Έχω παρατηρήσει όπως και όλοι μας υποθέτω ότι για σχεδόν κάθε γεγονός κάθε κατάσταση ή ακόμα και κάθε αλληλουχία καταστάσεων υπάρχουν διαφορετικές σκοπιές που τις παρατηρεί ο καθένας.
Η κάθε διαφορετική σκοπιά παρατήρησης βγάζει και τα ανάλογα ερμηνευτικά συμπεράσματα όπως και τα ανάλογα συσχετιζόμενα συμπεράσματα
Επίσης έχω παρατηρήσει όπως και οι περισσότερο νομίζω πως παρ ότι υπάρχουν διαφορετικές οπτικές σκοπιές, αναδεικνύονται αρκετά κοινά ερμηνευτικά συμπεράσματα χωρίς να ξεχνώ φυσικά τα μη κοινά συμπεράσματα. Ακόμα και διαμέτρου διαφορετικές γωνιές θεώρησης πάντα υπάρχουν έστω και λίγα ή ελάχιστα κοινά
Η οπτική σκοπιά που βλέπει ο καθένα δεν είναι μόνο παρατήρηση αλλά είναι και προβολή. Δηλαδή πέρα του να παρατηρεί τα γεγονότα και τις καταστάσεις τις φωτίζει κιόλας σαν να είχε ένα δικό του προβολέα… από την γωνία που βρίσκεται….
Άλλοτε ο προβολέας έχει στενή δέσμη σαν Laser που πάει μεν μακριά αλλά όλα τα κοντινά και πέριξ τα αφήνει αφώτιστα
Άλλοτε ο προβολέας είναι φαρδιά δέσμη και έχει καλό κοντινό φωτισμό και αρκετή διάχυση γύρο του αλλά δεν πάει πολύ μακριά
Άλλοτε υπάρχουν πολλαπλά συστήματα προβολέων όπως στα αμάξια για μακρινά κοντινά και άλλοτε στραβώνει τον απέναντι του ή ακόμα αυτόν που προπορεύεται…
Γενικά υπάρχει και προβολέας με τις διάφορες ιδιότητες τους
Οι Οπτικές σκοπιές και οι προβολείς λειτουργούν σε όλα τα επίπεδα σκέψης. Από την φιλοσοφική μεριά με υλιστές ιδεαλιστές κ.λπ. πολιτική σκοπιά με τα διάφορα κόμματα, σχέσεις ανθρώπων μέχρι και ποδοσφαιρικών αντιλήψεων....
Πολλές φορές λειτουργεί και σαν καταλύτης σαν μια πρόκληση όταν βλέπεις έναν ή περισσότερους προβολείς προς κάποιες γωνιές να μπαίνεις και με τον δικό σου προβολέα είτε για να φωτίσεις είτε για να δώσεις έμφαση αλλού.. και μόνο που το κάνεις αρχίζει ανάλογα και η οπτική γωνιά να επαναπροσδιορίζεται
Συμπέρασμα.....
Ακόμα κανένα.........
μέχρι να βρω τον σωστό φωτισμό και γωνιά
Η αναζήτηση μπορεί να είναι εσωτερική η προβολή όμως είναι σίγουρα έξω
(σορρυ αλλά δεν έχω βιβλιογραφία για αυτά........ ότι κατέβασε η κούτρα μεταξύ μπουγάτσας και καφέ έβαλα)
Εμπεριστατωμένη η ανάλυση του θέματος... ;-)
Η οπτική γωνία σπάνια μπορεί να είναι ουδέτερη, εννοώντας πως συνήθως εμπεριέχει το αποτύπωμά μας, το προσωπικό μας ύφος στην αξιολόγηση λεπτομερειών, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τα συναισθήματά μας ή ακόμα κι αυτό που επιδιώκουμε.
Γίνεται επιλογή στοιχείων και τρόπου, λοιπόν! Καθορίζεται η θέση - η ματιά - από την οποία κάποιος παρατηρεί τα γεγονότα μια δεδομένη χρονική περίοδο... Γιατί η οπτική σκοπιά είναι κάτι που αναθεωρείται μέσα στο χρόνο - δεν αλλάζουμε μόνο εξωτερικά, γίνεται επανεξέταση αρκετών καταστάσεων ή βιωμάτων και συνεπώς μπορεί να γίνει διαφορετικός και ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα καθώς ωριμάζουμε!
Στην τέχνη είναι πολύ σημαντική η ''ματιά'' πχ. κάθε συγγραφέας έχει την δική του μοναδική αφηγηματική τεχνική.
Κάθε ζωγράφος αιχμαλωτίζει τη στιγμή ανάλογα με τον τρόπο του ώστε το έργο να αντιπροσωπεύει και τον ίδιο αλλά συγχρόνως, αν μπορούσε να εκφραστεί και κάποιος άλλος με την εικόνα που παρουσιάζει σύμφωνα με τη δική του οπτική γωνία, θα 'ταν θεϊκό!
Νομίζω, πάντως, ότι υπάρχουν τόσες ''ματιές'', όσοι και οι άνθρωποι...
Αντιστοίχως μάλιστα και παράμετροι, αφού όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα της αναθεώρησης, άρα να διαφοροποιούν τις πεποιθήσεις τους στην πορεία της ζωής, άρα να αλλάζουν οπτική σκοπιά...
Κωστή μετά τον Αϊνστάιν και την θεωρία της σχετικότητας δεν υπάρχει σωστή και λάθος οπτική. Όλα σχετικά είναι και έχουν να κάνουν με το σημείο στο οποίο στέκεται ο παρατηρητής. Άλλωστε τί εννοείς σωστό; Το κοινωνικά σωστό; Το νομικά σωστό (ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω την ατάκα: Το νόμιμο είναι και ηθικά σωστό); Το ατομικά σωστό; Το θρησκειολογικά σωστό;
Μα,
η σχετικότητα
δεν συνηγορεί ακριβώς στο ότι
υπάρχει σωστό και λάθος;
Ακόμη,
το ότι μπορεί να υπάρχουν/υπάρξουν και τα δύο
απαγορεύει
την ύπαρξη μόνο τού ενός;
Όχι κώστα δεν συνηγορεί ακριβώς σε αυτό. Σωστό και λάθος υπάρχει μόνο στα αδρανειακά συστήματα αναφοράς, στα οποία δηλαδή δεν επιδρά καμία εξωτερική δύναμη. Κάτι τέτοιο όμως στο Σύμπαν δεν υπάρχει. Όλα και όλοι είμαστε υπό την επήρρεια εξωτερικών δυνάμεων. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναγάγουμε το σύστημα αναφοράς μας σε αδρανειακό αλλά και αυτό είναι ατελές αφού είναι πρακτικά αδύνατο να προσδιοριστούν επακριβώς όλες οι συνιστώσες. Μετά την θεωρία της σχετικότητας η επόμενη ανατροπή ήρθε με την κβαντομηχανική. Εν ολίγοις μας λέει ότι αυτά που βλέπουμε επηρρεάζονται και από την δική μας παρουσία. Δηλαδή δεν υπάρχει πείραμα του οποίου τα αποτελέσματα να είναι τα απολύτως ακριβή και πραγματικά δεδομένου ότι το αποτέλεσμά του επηρρεάζεται από την παρουσία του παρατηρητή. Αυτό μας οδηγεί σε άπειρα ενδεχόμενα που θα μπορούσαν να είναι αληθή (ή που είναι αληθή) αλλά κάθε φορά βλέπουμε αυτό που ανταποκρίνεται στην στιγμή της θέασής του από εμάς. Συνυπολογίζοντας λοιπόν και αυτά που είπε η pixie από ψυχολογικής πλευράς δεν υπάρχει σωστό ή λάθος ή μπορεί να υπάρχουν ταυτόχρονα άπειρα σωστά και λάθη, αναλόγως του αριθμού των παρατηρητών. Ή ίσως τελικά να θεωρήσουμε σωστό αυτό που προκάλεσε θετική για εμάς αλληλουχία γεγονότων.
Συμφωνώ! Και εκείνο που κι εγώ τονίζω είναι το ότι πάντα υπάρχει υποκειμενισμός στην ερμηνεία των εννοιών.
Υπάρχει η περιοχή των ιδιωτικών αναπαραστάσεων στην ορατότητα του καθένα μας, κι ανάλογη είναι η δυναμική του τρόπου που ερμηνεύουμε τα φαινόμενα και την ψυχή των πραγμάτων.
Κι επειδή κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος ολόκληρος και έχει τη μοναδικότητά του, οι περισσότερες πιθανότητες συγκλίνουν στο να είναι εντελώς διαφορετική η οπτική γωνία του καθενός, πιθανότατα και τα λογικά επιχειρήματα επίσης...
Η σκέψη μας είναι σε θέση να κάνει τεράστιες διαδρομές, ο τρόπος όμως που πραγματοποιείται αυτό το ταξίδι διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο!
Και εγώ συμφωνώ μαζί σας
Και είναι άξιο παρατήρησης, :) μια και αναφερόμαστε στην οπτική σκοπιά γενικότερα,
κάποιες θέσεις παρατηρητών όπως των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που αποδέχονταν αξιωματικά την ύπαρξη ατόμων κατ΄ανάγκη χωρίς να έχουν τα τεχνικά μέσα για να το αποδείξουν εργαστηριακά, ούτε και την παραμικρή ελπίδα να το δουν κάποτε με τα μάτια τους
Όπως και ο Δημόκριτος όταν περιέγραφε το χορδικό αντίστοιχο του κενού, χιλιάδες χρόνια πρίν με τα πενιχρά μέσα, για να έρθουν πολύ νεώτερες εποχές που επιστημονικά πλέον αξιοποιήθηκαν οι θεωρίες του
Δεν είναι εντυπωσιακό;
Ο Κοπέρνικος, ακόμη ένα παράδειγα, έκανε τον 15ο αίώνα ορόσημο για τις γνώσεις της ανθρωπότητας με το σύμπαν, αποδεικνύοντας πως ο ήλιος βρίσκεται στο κέντρο και οι άλλοι πλανήτες περιστρέφονται γύρω του Συγκλόνησε τόσο με την θεωρία του που η λέξη revolution πέρασε στο λεξιλόγιο, αντικρούοντας τις θρησκευτικές αντιλήψεις πως η γη είναι το κέντρο του κόσμου
Μια γυναίκα είχε ρωτήσει κάποτε τον Θωμά Έντισον: Τι είναι ηλεκτρισμός; Κυρία μου, της απάντησε ο ηλεκτρισμός υπάρχει, χρησιμοποιήστε τον!
Οι επιστήμονες δεν μπορούν να δουν με τα μάτια τους, ωστόσο δέχονται θεωρίες ως μια επιστημονική πραγματικότητα, βασισμένες σε συμπεράσματα που προκύπτουν απο πειραματικά αποτελέσματα
Το ίδιο κάπως συμβαίνει νομίζω με τους φιλόσοφους
Δεν μπορούμε να δούμε την ζωή, ξέρουμε όμως πως είμαστε ζωντανοί Η ζωή υπάρχει και βρισκόμαστε σε αυτό τον κόσμο για να την εκφράσουμε με όλη της την ομορφιά
Δεν μπορούμε να δούμε τον νου, τις σκέψεις, ξέρουμε όμως τις σκέψεις ενός καλλιτέχνη μέσα από τη μουσική ή ένα πίνακα ζωγραφικής
Οι κορυφαίοι αθλητές, έχουν προπονηθεί για να συλλαμβάνουν νοερά ότι κάνουν με με κάθε λεπτομέρεια, χρησιμοποιώντας όλες τις αισθήσεις για την προσομοίωση της συνολικής ενέργειας στην οποία θέλουν να προβούν
Η αντίληψη, ιδιάιτερα οι εκλεπτυσμένες μορφές της, απαιτεί ανάπτυξη και εκπαίδευση
Από την άλλη πλευρά όμως έχει αποδειχθεί και το πόσο σημαντική αξία έχει για έναν αθλητή το να κάθεται κάποιος ακίνητος με τα μάτια κλειστά, η αυτοσυγκέντρωση Το συναίσθημα και η πίστη είναι πολύ σημαντικό
Η στάση ζωής μπορεί να επιρεάσει το πως βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας και πιο πέρα από τις συναισθηματικές καταστάσεις μας Αν αντιλαμβάνόμαστε μόνο ότι γνωρίζουμε, αυτό δεν αφήνει να καταλάβουμε το καινούργιο, το άγνωστο, το βέλτιστο
Η πρώτη ένδειξη ότι στην κοσμολογία δεν βλέπουμε, δεν μπορούμε να δούμε, όλα όσα υπάρχουν, ήρθε πριν περίπου 70 χρόνια από έναν Ελβετό αστροφυσικο
Ο Αινστάιν καθιέρωσε την αντικειμενικότητα ως θεμέλιο της επιστήμης Το ίδιο το όνομα της σχετικότητας δηλώνει πως η θεώρηση του κόσμου μας είναι εκάστοτε αυτή του κάθε παρατηρητή Ο ίδιος όμως έθεσε ως πυλώνα της σχετικότητας την αρχή ότι οι νόμοι είναι ίδιοι για όλους τους παρατηρητές, ανεξάρτητα από τον χώρο ή την θέση που βρίσκονται
Η προσωπική στάση του καθενός, όπου στάση το προσωπικό, νόμος το καθολικό, παράδειγμα το πολιτισμικό, νομίζω όμως πως είναι το κεντρικότερο
αυτα βιαστικά... :grin:
off topic
Γουστάρω που ενοποιήσαμε φυσική και ψυχολογία όταν οι φυσικοί αδυνατούν να παρουσιάσουν ενοποιημένη φυσική θεωρία...
:lol: :lol: :lol:
το κοσμικό κέρας της Αμαλθείας cna χαχαχα
εννοω με την έννοια ενός τοπίου πιθανοτήτων
εξάλλου και οι φυσικοί ασπάζονται την σημασία του ρόλου των αφηρημένων συμμετριών :razz: :grin:
'Οταν αναφερόμαστε σε γεννήματα της ψυχής ή του νου - βιβλία, ποίηση, ζωγραφική εικόνων - από όποια οπτική γωνία κι αν κοιτάξεις, το έργο έχει την μοναδική εσωτερική του πνοή...
Αρκεί να υπάρχει εκείνη η πηγαία, μαγική συναναστροφή του παρατηρητή με τον καλλιτέχνη!
Δίχως μυστικούς κώδικες... αυθόρμητα... αρκεί ένα βλέμμα γεμάτο σεβασμό και αποδοχή...
[quote user="KostasD33" post="326170"]
Άλλοτε ο προβολέας έχει στενή δέσμη σαν Laser που πάει μεν μακριά αλλά όλα τα κοντινά και πέριξ τα αφήνει αφώτιστα
Άλλοτε....
[/quote]
Ωραίο…!
Άραγε αυτός ο προβολέας ανάβει πριν εκφραστεί η σκέψη ή μετά..;
...και δεν εννοώ αυτόν που ντε και καλά μπορούν να δουν οι άλλοι..
Αν είναι πάντως μετά, φαντάζομαι ότι είναι καταδικασμένος να υποστεί την εποχή του..
η τεχνολογία εξάλλου κάνει άλματα..!
[quote user="pixie" post="327413"]
Στην τέχνη είναι πολύ σημαντική η ''ματιά'' πχ. κάθε συγγραφέας έχει την δική του μοναδική αφηγηματική τεχνική.
Κάθε ζωγράφος αιχμαλωτίζει τη στιγμή ανάλογα με τον τρόπο του ώστε το έργο .....[/quote]
αυτή ίσως να ναι και η στιγμή του ¨ανάμματος¨!
[size=10]σόρρυ για το πετσόκομμα των παραθέσεων[/size]
Κανένας ζωγράφος που είναι και καλλιτέχνης
δεν αιχμαλωτίζει τη στιγμή.
Την συλλαμβάνει, αυτό ναι.
Και την απελευθερώνει
από τα στενά όρια της στιγμής.
Ώστε ζωγραφίζεις εεε..δεν σου του χα :)
Για την τέχνη της φωτογραφίας θα ήταν έγκυρη η λέξη ¨αιχμαλωτιζει¨ ;
[quote user="κώστας" post="338970"]
.... τα στενά όρια της στιγμής.[/quote]
¨στιγμή¨ και ¨όρια¨ μου φαίνεται αντιφατικό , [size=10]αλλά κολλάω σε λεπτομέρειες[/size]
[quote user="κώστας" post="338970"]Κανένας ζωγράφος που είναι και καλλιτέχνης
δεν αιχμαλωτίζει τη στιγμή.
Την συλλαμβάνει, αυτό ναι.
Και την απελευθερώνει
από τα στενά όρια της στιγμής.[/quote]
Πρώτα απ' όλα, κάθε αληθινός ζωγράφος είναι καλλιτέχνης...
Δεν υπάρχουν συνταγές πνευματικής, δημιουργικής διαδικασίας πάνω στην τέχνη.
Είτε πούμε ''την αιχμαλωτίζει'', είτε πούμε τη ''συλλαμβάνει'', σημασία έχει ότι ζει γιαυτή τη μοναδική στιγμή της έκστασης όπου κορυφώνεται όλη η διαδικασία κι ο καλλιτέχνης - δονούμενος από δημιουργική παραφορά - ολοκληρώνει το έργο του!
Τα έχω ξαναγράψει αυτά εδώ, κι εξακολουθώ να τα υποστηρίζω:
Ο καλλιτέχνης, πολλές φορές, ξεκινάει από ευτελή στοιχεία! Είναι η πρώτη μορφή. Σιγά-σιγά κατεργάζεται αυτά τα στοιχεία κι αρχίζει να αναρριχάται ολοένα και σε ανώτερα επίπεδα και ύψη. Είναι το βαθμιαίο ανέβασμα... Η προπαρασκευή...
Κι εκείνο που συνεχώς του δίνει ώθηση και τον τονώνει, είναι η ενόραση της μοναδικής στιγμής... 'Οταν με ασύλληπτα ξαφνική δύναμη, με απόλυτη κορύφωση, ρέει και επιτέλους εκφράζεται το πάθος του! Που σε όλη αυτή την ανοδική πορεία και λειτουργώντας παράλληλα με τον αισθητικό υπολογισμό, διαστέλλονταν παράφορα...
Αυτή η τρομερή στιγμή, η γεμάτη απολύτρωση, είναι η μόνη αληθινή και ακρογωνιαία στην Τέχνη!
Τουλάχιστον εγώ, σ΄αυτή τη στιγμή έκανα αναφορά, στη στιγμή της κορύφωσης δλδ. στην εσωτερική υφή της...
Ώστε ζωγραφίζεις εεε..δεν σου του χα
Σωστά. Δεν ζωγραφίζω.
Για την τέχνη της φωτογραφίας θα ήταν έγκυρη η λέξη ¨αιχμαλωτιζει¨ ;
Όχι. Ισχύει ό,τι και για τη ζωγραφική
όπως και για καθετί που είναι τέχνη.
¨στιγμή¨ και ¨όρια¨ μου φαίνεται αντιφατικό
Υπό ποία έννοια;
Πολύ κατηγορηματικός για κάποιον που δε ζωγραφίζει
Απλά δεν κατάλαβα τη σχέση ορίων και στιγμής- μιας και κάθε όριο περικλείει κάτι που διαρκεί..
ή χωρά..αλλά τώρα μιλάμε για χρόνο
Μιλώντας για χρόνο λοιπόν
αυτό που εννοούσα είναι ότι
η στιγμή που τυχόν απεικονίζεται
σε ένα έργο τέχνης, αντιδιαστέλλεται
με τη διαχρονικότητα του έργου τέχνης.
;-)
Ναι αλλά το θέμα μου είναι η ταύτιση
Ας πούμε πως με την πρώτη ματιά, η ανάγνωση π.χ της Ζωής Καρρέλη ήταν δυσανάγνωστη
Αναρρωτιέμαι,μέσα από τις στιγμές, τις στιγμές που ζούμε, πόσο ταυτίζεται η εικόνα με την ανάλυση
Συννενοούμαστε μεταξύ μας;
Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό που λέγεται...συννεοούνται με τα μάτια;
Μόνη μου ρωτάω, και απαντάω .....καλύτερα :grin: :grin: :grin:
Για καλύτερα, δεν ξέρω·
πιο εύκολα πάντως, σίγουρα.
Δεν είμαι σίγουρη αν το ζητούμενο είναι η ταύτιση..μετά την ταύτιση τί;
Το γεγονός ότι ένα έργο τέχνης – ή η πράξη ενός ανθρώπου , επιδέχονται ποικίλες ερμηνείες-αναλύσεις,
είναι αυτό που τα καθιστά μη στατικά και μπορεί να δώσει ερέθισμα για παρακάτω δημιουργία.
Η συνεννόηση ούτως ή άλλως είναι αμφίδρομη..ένα βήμα ο ένας, ένα ο άλλος και η σχέση πλάθεται
Δεν διαφωνώ στην επιδίωξη ταύτισης.
Όσο για το "μετά τι;"
η απάντηση δεν μπορεί να προκαταβάλλεται.
Είμαι καχύποπτος στην εύκολη ταύτιση.
Με όσους την επικαλούνται εκ των προτέρων
-κάνοντας χρήση του "εμείς"-
και με μένα, αν αποδέχομαι εύκολα το "εμείς".
Αναρωτιέμαι λοιπόν συχνά αν το "εμείς",
γι' αυτόν που το χρησιμοποιεί,
σημαίνει πρώτα "εγώ" ή
σημαίνει μόνο "εγώ" και ταυτιζόμενος εγώ μαζί του
χαϊδεύω το εγώ του βοηθώντας το να γίνεται υπέρ εγώ,
καλυπτόμενο πίσω από το άλλοθι τού "εμείς"
που εύκολα του χάρισα.
Εννοείται ότι, αντιστοιχία υπάρχει στην περίπτωση
που το "εμείς", σημαίνει "εσείς".
Ίσως να χεις δίκιο, ίσως να εννοώ και τη λέξη αλλιώς .
Η επιδίωξή της ,ως στόχος ,εμπνέει όντως αισιοδοξία και ευγένεια .
Η έννοιά της (βάση των από πάνω) με παραπέμπει σε χριστιανικές αρετές περί ανιδιοτέλειας και άρσης εγωισμών.
Που σημαίνει ότι η αμοιβαιότητα δεν είναι το ζητούμενο.
Το ξανασκέφτομαι λοιπόν.
Και φέρνω στο νου μου την ταύτιση με κάποιο θεατρικό χαρακτήρα.
Συντονισμός που με παρασύρει να ανακαλύψω και να ακολουθήσω τη συναισθηματική πορεία κάποιου άλλου.
Διαδικασία που μορφώνει..
(η αρχική φράση ¨η απάντηση δεν μπορεί να προκαταβάλλεται¨ τσίγκλησε για καλό)
...με κάποιο θεατρικό χαρακτήρα...
ο οποίος, είναι...;
[quote user="κώστας" post="339066"]...με κάποιο θεατρικό χαρακτήρα...
ο οποίος, είναι...;[/quote]
για να καταλήξεις σε πόρισμα;
[quote user="pixie" post="327413"]
......
Νομίζω, πάντως, ότι υπάρχουν τόσες ''ματιές'', όσοι και οι άνθρωποι...
........
........
αλλάζουν οπτική σκοπιά...[/quote]
ματιές δεν ξέρω....... μπορεί.
Οπτικές σκοπιές όμως μάλλον όχι. Υπάρχουν πολλές πάρα πολλές μαζί όμως υπάρχουν και ομαδοποιήσεις και κοινοί τόποι οπτικών σκοπιών. Εκεί δηλαδή που έχουν κοινό γεωμετρικό τόπο οι προβολείς. Γιατί λεν δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα όσα και οι άνθρωποι σε κάθε χώρα, αλλά υπάρχουν μερικές δεκάδες στην καλύτερη και εκεί βρίσκουν όλοι τους κοινούς γεωμετρικούς τόπους τους άλλοτε περισσότερο άλλοτε λιγότερο.
Για αυτό υπάρχουν εκατοντάδες γκρουπ ενδιαφερόντων ή χόμπι και εκεί πάλι βρίσκουν τους κοινούς τόπους αναφοράς τους το 90% των ανθρώπων κλπ
Όσο για την αλλαγή οπτικής σκοπιάς ναι είναι και αυτό μια πιθανότητα. Ο κανόνας όμως είναι όταν μετά από την εφηβική ηλικία παγιωθούν κάποιες βασικές θέσεις οπτικής σκοπιάς του καθενός τότε η αλλαγή θέσης είναι η εξαίρεση.
Συχνό φυσικά είναι το φαινόμενο να διευρυνθεί το εύρος του προβολέα της εκάστου οπτικής σκοπιάς ή να επικεντρωθεί και σε άλλα σημεία που παρέλειπε πριν αλλά αλλαγή θέσης του προβολέα δύσκολα.
Κλασικό παράδειγμα ο οπαδισμος σε ομάδες ποδοσφαίρου. Επιλέγει κάποιος την ομάδα του σε παιδική ηλικία από άσχετου λογικής γεγονότα λέγοντας ή νομίζοντας ότι είναι η καλύτερη κλπ και την υποστηρίζει για δεκαετίες χάνει κερδίζει και ας είναι μάπα το καρπούζι. Σε έντονα φανατικές καταστάσεις κιόλας όσο πιο μάπα αποδεικνύεται η ομάδα σου για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα και συνεχίζεις φανατικά να την υποστηρίζεις θεωρείται η πράξη σου και υπόδειγμα αγάπης από τους άλλους της ίδιας οπτικής σκοπιάς.
[quote user="cna" post="327427"]Κωστή μετά τον Αϊνστάιν και την θεωρία της σχετικότητας δεν υπάρχει σωστή και λάθος οπτική. ....[/quote]
Χριστάκο αν πρόσεξες, πουθενά στο κείμενο μου δεν λέω περί σωστού ή λάθους άσε που από τότε που κάναμε την θεωρία της σχετικότητας φιλοσοφικό θεώρημα της αλλάξαμε τον αδόξαστο
[quote user="κώστας"]Μα,
η σχετικότητα
δεν συνηγορεί ακριβώς στο ότι
υπάρχει σωστό και λάθος;
.....
.....[/quote]
ίτεμ απάντηση και σ αυτό
[quote user="larus audouinii"]
.....
.....
.....
Οι επιστήμονες δεν μπορούν να δουν με τα μάτια τους, ωστόσο δέχονται θεωρίες ως μια επιστημονική πραγματικότητα, βασισμένες σε συμπεράσματα που προκύπτουν απο πειραματικά αποτελέσματα
Το ίδιο κάπως συμβαίνει νομίζω με τους φιλόσοφους
.....
.....
.....[/quote]
Με ευκαιρία αυτό που λες Στέλλα μου βγαίνει μια νέα θεωρία περί φιλοσοφίας
Η φιλοσοφία είναι συμβολισμός και η ενασχόληση με την άγνοια. Ειδικά όταν ασχολούνται με την άγνοια ικανοί και με γερό και διεισδυτικά μυαλό άνθρωποι. Για συχνά πυκνά και φιλόσοφοι έχουν γράψει τις μεγαλύτερες χαζομάρες.
Όταν η άγνοια (και η φιλοσοφική ενασχόληση μαζί της) γίνει γνώση τότε παύουν όλοι οι φιλόσοφοι να το φιλοσοφούν πια και ασχολούνται οι επιστήμονες ή άλλες ειδικότητες. Σίγουρα όχι οι φιλόσοφοι οι οποίοι έλκονται από το ερώτημα και όχι την απάντηση παρά μόνο αν η απάντηση γεννάει νέο ερώτημα.
Έχω μια μεγάλη βεβαιότητα ότι ο άνθρωπος ακόμα από την αυγή της παρουσίας του με το που άρχισε να μιλαει έστω και τα βασικά έχοντας άγνοια το τι είναι ο κεραυνός θα φιλοσοφούσαν το θέμα του κεραυνού επί χιλιάδες χρόνια. Μπορεί και εκατοντάδες θρησκείας ή και δοξασίες περί θεότητας να προήρθαν από αυτές τις φιλοσοφικές αναζητήσεις τι είναι ο κεραυνός.
Όταν ο άνθρωπος έμαθε τι είναι κεραυνός ασχολείται η επιστήμη πια με το θέμα του ηλεκτρισμού δεν υπάρχει καμία φιλοσοφική συζήτηση για τον ηλεκτρισμό και πως παράγει σπινθήρες. Ακόμα και ο Δίας χωρίς κεραυνούς έμεινε.
Παράδειγμα βου.
Σαν τους επιτυχημένους εραστές. Δεν χρειάζονται να φιλοσοφούν επί ώρες πως είναι και πως πρέπει να είναι ο ιδανικός έρωτας κλπ, τον βιώνουν τον χαίρονται το διασκεδάζουν και δεν έχουν ερωτήματα άγνοιας επ αυτού.
Τραβηγμένο λίγο από τα μαλλιά αυτό αλλά έχει μια βάση, αν το σκεφτούμε καλά
[quote user="pixie"]'Οταν αναφερόμαστε σε γεννήματα της ψυχής ή του νου - βιβλία, ποίηση, ζωγραφική εικόνων - από όποια οπτική γωνία κι αν κοιτάξεις, το έργο έχει την μοναδική εσωτερική του πνοή...
.......[/quote]
Ναι στις καλές τέχνες που αναφέρεσαι τα γεννήματα ψυχής όπως τα αναφέρεις έχουν μια σχέση…
Η οπτική σκοπιά όμως που αφορά το θέμα έχει πιο μεγάλη ευρύτητα από τον κύκλο των καλών τεχνών και δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό
[quote user="kapoia_za"].......
......
Άραγε αυτός ο προβολέας ανάβει πριν εκφραστεί η σκέψη ή μετά..;
....
....[/quote]
Ζαχαρούχα......... δεν υπάρχει πριν και μετά, διαλεκτική σχέση είναι.
Δεν υπάρχει πρώτο και δεύτερο............ αν δεν υπάρχει το ένα δεν μπορεί να υπάρξει και το άλλο
[quote user="pixie"]
....
....
....
Αυτή η τρομερή στιγμή, η γεμάτη απολύτρωση, είναι η μόνη αληθινή και ακρογωνιαία στην Τέχνη!
Τουλάχιστον εγώ, σ΄αυτή τη στιγμή έκανα αναφορά, στη στιγμή της κορύφωσης δλδ. στην εσωτερική υφή της...[/quote]
Το προχώρησες πολύ εσύ....... έφτασες στον οργασμό της τέχνης τώρα… θα μου πεις είναι κι αυτό μια οπτική σκοπιά......
[quote user="kapoia_za"]
.....
Συντονισμός που με παρασύρει να ανακαλύψω και να ακολουθήσω τη συναισθηματική πορεία κάποιου άλλου.
Διαδικασία που μορφώνει..
.....
.....
[/quote]
Συντονισμός σαν την Σύνθεση που σε παρασέρνει σε μονοπάτια χωρίς να έχεις δεδομένο που θα καταλήξουν.
Αν γίνει όμως η σύνθεση όπως λες κι εσύ με συντονισμό και με διαδικασία που μορφώνει τότε μπορεί να μη ξέρεις που καταλήγουν.
Εκεί όμως που καταλήγουν είναι εκεί που ήθελες να πας
Εκεί όμως που καταλήγουν είναι εκεί που ήθελες να πας
Η προσωπική στάση του καθενός, όπου στάση το προσωπικό, νόμος το καθολικό, παράδειγμα το πολιτισμικό, νομίζω όμως πως είναι το κεντρικότερο
η πρώτη βουτιά μου ήταν άγαρμπη....με το πλισε φουστανι lol με κόκκινες και ασημί ρίγες και τα παπούτσια Καρέ κοντό μαλί καστανόξανθο
3-4 χρονώ, στη βάρκα με τον πατέρα μου Με έπαιρνε συνήθως μαζί γιατί γκρίνιαζα Το νερό διαφορετικά δεν το διδάχθηκα αλλά η παρόρμηση στα κυματάκια του βυθού από ψηλά , η καθαρότητα και το χρώμα του νερού, ότι με κάποιο τρόπο μπορώ...λάθος υπολογισμός ύψους λόγω της μη εμπειρίας.και ότι τα ρούχα δεν σε αφήνουν Με έβγαλε ο πατέρας μου που ήξερε καλά, πως...και αυτό το εκτίμησα αργότερα Αλλά το σκηνικό το θυμάμαι ολοζώντανα, όχι τις γκρίνιες αλλά τα χρώματα όχι το κρυο
Πολύ αργότερα είδα ένα παιδικό μου φίλο να μαθαίνει κολύμπι σε ένα παιδάκι της ίδιας ηλκίας, αφήνοντας τον με το μαγιώ στα νερά μόνο του ..ήξερε τις ικανότητες του μικρού Κολυμπούσε σα ψάρι με το πρώτο
Εχω δει βίντεο με παιδάκια που γεννιουνται μέσα στο νερό, ως μια μέθοδο
Τι θέλω να πω...
Είναι στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις το πως θα ανταπεξέλθεις, πρακτικά Ίσως δεν έχεις και την πολυτέλεια του χρόνου
Δεξιότητα, ικανότητα,χάρισμα, κατεύθυνση, γνώση!,εμπειρία, πείρα (η λογική απορρέει από την εμπιερία), πίστη στην προσωπικότητα σου, ένστικτό κλπ ..ας μη το αναλύσω περισσότερο και βαθειά βεβαιότητα,γνώση του μπορώ,ξέρω πως γίνεται
Αυτές οι στιγμές προσωπικά έχουν την δική τους αξία
Ο Σοπενχάουερ έχει πει, πως η βιωμένη σωματική εμπειρία είναι η πηγή αντίλληψης του κόσμου και η προσέγγιση της αλήθειας
βιαστικ'α...
με την καλημέρα μου
[quote user="KostasD33" post="339097"][quote user="pixie"]
Αυτή η τρομερή στιγμή, η γεμάτη απολύτρωση, είναι η μόνη αληθινή και ακρογωνιαία στην Τέχνη!
Τουλάχιστον εγώ, σ΄αυτή τη στιγμή έκανα αναφορά, στη στιγμή της κορύφωσης δλδ. στην εσωτερική υφή της...[/quote]
Το προχώρησες πολύ εσύ....... έφτασες στον οργασμό της τέχνης τώρα... θα μου πεις είναι κι αυτό μια οπτική σκοπιά......[/quote]
Βεβαίως και είναι! Και μάλιστα πολύ βαθιά και εσωτερική! Είναι διέγερση και συγκίνηση της ψυχής.'Οταν όλη η υπόσταση του καλλιτέχνη βρίσκεται σε συναγερμό πρόκειται για μια βίαιη συρροή στοιχείων πάθους.
Ο μεγάλος καλλιτέχνης είναι αυτός που οραματίζεται αέναα το πλήρωμα της σιωπής που λέγεται εσώτατος κόσμος. Και, ναι, η εσωτερική ζωή και η έκφρασή της είναι και θέση και οπτική σκοπιά... εκτός από την έκφραση των μύχιων αποθεμάτων.
ΥΓ. Καλά, εσύ δεν είναι να χάνουμε ποδοσφαιρικά, αρχίζει και σε πιάνει φιλοσοφικός οίστρος! :smile: :idea:
[quote user="KostasD33" post="339097"][quote user="pixie" post="327413"]
......
Νομίζω, πάντως, ότι υπάρχουν τόσες ''ματιές'', όσοι και οι άνθρωποι...
........
........
αλλάζουν οπτική σκοπιά...[/quote]
ματιές δεν ξέρω....... μπορεί.
Οπτικές σκοπιές όμως μάλλον όχι. Υπάρχουν πολλές πάρα πολλές μαζί όμως υπάρχουν και ομαδοποιήσεις και κοινοί τόποι οπτικών σκοπιών. Εκεί δηλαδή που έχουν κοινό γεωμετρικό τόπο οι προβολείς. [/quote]
Οι ομαδοποιήσεις όμως ,ως κοινωνικοί συμβιβασμοί ,δεν πρέπει να γίνονται λαμβάνοντας πάντα υπόψη την απόκλιση από το εγώ ;
Ίσως οι οπτικές να είναι ακόμα περισσότερες.. αν η προβολή τους δε μελετάται απλά σε μια στιγγμή
με το που γεννιόμαστε
υπογραφουμε, το συμβολαιο
που εχουν ετοιμασει οι γονεις μας..
και που ειχαν και αυτοι υπογραψει με την σειρα τους
οταν ειχαν γεννηθει με τους δικουε τους...
Αρα η οπτικη μας σκοπια
εχει κατα βαση επικτητο χαρακτηρα..
Τα παραπανω να τα παρακαμψουμε ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ..
διορθωτικες κινησεις μονο μπορουμε να κανουμε
και αυτες..
ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ...αργοτερα...
Ασε που για να εξηγησεις πολλες φορες την οπτικη σου σκοπια..
(ακομη και στον εαυτο ΣΟΥ..)
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΛΕΞΕΙΣ!!!!
που προυπαρχουν της υπαρξης μας
και
που σημαινουν οτι σημαινουν..
χωρις τις προσωπικες μας "πινελιες"...
Άρα ποια η συγκροτηση ΜΟΥ??
Ποιά η οπτικη ΜΟΥ σκοπια
και
με τι λεξεις να την εξηγησω???
Ειμαι λοιπον ενα κοινωνικο υπο-κειμενακι..
που μου εχουν εμφυσηθει..
και οι "επιθυμιες" μου και τα "παθη" ΜΟΥ..
και
οι οπτικες μου σκοπιες...
που υποψιαζομαι-φανταζομαι
θα ειναι
αντανακλαση..κατοπτρισμος;;;
των δικων-δικων σας....
Ένας απίθανος αλλά τόσο ενδιαφέρον συλλογισμός.
Είναι κι αυτό μια οπτική σκοπιά αν δεν είναι ένα παιχνίδι νοηματικής.
Πέρα απ αυτό όμως ακόμα και η ανάκλαση και ο κατοπτρισμός των πάντων θα επιφέρει κι αυτό την μετεξέλιξη.
Κανένα κάτοπτρο δεν κάνει τέλεια ανάκλαση, κάτι θα αλλάξει και η κάθε μικρή μη κάθετη γωνία κατοπτρισμού θα επιφέρει ακόμα πιο πολλές μετεξελίξεις.
Σαν το post modern που εμπεριείχε τον αντικατοπτρισμό του μέτρου της αναγέννησης είχε όμως τόσο μα τόσο μεγάλη διαφορετικότητα από την αρχική του πηγή ανάκλασης.
[quote user="VLE_MMA" post="340374"]
Τα παραπανω να τα παρακαμψουμε ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ..
διορθωτικες κινησεις μονο μπορουμε να κανουμε
και αυτες..
ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ...αργοτερα...[/quote]
Καλησπέρα!
Εννοείς ίσως πως όλα είναι βάσει ενός αρχικού οργανικού σχεδίου?
Οπότε και οι εντολές που δίνει ο εγκέφαλός μας, ως προς τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, προκαθορισμένες?
[quote user="pixie" post="340378"]
Καλησπέρα!
Εννοείς ίσως πως όλα είναι βάσει ενός αρχικού οργανικού σχεδίου?
Οπότε και οι εντολές που δίνει ο εγκέφαλός μας, ως προς τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, προκαθορισμένες?[/quote]
θελω να πω
πως οι "εξεις" μας..
ειναι προϊόντα
αντικειμενικων συμφωνιων
που διακηρυσσονται ως "αντικειμενικοτητα των κοινωνικων δομων"..
και λειτουργουν ως "μητρες" αντιληψεων-σκεψεων-πραξεων..
θελω να πω
πως προσθετουμε ο καθενας το κατι τις του..
(που δεν ειναι και τοσο δικο μας αυτο το κατι τις...)
στην αποτελεσματικοτητα των αντικειμενικων "μηχανισμων"..
που καθοριζουν τις οποιεσδηποτε κατανομες
και
εξασφαλιζουν την αναπαραγωγη τους!!!
θελω να πω πως
η οπτικη μας γωνια
δεν ειναι και τοσο δικη μας..
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ ΔΙΑΙΩΝΙΣΗΣ
που μας επιβαλλει τα "σχηματα" που θελει να μας επιβαλλει..
ετσι ωστε
να μας εμπλεξει τοσο
που να μην δουμε και τοσο "καθαρα"...
ΤΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ....
Συμφωνώ πως δυστυχώς είμαστε όλοι ενταγμένοι εκ προοιμίου σε συστήματα αντίληψης - σκέψης!
Πίσω από μας υπάρχει ένα κοινωνικό υπόστρωμα με ήδη διατυπωμένες αξιώσεις, είναι οι προσκολλήσεις, ο ιστός της αστικής βιοσοφίας, εκείνος ο πολύπλοκος μηχανισμός των συμβάσεων του συστήματος, που σίγουρα μας εμποδίζει να ''δούμε'' καθαρά και να εκφραστούμε ελεύθερα!
Σαφώς κάποιοι βρίσκουν τη δύναμη να ξεφύγουν από τους αγελαίους κανόνες και να κάνουν την υπέρβαση... κι εδώ θα μείνω... είναι το αγαπημένο μου σημείο... :smile:
Η δική μου οπτική γωνία είναι ακριβώς στην καμπή που σπάζω τα δεσμά μου και ορίζω εγώ τις στιγμές που θα ζήσω κι όχι ένα παρωχημένο σύστημα...
Οι έξεις μας οι ορέξεις μας :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
[quote user="VLE_MMA" post="340374"]
Ασε που για να εξηγησεις πολλες φορες την οπτικη σου σκοπια..
(ακομη και στον εαυτο ΣΟΥ..)
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΛΕΞΕΙΣ!!!!
που προυπαρχουν της υπαρξης μας
και
που σημαινουν οτι σημαινουν..
χωρις τις προσωπικες μας "πινελιες"...
[/quote]
[quote user="VLE_MMA" post="340374"]
...Ειμαι λοιπον ενα κοινωνικο υπο-κειμενακι..
που μου εχουν εμφυσηθει..
και οι "επιθυμιες" μου και τα "παθη" ΜΟΥ..
και
οι οπτικες μου σκοπιες...
που υποψιαζομαι-φανταζομαι
θα ειναι
αντανακλαση..κατοπτρισμος;;;
των δικων-δικων σας....[/quote]
[quote user="VLE_MMA" post="340405"]
...θελω να πω
πως οι "εξεις" μας..
ειναι προϊόντα
αντικειμενικων συμφωνιων
που διακηρυσσονται ως "αντικειμενικοτητα των κοινωνικων δομων"..
[/quote]
αν σε άκουγα να μιλάς ή σε έβλεπα πως εκφράζεσαι
ίσως μου ήταν ευκολότερο να διακρίνω τη δική σου
΄προσωπική πινελιά΄ σ΄ αυτά που γράφεις.
χώρια, οι λέξεις σου , έχουν σίγουρα επαναληφθεί.
είναι επίσης αρκετά πιθανό οι προτάσεις σου να είναι κι αυτές μια αντανάκλαση.
αν δε το γνωρίζω , μου αποκαλύπτεις μια νέα σκέψη.
αν τα χω ξανακούσει ,
ίσως παρατηρώντας σε να ανακαλύψω το προσωπικό σου στίγμα
στον τρόπο που δένεις τις λέξεις ,
στην ειλικρίνεια (και ίσως όχι αλήθεια) της σκέψης σου,
στον γραφικό σου χαρακτήρα..(υπό άλλες συνθήκες..).
Κι αυτά όλα όμως μπορεί να είναι μια απάτη ,
μια αντανάκλαση που θεώρησα αυθεντική γιατί πρώτη φορά γνώρισα.
Γιατί να αμφισβητώ τη γέννηση εξαιτίας της επανάληψης;
Αντιλαμβάνομαι τις λέξεις ως εργαλεία που αν και προϋπήρξαν
θα δεσμεύουν τη σκέψη μέχρις ότου η παρατήρηση να γεννήσει στιγμές
που θα εκφραστούν με νέες λέξεις.
Νέες ιδέες με παλιές λέξεις .
Πιστεύω πως ένας καλός παρατηρητής
Μπορεί να αντλήσει κάτι νέο μέσα από την ίδια συνηθισμένη , βαρετή εικόνα..
θέλω να πιστεύω πως οι πηγές είναι ανεξάντλητες :))
[size=10]υγ Σόρρυ που έκοψα το κείμενο σου στις παραθέσεις, ήταν σημεία που έδωσα έμφαση[/size]
Νομίζω πως η οπτική σκοπιά έχει αφετηρία τις αισθήσεις πρώτα, αφού μ΄αυτές ξεκινά κάθε παρατήρηση.
Ιδεαλιστική ή λιγότερο σκεπτιστική, ορθολογική ή μυθολογική, αντικειμενική ή φανταστική, είναι θέμα αντίληψης και προσωπικής ερμηνείας.
Το ουράνιο τόξο έχει πολλά χρώματα... :grin:
....οσοι ανθρωποι υπαρχουν αλλοι τοσοι τροποι προσεγγισης κ αντιμετωπισης των πραγματων
νομιζω οτι υπαρχουν...
Ο τροπος ομως που προσεγγιζει κ αντιμεπωπιζει ο καθενας μας τα πραγματα καθιστα σαφες οτι
παραθετει υποκειμενικες κρισεις κ αυτο μπορει να διαπιστωθει οταν οι κρισεις προκυπτουν απο προσωπικα
βιωματα, απο προσωπικη παρατηρηση, απο προσωπικες αναλυσεις κ ερμηνειες καθως επισης
απο τη φαντασια του καθενος.
Πολλες φορες παλι προσεγγιζουμε ενα θεμα απο μια απροσωπη κ αντικειμενικη σκοπια
κ αναλυουμε το θεμα χωρις προκαταληψεις κ υποκειμενικες κρισεις.
Στη περιπτωση αυτη η παρατηρηση κ αναλυση των φαινομενων γινεται με αντικειμενικο τροπο
κ στηριζεται σε γενικα αποδεκτες αληθειες κ σε τεκμηρια....
κ αυτες οι σκεψεις μου βεβαια ειναι κατω απο τη δικη μου οπτικη σκοπια.......