ από μητέρα ένιωσα λες και κάποιος είχε βαλθεί να μου
αποδείξει ότι με ξέρει με την παραμικρή λεπτομέρεια.
Χα, καλή ερώτηση που δεν μπορώ όμως να απαντήσω ακόμα, αλλά αυτό που εγώ κατάλαβα είναι ότι υπάρχει ένα κυρίαρχο γονίδιο που καθορίζει την συμπεριφορά του ανθρώπου και προσδιορίζεται σε θηλυκό ή αρσενικό ανεξάρτητα από το φύλο.
Είμαστε ο κλώνος ενός εκ των δυο γονέων και το ισχυρότερο γονίδιο που κυριαρχεί, κληρονομιά από τους γονείς, διαμορφώνει κατά κάποιον τρόπο τον χαρακτήρα.
Κάποια φίλη που προσπαθεί κι αυτή να ασχοληθεί αλλά αποσπασματικά διαβάζει, με ενημέρωσε ότι συνήθως στο πρώτο παιδί κυριαρχεί το γονίδιο του πατέρα και στο δεύτερο η μητέρα.