Αναρωτιέμαι
Η ηθική είναι έμφυτη;
...επίκτητη;
...προγραμματιζούμενη;
...συλλογή κανόνων από τα παιδικά μας χρόνια;
...πηγάζει από την θρησκεία μας;
...από την πνευματικότητα;
...είναι κάτι που αλλάζει;;
Τι είναι τελικά η ηθική;
Ως λέξη, η ηθική προέρχεται από το ήθος κι αυτό, με τη σειρά του, συνδέεται με το έθος (=συνήθεια, πρβλ. εθίζω, εθισμός κλπ). Από λεξικολογικής και ετυμολογικής πλευράς, η ηθική είναι ένα σύστημα ή σύνολο κανόνων που αναφέρονται στο χαρακτήρα (=ήθος) και απορρέουν από ένα σύνολο συνηθειών (=έθος). Κατά τ' άλλα, η ηθική είναι και έμφυτη και επίκτητη...είναι, ως ένα βαθμό, έμφυτη γιατί οι άνθρωποι έχουν μια κοινή πηγή, αυτό που λέμε Οικουμενικό Άνθρωπο, και που συνδέεται με το συλλογικό ασυνείδητο και τα αρχέτυπα που είναι κοινά σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως χρόνου, τόπου και εποχής. Από την άλλη, είναι και επίκτητη γιατί απλούστατα οι άνθρωποι ζουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα, κλίματα και χώρες και μιλούν διαφορετικές γλώσσες...ως αποτέλεσμα, ο Οικουμενικός Άνθρωπος παραμένει σε ένα μύχιο πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης, με την περιφέρεια να χτίζεται από παγιωμένες αντιλήψεις, δόγματα, δοξασίες, βιώματα κλπ. Σύμφωνα με την επιστήμη, η Ηθική εδρεύει στο ανώτερο τμήμα του εγκεφάλου, το λεγόμενο νεοχιτώνιο (που μοιάζει με κουλουριασμένο φίδι)...εκεί εδρεύει και η έννοια του Χρόνου. Η Ηθική, όπως και ο Χρόνος, είναι αυτό που μας ξεχωρίζει από τον υπόλοιπο ζωικό κόσμο, ένα (υπο;)-προιόν της εξέλιξης...Αλληγορικά, η Ηθική είναι η (επι)γνωση του Καλού και του Κακού, οπότε ταυτίζεται με τον απαγορευμένο καρπό (τον καρπό της γνώσης του καλού και του κακού) που στάθηκε αφορμή για την απώλεια της Εδέμ...απ' ότι φαίνεται, στον Παράδεισο δεν υπήρχε ούτε ηθική ούτε χρόνος. Και πράγματι: Για τα ζώα και τα μικρά παιδιά (ο μύθος της Εδέμ συμβολίζει την ιστορία της ανθρωπότητας αλλά και την προσωπική ιστορία του κάθε ανθρώπου, ξεχωριστά) δεν υπάρχει ηθική και χρόνος...αυτά αναπτύσσονται με την πάροδο του καιρού, με την εξέλιξη...Για μένα, τέλος, το κριτήριο του Καλού και του Κακού (της Ηθικής) είναι το αν και κατά πόσο κάτι οδηγεί κάτι σε Πόνο ή Ηδονή (με την ευρύτερη σημασία, αμφότερα). Η Ηδονή είναι η μυστική ουσία της Ζωής, είναι αυτό που επιδιώκουν ενστικτωδώς όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί και αποτελεί το θεμέλιο της Ηθικής: Γιατί, μακροπρόθεσμα, ό,τι είναι καλό και ευχάριστο για τον έναν είναι καλό και ευχάριστο και για τον άλλον...το ίδιο ισχύει και με τον Πόνο (πρβλ. Ύβρις και Νέμεσις κλπ). Προσωπικά, λοιπόν, πιστεύω ότι η Ηθική είναι το εξής: Ένα σύνολο κανόνων που διασφαλίζουν ότι η Ηδονή του Ενός συνδέεται, προωθεί και δεν παραβιάζει την Ηδονή του Άλλου. Έτσι, λοιπόν, η Ηθική πηγάζει εν μέρει και από την Πνευματικότητα και από τη Θρησκεία, διότι απλούστατα υπάρχουν και πνευματικές και ψυχικές (θρησκευτικές, κατανυκτικές) ηδονές...Αυτά τα ολίγα. Ευχαριστώ για την υπομονή σας :)
ηθικη...
λεξη αγνωστη για ολους μας στις μερες που ζουμε!!!
Δεν ειναι τιποτε απο αυτα που αναφερεις ξεχωριστα και απο μονο του
μα ολα αυτα μαζι μπορει και να ειναι
Παράθεση από: "Νίκος"Προσωπικά, λοιπόν, πιστεύω ότι η Ηθική είναι το εξής: Ένα σύνολο κανόνων που διασφαλίζουν ότι η Ηδονή του Ενός συνδέεται, προωθεί και δεν παραβιάζει την Ηδονή του Άλλου. Έτσι, λοιπόν, η Ηθική πηγάζει εν μέρει και από την Πνευματικότητα και από τη Θρησκεία, διότι απλούστατα υπάρχουν και πνευματικές και ψυχικές (θρησκευτικές, κατανυκτικές) ηδονές...Αυτά τα ολίγα. Ευχαριστώ για την υπομονή σας :)
συμφωνω με αυτα που ειπες αν κ προσωπικα απο την παραπανω παραγραφο καταληγω στο οτι η ηθικη πηγαζει απο την ελευθερια (φυση αντιθετη εννοια της θρησκειας, αλλωστε παραφραζοντας ελαφρα τον ορισμο που δινεις αντικαταθιστοντας την λεξη ''ηδονη'' με την ''ελευθερια'' εχεις κ ενα ορισμο του τι ειναι ελευθερια) κ την πνευματικοτητα κ οχι απο την θρησκεια.
η ενσταση μου στο θεμα θρησκειας ειναι πως αποτελει μια ταυτοτητα που υοθετωντας την κανεις, υοθετει κ τα του ορου της. αποτελει δηλαδη απο μονη της ενα ηθικο συστημα επιβαλλομενο κ οχι μια συνηθεια οπως υποστηριζεις. θεωρω πως αν ηταν στην κριση του καθενος στο να ερμηνευσει την θρησκευτικη ηθικη δεν θα μιλουσαμε για θρησκεια αλλα για ενα πλαισιο αξιων, αφηρημενο η μη.
Ισως η θρησκεια ως επιθετο κ οχι ως ουσιαστικο να ταιριαζε καλυτερα, αλλα κ μπορει κ οχι.
Ίσως προηγουμένως να μην έκανα τη σωστή διατύπωση...όταν ανέφερα τη λέξη θρησκεία εννοούσα θρησκευτικότητα, εκείνο δηλαδή το αίσθημα κατάνυξης και ψυχικής ανάτασης που αισθάνεται κανείς όταν βιώνει το Θείο...αν διαβάσεις άλλη μια φορά τα όσα έγραψα θα δεις ότι δε συνέδεσα τη Θρησκεία με τη συνήθεια. Είπα ότι η Ηθική (το Ήθος-χαρακτήρας) προέρχεται από ένα σύνολο συνηθειών (έθος)... Κι αυτό ισχύει από ετυμολογικής άποψης, με τη θρησκευτικότητα να αποτελεί ένα μέρος της Ηθικής/Ηδονής και όχι να ταυτίζεται μαζί της...Δεν υπάρχουν μόνο ψυχικές ηδονές, υπάρχουν και πνευματικές όπως και σωματικές. Για τις θρησκείες, τώρα, αυτό που έχω να πω είναι ότι κι αυτές αντανακλούν, σε κάποια βασικά σημεία τους, τον Οικουμενικό Άνθρωπο. Κι αυτό επειδή σε όλες υπάρχουν κάποιες κοινές, έμφυτες πεποιθήσεις: Η ύπαρξη ενός Θεού, η πίστη σε μια κατάσταση αρχέγονης ευτυχίας, η ελπίδα σε ένα ευτυχές τελείωμα του κόσμου και του ανθρώπου (που αντανακλάται και στα παραμύθια, στην ιδέα της Κάθαρσης αλλά και στο happy end των ταινιών) κλπ. Κατά τη γνώμη μου, και από τις θρησκείες έχουμε να μάθουμε πολλά...όπως και από τα παιδικά παραμύθια. Άλλωστε και το παραμύθι είναι μια θρησκεία χωρίς δόγμα και ιερατείο...Να είσαι καλά
αναφορικα με την συνδεση ηθικης κ συνηθειας χρησιμοποιησα τον ετυμολογικο ορισμο της λεξης ηθικη που τον παραθετεις κ εσυ (βλεπε εθος κλπ.). απο την στιγμη που ταυτιζεις ηθικη κ ηδονη (μεσω επιγνωσης καλου κ κακου, παρολο που προσωπικα δεν θεωρω οτι ηθικη ειναι απλα η επιγνωση του καλου κ του κακου αλλα ενα αθροισμα κανονων που διευκολυνει την κοινωνικη συμβιωση), κ προυποθετεις πως η ηδονη πηγαζει απο την πνευματικοτητα κ την θρησκεια θεωρω πως αυτοματα μπορω να υποθεσω πως -παντα συμφωνα με την ταυτιση που κανεις- κ η ηθικη (βλεπε εθος, βλεπε συνηθεια) θα πηγαζει απο την θρησκεια, αρα κ η συνηθεια.
τωρα για τις θρησκειες. συμφωνω οτι αποτελουν ενα κομματι του οικουμενικου ανθρωπου. απλα εχω μια προκαταληψη απεναντι στην τελεολογια τους κ στην θρησκευτικη ηθικη, στον δογματισμο δηλαδη, στην επιβαλομενη επιγνωση του καλου κ κακου.
φιλικα κ συντροφικα.
υγ. δεν ξερω αν ολες οι θρησκειες πιστευουν στον θεο, αλλα νομιζω οτι υπαρχουν κ αλλες που δεν εχουν καποιον κεντρικο ''αρχηγο'' στην κεφαλη τους αν δεν κανω λαθος, κ διορθωστε με αν κανω.
Είπα προηγουμένως ότι η θρησκευτικότητα αποτελεί ένα μέρος της Ηθικής/Ηδονής εννοώντας ότι η θρησκευτικότητα αποτελεί ένα μέρος της Ηθικής και ένα μέρος της Ηδονής...δε θεωρώ ταυτόσημες αυτές τις δύο έννοιες (Ηθική-Ηδονή) ούτε υποστηρίζω ότι η δεύτερη πηγάζει από την πρώτη...το αντίθετο, μάλιστα. Κατ' εμέ, η Ηδονή είναι η μυστική ουσία της ζωής, η αρχή και το τέλος των πάντων. Είναι η πηγή, ο συνδετικός ιστός μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των ζωντανών οργανισμών...η Ηθική (κατά ένα δικό μου ορισμό) είναι η μέριμνα για την προώθηση (αν μιλάμε για ενεργητική ηθική) η για μη παραβίαση (αν μιλάμε για παθητική ηθική) της Ηδονής των άλλων (ενώ Συμφέρον είναι η μέριμνα για την Ηδονή του εαυτού μας, ξεχωριστά. Αν αυτά τα δύο, Συμφέρον και Ηθική, ταυτιστούν κάποτε, τότε θα μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι ξαναβρήκαμε τη χαμένη Εδέμ!)
Υ.Γ Με τόσες λεπτομέρειες επί τόσο αφηρημένων θεμάτων...αναρωτιέμαι πόσοι μας διαβάζουν! :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: Να είσαι καλά. Απολαμβάνω τη συζήτηση μαζί σου!
Το θέμα είναι εξαιρετικά ακανθώδες και φυσικά εννοείται ότι δεν ευελπιστώ να παρουσιάσω καποια ιδιαιτέρως ατράνταχτη ανάλυση. Απλώς θα δωσω το προσωπικό μου στίγμα... 8)
Σαφώς και η ηθική του ανθρώπου προέρχεται κατά βάση από τις γενετικές του καταβολές. Αν διαβάσετε το "Εγωιστικό Γονίδιο" του Richard Dawkins θα αντιληφθείτε καλύτερα για ποιό πράγμα μιλάω. Εκεί δίνονται εξηγήσεις για την αλτρουστική συμπεριφορά των ζώων (π.χ. για ποιόν λόγο ένα πουλί που ανήκει σε ένα σμήνος δίνει ηχητικό σήμα συναγερμού όταν δει κίνδυνο -ένα αρπακτικό-, ρισκάρωντας την ακεραιότητα του ατομικά για το κοινό καλό). Επίσης πως λειτουργεί η συγγενική αγάπη (μητέρας προς παιδί, μεταξύ αδερφών κ.λπ.).
Μέχρι εδώ καλά...το μεγάλο πρόβλημα τίθεται μετά από την ανάδυση της μεγαλύτερης ειδοποιού διαφοράς μεταξύ ανθρώπου και ζώου, αυτή της συνείδησης και κατ' επέκταση της αυτοσυνείδησης! Εδώ αρχίζουν να ξεπροβάλλουν περιπλοκότερα ερωτήματα όπως το αν ο συνειδητός άνθρωπος παρουσιάζει ηθική συμπεριφορά ως επιλογή και όχι ως γενετικό καταναγκασμό. Πραγματι δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω την θεση μου σε αυτό το σημείο... :roll:
ΥΓ: Τα περί θεού και θρησκειών μόνο από κοινωνιολογικής άποψης τα συζητώ. Σαφώς οι μεγάλες θρησκείες της αρχαιότητας κωδικοποίησαν τις ηθικές καταβολές του πρωτόγονου ανθρώπου και τις έθεσαν σε μια επίσημη μορφή, άρρηκτα συνδεδεμένη βεβαίως με τις τότε πολιτικές εξουσίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι θρησκείες έχουν καποιου είδους αλάθητο στα ηθικά θέματα, προερχόμενο από την θεική αυθεντία, αυτό γίνεται εμφανέστερο αν δούμε τις -γελοίες στα ματια του σύγχρονου ανθρώπου- ηθικές επιταγές τόσο των άλλων θρησκειών (πχ. ισλάμ με την θεση της γυναίκας , την κλειτοριδεκτομή κλπ) όσο και τις αντίστοιχες της δικής μας θρησκείας (ανηθικες οι προγαμιάιες σχεσεις, ανήθικοι οι ομοφυλοφιλοι σύμφωνα με τον Χριστόδουλο κλπ)..
zarkvillion η αποψη σου με βρισκει συμφωνο. θεωρω οτι συμπληρωνει κατα καποιο τροπο την δικη μου.
(υγ. θα σε παρακαλουσα μονο να μην χρησιμοποιεις εκφρασεις του στυλ ''η θρησκεια μας''... προτιμοτερο θα ηταν να ελεγες ''η θρησκεια μου'', για αποφυγη γενικευσεων κ παρεξηγησεων. χωρις κανενα ιχνος ειρωνιας η προσωπικης επιθεσης κ παντα φιλικοτατα).
συντροφικα.
Ηθικη;;;
Εγω ξερω (και ισως και 5-6 ατομα ακομα) αλλα δε νομιζω οτι στις μερες μας ειναι διαδεδομενη πλεον.... ισως να την γνωριζει η πλειοψηφια αλλα διαστρεβλωμενη. :evil:
Αποψη μου φυσικα... :oops:
Φίλτατε freak, σου παραθέτω το παρακάτω..για να καταλάβεις πως αναφερόμαι στην θρησκεία ως μεταφυσική έκφραση της καθημερινής μας ζωής και όχι σαν σύνολο των τελετουργικών και εκκλησιαστικών διαδικασιών.
θρησκεία (η) [θris<k>ía] ]
Κατά τα άλλα, χαίρομαι για την συμφωνία των απόψεών μας!
Τους χαιρετισμούς μου.. :)
Παράθεση από: "zarkvilion"όσο και τις αντίστοιχες της δικής μας θρησκείας (ανηθικες οι προγαμιάιες σχεσεις, ανήθικοι οι ομοφυλοφιλοι σύμφωνα με τον Χριστόδουλο κλπ)..
εγω αναφερθηκα συγκεκριμενα σε αυτο το σχολιο σου.
Η Βασω εθεσε νομιζω ενα θεμα με ιδιαζουσα σημασια,
Αν θελαμε να δωσουμε ορισμο της εννοιας αυτης θα συμφωνουσατε θαρρω...οτι ειναι {ενα συνολο κανονων συμπεριφορας ,που στοχο εχουν να μας κανουν καλους χαρακτηρες και χρησιμους ανθρωπους στην κοινωνια μας.
Ειναι ομως κατι ,που επιδεχεται υποδιαιρεσεις;;;
Και βεβαια δεχεται,....θα την χωριζα σε Διαχρονικη και Πεπερασμενη....Διαχρονικη γιατι ενεχει στοιχεια μονιμα ,που ειναι αποδεκτα απο ολη την ανθρωποτητα και Πεπερασμενη ,γιατι καποια αλλα στοιχεια της ποικιλουν απο εποχη σε εποχη και απο χωρα σε χωρα....
Ετσι ,οι δυτικοι ουτε ,που θα μπορουσαμε να φανταστουμε οτι θα ειμασταν στην {ευχαριστη θεση}, να χαριζαμε την συντροφο μας σε καποιον επισκεπτη για ερωτικες περιπτυξεις ,κατι ,που καποιοι λαοι στην ανταρκτικη και καποιοι αλλοι στην ανατολη , θα το εκαναν ευχαριστως,.....η ακομα και οτι δεν θα μπορουσαμε να εχουμε πανω απο μια συζυγο ,πραγμα ,που δεν ισχυει στους μουσουλμανους.
Επισης λογω της πλαστικοτητας της ,θα την χαρακτηριζα ως υποκειμενικη.Ειναι πολλες φορες μια γκριζα και ρευστη περιοχη ,οπου ναι μεν ισχυει για πολλους το ου φονευσεις.....αλλα και το οφθαλμον αντι οφθαλμου...κατω απο καποιες αλλες συνθηκες, θα ηταν αποδεκτο.,..η για εμας τους δυτικους οτι,....ναι μεν πρεπει να λειτουργουμε ως νομιμοφρονες φορολογουμενοι πολιτες ,πραγμα ,που θα συντελεσει σε ενα κρατος ισχυρο οικονομικα ,.....αλλα απο την αλλη...{ας κρυψουμε και κατι απο την εφορεια.,....{αφου ολοι το ιδιο κανουν....}........
Ειδαμε μεχρι τωρα λοιπον, ποσο ευπλαστη μπορει να ειναι η Ηθικη και πως προσαρμοζεται αναλογα με αναγκες.....
Μπορει ομως η Ηθικη να ειναι αντικειμενικη....,η ειναι μονο υποκειμενικη...;;
Oσο και αν φαινεται περιεργο....και παντα συμφωνα με την δικη μου γνωμη...ΝΑΙ ..ΜΠΟΡΕΙ... φιλοι και φιλες....
Υπαρχει αντικειμενικη ηθικη και ειναι κατι σαν τους φυσικους νομους.
Δεν εχει να κανει με τις επιθυμιες κανενος....και μπορει να εκφραστει μονο με αυτο ,που λεμε φωνη της συνειδησης μας...Παντα ομως με μια προυποθεση...οτι αυτη η φωνη δεν ειναι επηρεασμενη απο το εξωτερικο περιβαλλον...απο κανονες και δογματα.Ειναι η φωνη της καρδιας,...θα την χαρακτηριζα ενα συλλογικο αρχετυπο....σαν αυτο ,που αναβιωνει μεσα απο τα βιβλια του Jung...σαν την φωνη της καρδιας μας...,που παντα διαισθητικα...μας λεει ποτε κατι ειναι λαθος η σωστο....
Σαν οταν καποτε ,καποιος Μεγαλος Δασκαλος ....ειπε και εναντια στην ηθικη της εποχης του....{ο πρωτος αναμαρτητος ..να ριξει τον λιθο πρωτος,....η το οτι {να συγχωρουμε τους εχθρους μας.},..γιατι εκει οδηγει η αμολυντη απο κακιες καρδια...
Ναι υπαρχει αντικειμενικη ηθικη...και ειναι περα για περα αληθινη..ξεχωρα απο δογματα ,καθωσπρεπισμους, και δηθεν προσποιησεις του >{πρεπει, γιατι ετσι κανουν ολοι.}....
Οσο για αυτο ,που ονομαζουν πολλοι ηθικο δειλιμμα θα ελεγα οτι ειναι ενας λανθασμενα δοσμενο προβλημα.Τα ψευτοδειλιμματα τα δημιουργουν καποιοι...γιατι ετσι τους συμφερει....Η αντικειμενικη ομως ηθικη...υπηρχε...υπαρχει ...και θα υπαρχει....οπως η Φυση μας.
fortune.
Εγώ θα έλεγα το εξής: Ό,τι μας συμφέρει πραγματικά είναι ηθικό και ό,τι είναι πραγματικά ηθικό, συμφέρει...διότι, μακροπρόθεσμα, ό,τι είναι καλό και ευχάριστο για τον έναν, είναι καλό και ευχάριστο και για τον άλλον...
Παράθεση από: "Nikos28"Εγώ θα έλεγα το εξής: Ό,τι μας συμφέρει πραγματικά είναι ηθικό και ό,τι είναι πραγματικά ηθικό, συμφέρει...διότι, μακροπρόθεσμα, ό,τι είναι καλό και ευχάριστο για τον έναν, είναι καλό και ευχάριστο και για τον άλλον...
Pistevo oti epidi oloi oi anthropoi den ine idii, kammia fora to efxaristo ke kalo gia ton ena mpori na gini distixia gia ton allo, emesa i amesa. Oso gia to ithiko, polles fores antitithete sto simferon kapiou, oxi aparetita sto diko mas. Distixos se afti ti zoi de mporoun oloi na ine efxaristimenoi, toulaxiston tin idia stigmi, ke kammia fora o sintonismos pezi simantiko rolo.
Όλα αυτά ισχύουν... πράγματι, υπάρχουν πολλές ηδονές που οδηγούν σε πόνο όπως και πόνοι που οδηγούν σε ηδονή. Αυτά τα δύο, πολλές φορές, συμπλέκονται και το ένα οδηγεί στο άλλο...κλασσικό παράδειγμα, η γέννηση ενός ανθρώπου: Ξεκινά με έναν οργασμό και τελειώνει με τις οδύνες του τοκετού, που κι αυτές ακολουθούνται από αγαλλίαση και χαρά... σε ό,τι αφορά, όμως, τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων ή ανθρώπινων συνόλων (ομάδων, κρατών κλπ), το Συμφέρον ταυτίζεται με την Ηθική. Μακροπρόθεσμα, όμως, ΟΧΙ βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα... Το καλό ή το κακό γυρίζουν πάντα μπούμερανγκ, αλλά όχι αμέσως. Και τα παραδείγματα αφθονούν...
αυτή η η-δονή σου Νίκο
πραγματική ο-δύνη
πως μου την έμπλεξες με την ηθική;
Οδύνη η ηδονή; :?: :?: Πώς συσχετίζεις αυτές τις δύο έννοιες; Ούτε εννοιολογικά συνδέονται ούτε ετυμολογικά... και η ρίζα και η κατάληξή τους είναι άσχετες η μία με την άλλη. Τώρα για τη σχέση ηδονής και ηθικής, αναφέρθηκα σε προηγούμενα δημοσιεύματα, στη συζήτηση που είχα με το freak... Πρόθυμος να απαντήσω, αν έχεις να κάνεις κάποιο σχόλιο ή παρατήρηση. :)
Παράθεση από: "Nikos28"Οδύνη η ηδονή; :?: :?: Πώς συσχετίζεις αυτές τις δύο έννοιες; Ούτε εννοιολογικά συνδέονται ούτε ετυμολογικά... και η ρίζα και η κατάληξή τους είναι άσχετες η μία με την άλλη. Τώρα για τη σχέση ηδονής και ηθικής, αναφέρθηκα σε προηγούμενα δημοσιεύματα, στη συζήτηση που είχα με το freak... Πρόθυμος να απαντήσω, αν έχεις να κάνεις κάποιο σχόλιο ή παρατήρηση. :)
Pistevo oti egine i sisxetisi odinis ke idonis me to paradigma pou edoses niko, oti poli ponoi odigoun se idones ke to anapodo, kathos episis ke afto pou ipes me ti genna to opio to theoro ke epitiximeno.
Αυτή η μανία σου να εξηγείς ετυμολογικά κάθε λέξη αχ :P
εν μέρη σου απάντησε η ρινιό
Λογοπαίγνιο είναι
Ο- δύνη
Η-δονή
:lol: :lol: Πράγματι, είμαι λίγο word-minded... Ετυμολογία, όμως, σημαίνει επιστήμη του αληθινού... Για την ηδονή και την οδύνη τώρα, είπα ότι πολλές φορές το ένα οδηγεί στο άλλο, όπως ακριβώς και η νύχτα οδηγεί στη μέρα και ο χειμώνας στο καλοκαίρι (και τούμπαλιν). Αυτές οι δύο έννοιες, όμως, είναι αντίθετες. Εξ άλλου η οδύνη είναι συνώνυμο του πόνου, που αντιτίθεται στην ηδονή. Απλώς, συνδέονται επειδή ισχύει και ο νόμος της ενότητας των αντιθέτων, η ενότητα στην αντίθεση και η αντίθεση στην ενότητα... Φιλικά
Παράθεση από: "Nikos28":lol: :lol: Πράγματι, είμαι λίγο word-minded... Ετυμολογία, όμως, σημαίνει επιστήμη του αληθινού... Για την ηδονή και την οδύνη τώρα, είπα ότι πολλές φορές το ένα οδηγεί στο άλλο, όπως ακριβώς και η νύχτα οδηγεί στη μέρα και ο χειμώνας στο καλοκαίρι (και τούμπαλιν). Αυτές οι δύο έννοιες, όμως, είναι αντίθετες. Εξ άλλου η οδύνη είναι συνώνυμο του πόνου, που αντιτίθεται στην ηδονή. Απλώς, συνδέονται επειδή ισχύει και ο νόμος της ενότητας των αντιθέτων, η ενότητα στην αντίθεση και η αντίθεση στην ενότητα... Φιλικά
χμμμ
για κάτσε μισό λεπτό
δηλ για μένα ο πόνος ( οδύνη ) αν μου αρέσει και τον θεωρώ ηδονή
τι γίνετε; δεν είναι αντίθετες αλλά συνώνυμες
με μπερδεύεις Νικόλα :P :P
:lol: :lol: Κι εσύ με μπερδεύεις καλή μου Atma... Αν θεωρείς ότι ο πόνος και η οδύνη είναι ηδονή, τότε... περί ορέξεως ουδείς λόγος! :P Απ' όσο γνωρίζω εγώ, προσωπικά, ο πόνος και η ηδονή είναι αντίθετες έννοιες, όπως το δυσάρεστο και το ευχάριστο... αν ο πόνος σου αρέσει, σημαίνει ότι σου προκαλεί ηδονή (χωρίς να είναι ο ίδιος), οπότε αυτό εμπίπτει σε αυτό που έλεγα προηγουμένως για την ενότητα των αντιθέτων...φιλικά :)
Αχέμ... :roll: :roll: :roll:
Αυτός που θεωρεί την οδύνη ηδονή... δεν είναι απλά... ΜΑΖΟΧΑ!!???
8)
οχι απαραιτητα. περαν του οτι ο μαζοχισμος ως εννοια ειναι συγχρονος (19ος αιωνας), δεν αναφερεται στον πονο αλλα στον εξευτελισμο. Πιο συγκεκριμενα πηρε το ονομα του ως εννοια απο τον Αυστρο-Ουγγρο Leopold von Sacher-Masoch οπου στο βιβλιο του ''Venus in Furs'' (http://www.gutenberg.org/etext/6852 για οποιον θελει να το διαβασει στα αγγλικα) περιγραφει πως ο ποθος του για μια γυναικα τον ωθει στο να απαιτησει να του φερεται ως σκλαβο της κ να τον εξευτελιζει συνεχως κ πως μεσα απο αυτον τον εξευτελισμο αυτος αντλει μια ικανοποιηση. Βεβαια στο συγκεκριμενο βιβλιο παρατηρηται το εξης παραδοξο. Τελειωνει λεγοντας πως ο αντρας πρεπει να κυριαρχει στην γυναικα εως οτου οι γυναικες αποκτησουν ισα δικαιωματα κ εκπαιδευση, κατι που την ιδια στιγμη ειναι κ δειγμα μισο-γυνισμου αλλα κ φεμινισμου. Οπως το αντιλαμβανομαι κ ο μαζοχισμος αλλα κ ο σαδισμος δεν αναφερονται τοσο στον πονο/οδυνη οσο στον εξευτελισμο κ στην προκληση της τοτε η8ικης κ κοινωνιας. Βεβαια τωρα που στην εποχη μας η βικτωριανη ηθικη εχει δωσει την θεση της σε αλλα συστηματα εχουν εξελιχτει κ αυτες οι δυο εννοιες.
κατ'αρχην μονο ηχητικα ταιριαζουν οδυνη & ηδονη!βεβαια παιζουν & οι οπαδοι De sad(!)...θα συμφωνησω με την επικουρια λογικη του Νικου....οσο για το ηθος ειναι ΛΙΓΟ γενετικως προγραμματισμενο...& ΠΟΛΥ κοινωνικως αναπτυσομενο-χειραγωγουμενο! :P
Πριν Τη Τελευταία Πνοή Των Πνοών Σου Η Φωτιά Προδίδει Στον Αέρα Πως Είναι Εκεί Για Να Υπάρχει..Και Τη Σβήνει...
..........Ο Αέρας Αποπνικτικός Για Να Ανασάνεις Τη Τελευταία Πνοή Των Πνοών ΣΟΥ......
(Η Φωτιά Προδίδεται Αφότου Σε Έχει Κάψει...Τι Είναι Ανήθικο;;)
[quote user="blue_mermaidy" post="349897"]Τι Είναι Ανήθικο;;)[/quote]
Nα σου διδάσκουν τρόπο! Να σε στριμώχνουν στοχευμένα στο 1Χ1 της λογικής του συστήματος και των μηχανισμών του για να κερδίσεις μια θεσούλα στο αγελαίο κοινωνικό πλαίσιο... να σε συνθλίβουν, με τον οδοστρωτήρα της αλλοτρίωσης, στο επίπεδο της ομοιομορφίας, τσαλαπατώντας τα ταλέντα και την όποια ''ψυχή'' σου...
Να σε μεταμορφώνουν σε ηθικό μαζοχιστή του ίδιου σου του εαυτού... και τέλος να σε καρφιτσώνουν στον πίνακα των απολεσθέντων τη στιγμή που χαμογελάς ή κάνεις όνειρα ή νιώθεις αγνά σαν παιδί... ή απλά δεν θέλεις να έχεις συμμετοχή στη φαρσοκωμωδία, επειδή ακριβώς έχεις μέσα σου κάποια ψήγματα ήθους... ναι... αυτό είναι ανήθικο...
[quote user="pixie" post="349986"]Nα σου διδάσκουν τρόπο! Να σε στριμώχνουν στοχευμένα στο 1Χ1 της λογικής του συστήματος και των μηχανισμών του για να κερδίσεις μια θεσούλα στο αγελαίο κοινωνικο πλαίσιο... να σε συνθλίβουν, με τον οδοστρωτήρα της αλλοτρίωσης, στο επίπεδο της ομοιομορφίας, τσαλαπατώντας τα ταλέντα και την όποια ''ψυχή'' σου...
Να σε μεταμορφώνουν σε ηθικό μαζοχιστή του ίδιου σου του εαυτού... και τέλος να σε καρφιτσώνουν στον πίνακα των απολεσθέντων τη στιγμή που χαμογελάς ή κάνεις όνειρα ή νιώθεις αγνά σαν παιδί... ή απλά δεν θέλεις να έχεις συμμετοχή στη φαρσοκωμωδία, επειδή ακριβώς έχεις μέσα σου κάποια ψήγματα ήθους... ναι... αυτό είναι ανήθικο...[/quote]
μου αρεσει η τοποθετηση σου ντιαρ πιξι.υπαρχουν και αλλες ανηθικοτητες.τι να λεμε τωρα.ολο το τσατ δεν φτανει για να γραφουμε... :sad:
Το τι θα θεωρούσα ανήθικο το σχολίασα...
Περί της ηθικής... θα έλεγα πως μάλλον το κακό ή το καλό, το σωστό ή το λάθος, έχει υποκειμενική μορφή, οπότε - αν είναι έτσι - και η ηθική δεν γίνεται αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο από άνθρωπο σε άνθρωπο ή από κοινωνία σε κοινωνία.
Επίσης ακόμα αναρωτιέμαι αν η ηθική είναι ενστικτώδης και αυθόρμητη ή αποτέλεσμα κοινωνικής μάθησης και εκπαίδευσης. Αν δλδ. είναι καθαρά βιολογικό ένστικτο ή προκύπτει ως συνείδηση στην πορεία της εξελικτικής ανθρώπινης διαδικασίας.
Τόσο οι εντολές (επιβολή μέσω θεσμων) όσο και η διαπαιδαγώγηση ειναι απλώς εργαλεία. Θέλω να πιστεύω ότι η ηθική έρχεται είτε ως επακόλουθο υπακοής, κάτι που δεν έχει γερά θεμέλια, είτε ως επακόλουθο ιδιαίτερης κατανόησης και συναίσθησης. Μια πολύ απλοποιημενη διατύπωση της ηθικής για μένα ειναι η εξής:
Μην προκαλείς αυτό που δεν θα ήθελες να σου προκαλέσουν και δρασε για τους άλλους όπως θα ήθελες οι άλλοι να δρασουν για σένα.
Δεν ειναι όμως τόσο απλό γιατί υπάρχει διαφορετικότητα. Έτσι εσυ μπορεί να θες πχ κάποιον να σου λέει τι να κάνεις ενώ κάποιος άλλος να ενοχλείται η και να θεωρεί προσβλητικό κάτι τέτοιο. Εκεί μπαίνει η βαθύτερη κατανόηση της πολυπλοκότητας των πραγμάτων. Κι όπως λέω, όταν είσαι λάθος τότε ορθώς πράττεις λανθασμένα. Αυτό όμως δεν ειναι ανηθικότητα. Ειναι άγνοια. Και στην ουσία αυτό που ονομάζουμε ανηθικότητα, ειναι μορφή άγνοιας. Τρόπος στον οποίο εξελίχθηκε. Έτσι θέλω να πιστεύω.
.....πιστευω οτι ειναι κανονες συμεριφορας (με μεγαλη δοση καθωσπρεπισμου κ σεμνοτυφιας) κ μας
βοηθαει να γινουμε σωστοι κ χρησιμοι ανθρωποι.
Η εννοια ομως της ηθικης νομιζω οτι ποικιλει απο εποχη σε εποχη, απο λαο σε λαο κλπ.
Δηλαδη καποιες εθιμικες καταστασεις τροποποιουν πολλες φορες την εννοια της ηθικης.
Πιστευω οτι η ηθικη καθιριζεται απο τα ηθη κ εθιμα ενος λαου π.χ. σε διαφορους λαους
δανειζει ο συζυγος τη συζυγο του στον φιλοξενουμενο του για τη σεξουαλικη του ικανοποιηση.
Αυτο για αυτους ειναι θεμιτο στη δικη μας ομως κοινωνια δεν τυγχανει αποδοχης.
Με αυτο το παραδειγμα θελω να τονισωοτι η ηθικη ειναι κατι το μεταβλητο, υποκειμενικο
και αμφισβητισιμο.....
Υπαρχει ομως κ μια αντικειμενικη ηθικη, μη εξαρτωμενη απο τα ηθη, τις συνηθειες... ειναι ενα ειδος ηθικου
νομου κ εκφραζεται με τη φωνη της συνειδηση μας κ εκφραζεται σωστα εαν κ εφοσον το αισθητηριο οργανο
της συνειδησης μας ειναι υγιες.
Η αντικειμενικη αυτη ηθικη που την αισθανομαστε σαν μια αισθηση μεσα μας δεν χει καμμια σχεση
με κανονες, με δογματα, με θρησκειες κ με την λεγομενη κοινη γνωμη.
Και εκει μεσα στην αντικειμενικοτητα της ηθικης ερχεται κ μπαινει σε μεγαλο βαθμο κ η υποκειμενικοτητα
δλδ τι κανονες κουβαλαμε μεσα μας, τι θεωρουμε σωστο κ τι οχι....και στα οχι μας αρχιζει πλεον
η ανηθικοτητα...
Γιατι πιστευω οτι το πνευμα μας δε μπορουμε να το κλεισουμε σε κανονες κ δεν υπακουει κ σε αυτους....
Απο κει κ μετα ειναι υποκεινικο του καθενος να ορισει τα ορια της ηθικης ή της ανηθικοτητας...
Μια πολυ λεπτη κλωστη τα χωριζει......
Αν και είμαι στα πρόθυρα νέου πονοκεφάλου, με τρώει...
Μίλησες περί υποκειμενικότητας από εποχή σ' εποχή, λαό σε λαό κ.ο.κ. Συμφωνώ. Για την ακρίβεια
επαυξάνω. Διαφέρει κι από άνθρωπο σε άνθρωπο της ίδιας εποχής, του ίδιου λαού. Διαφέρει ακόμα
και στον ίδιο άνθρωπο, από στιγμή σε στιγμή.
Εκεί που διαφωνώ είναι το
ΠαράθεσηΥπαρχει ομως κ μια αντικειμενικη ηθικη, μη εξαρτωμενη απο τα ηθη, τις συνηθειες... ειναι ενα ειδος ηθικου
νομου κ εκφραζεται με τη φωνη της συνειδηση μας κ εκφραζεται σωστα εαν κ εφοσον το αισθητηριο οργανο
της συνειδησης μας ειναι υγιες.
Μου τα χάλασες παπαδιά :sad:
Τι εννοείς "υγιές"; Με βάση ποιό κριτήριο καθορίζεται τι είναι υγιές και τι όχι; Άλλωστε, από τη στιγμή που
και η λογική και η συνείδηση και η ψυχή πλάθονται και διαπλάθονται, τυχόν χαρακτηρισμοί "υγιές/μη υγιές"
δεν θα έπρεπε να αφορούν την ίδια τη συνείδηση, αλλά τις συνθήκες που την διέπλασαν.
Και πάλι όμως, τέτοιοι χαρακτηρισμοί θα είναι προϊόν υποκειμενισμού. Γιατί θα δοθούν από όντα που παρομοίως
η λογική, η ηθική και η συνείδησή τους ζυμώθηκαν από την κοινωνία στην οποία ζουν.
Η ηθική είναι μια ιδέα. Παραλήρημα για την ακρίβεια. Όπως πχ σε ιερούς πολέμους. Σε αποστολές αυτοκτονίας.
Εκεί που πρόκειται να κομματιάσεις έμβια όντα και είσαι πεπεισμένος ότι πράττεις σε πλαίσια απόλυτης ηθικής.
Είναι παραλήρημα ακόμα κι όταν τιμάς έναν άνθρωπο που σφάγιασε
εκατοντάδες χιλιάδες στο όνομα της
"ασφάλειας" ή της "κυριαρχίας" της ανοησίας που ονομάστηκε "έθνος", του γεωγραφικού χώρου δλδ που ζεις και
του τρόπου με τον οποίο ζεις, ή στο όνομα του εκπολιτισμού, ή στο όνομα του οποιουδήποτε θεού και μάλιστα
την ίδια ώρα που εκτελείς με θανατική ποινή αυτόν που σκότωσε
έναν μόνο συνάνθρωπό σου προκειμένου πχ να τραφεί.
"Είναι επίσης ανήθικο να εκτελούνται εγκληματίες ή να πάρεις το νόμο στα χέρια σου!" Θα το πούμε με σιγουριά.
Κι έχοντας ίσως κάθε λόγο. Μέχρι την στιγμή βέβαια που κάποιος από αυτούς θα "χτυπήσει" την πόρτα μας.
Και κατόπιν της τραυματικής μας εμπειρίας να δούμε το άτομο που αγαπήσαμε να αιμορραγεί, μέσα σε αφόρητους
πόνους και με απίστευτο τρόμο στα μάτια κατάχαμα, ξαφνικά μας έρχεται στο νου ως δίκαιο, ως νέμεσις, ως ηθικό
το να φυτέψουμε στο κεφάλι του δράστη μια σφαίρα, όταν αργότερα θα τον αντικρύσουμε ελεύθερο στο δρόμο
ή μέσα σε ένα δικαστήριο να μας χαμογελάει ειρωνικά. Αν όχι να του κάνουμε μια παρόμοια επίσκεψη στο δικό
του σπίτι για να γράψουμε με αιχμηρό αντικείμενο πάνω στο σώμα του, όλη μας την οργή, τον πόνο και την πικρία.
Η συνείδηση διαπλάθεται. Καλύπτει ή υπερκαλύπτεται. Είναι αποτέλεσμα λογικής διεργασίας και ψηγμάτων
συναισθηματισμού. Κι αφού η λογική παρομοίως διαπλάθεται, όπως ακριβώς και η συναισθηματικότητα,
δεν υπάρχει "αντικειμενική" ηθική. Αν υπήρχε, το επόμενο που θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, είναι ότι
οι Σπαρτιάτες ήταν ασυνείδητοι, ανισόρροποι και ψυχολογικά άρρωστοι. Γιατί... για μια "αντικειμενική" ηθική,
πόσο "υγιές αισθητήριο όργανο της συνείδησης" διαθέτει κάποιος που θα φονεύσει ένα μωρό με ειδικές ανάγκες,
υπακούοντας σε κοινωνικές επιταγές και θεωρώντας το απόλυτα φυσιολογικό ή έστω επαρκώς αποδεκτό;
Και τελικά... ποιός θα έχει αυτή την αντικειμενική ηθική... για να τους κρίνει... αντικειμενικά,
όταν όλοι διαμορφωνόμαστε από το "σύστημα" στο οποίο γεννηθήκαμε και μάθαμε να λειτουργούμε...
όπως κι εκείνοι... τότε :?:
....συμφωνω απολυτα μαζι σου και στη παρατηρηση που εκανες!
και θα ξεδιπλωσω λιγο ακομα τις δικες μου σκεψεις...πανω στο τι ειναι υγιες..
Λεμε υγιες....οκ εχεις δικιο...κ προχωρω...ποιος το καθοριζει αυτο?
Ποιος καθοριζει τους νομους κ τους κανονες της κοινωνιας? κ αφου τους καθοριζουν
με αναγκαζουν να ζω συμφωνα με αυτους?
Αληθεια ποιοι τους θεσμοθετουν? και πως απορρεουν?
Απο την υποκειμενικοτητα των πολλων? και αυτοι οι πολλοι?
Ποιοι ειναι?
Που αποφαζισουν για τη δικη μου ηθικη, που μου βαζουν τους δικους τους κανονες?
Τοτε θα επρεπε να υπαρχουν τοσοι νομοι κ κανονες οσοι ειναια οι ανθρωποι
πανω στη γη...
Γιατι ο καθενας απο μας εκφραζει μιαν υποκειμενικοτητα - τη δικη του αληθεια-
την οποια θεωρει υγιη κ θα επρεπε να πορευεται με αυτην....
Αρα καταληγω στη δικη μου σκεψη που μου αρεσε κ υιοθετω αμεσως οτι
Η ΗΘΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ, κ ακομα πιο καλα ενα ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ
γιατι αλλωστε κ η ζωη μας μια ιδεα κ ενα παραληρημα ειναι.
Σε ευχαριστω που μοιραστηκες μαζι μου τις σκεψεις σου!
Χμμμ... το προχωρήσατε ικανοποιητικά το θέμα... Καλημέρα! :smile:
Η ερμηνεία της ηθικής για μένα, άλλες φορές είναι νόμοι και περιορισμοί που εμείς οι ίδιοι θέτουμε - ατομική συνείδηση ενδεχόμενα - κι άλλοτε ένα παιχνίδι του νου! Και είναι αλυσιτελές σήμερα να μιλάμε για τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα της ηθικής με τρόπο αντικειμενικό.
Προσωπικά επίσης, είμαι αντίθετη με την θεολογικώς επενδυμένη μορφή ηθικής ή την διδαχή της που ένας θεός ξέρει τι κρύβει ή τι επιδιώκει. ;-)
Στον αστικό μας κόσμο βέβαια - στα πλαίσια της πολύμορφης παρακμής - επικρατούν συνήθως, ως πιο εύπεπτες, οι βλακώδεις θεωρίες και κανόνες. Και θεωρώ πως το σύστημα και η αλλοτρίωση που μοιραία επιφέρει, δεν προστατεύει την ουσία του ηθικού κεφαλαίου, αντίθετα στραγγαλίζει κάθε έννοια ηθικής είτε με επιφανειακούς νόμους ασκώντας εξουσία είτε κουκουλώνοντας όπως-όπως ακατονόμαστα πράγματα είτε προσβάλλοντας την ανθρώπινη αξία με μια ρηχή και παραπλανητική γλώσσα.
ΥΓ. Υγιής συνείδηση... νομίζω πως είναι κάθε ζωντανή και κυρίως ανήσυχη συνείδηση.
Έχεις δίκιο να αναρωτιέσαι. Ωστόσο νομίζω ότι αν μπεις στη θέση αυτών που σχημάτισαν τα πρώτα
κοινωνικά σύνολα θα δεις ένα παζλ να σχηματίζεται σιγά σιγά, ίσως όχι με απόλυτη ακρίβεια, αλλά
σίγουρα με έναν σχετικό ειρμό.
Αρχική κοινή διαπίστωση ήταν σίγουρα το "Ισχύς εν τη ενώσει". Η φύση άγρια, η τεχνογνωσία
ελάχιστη, οι κίνδυνοι απεριόριστοι. Η συνύπαρξη ήταν κάτι περισσότερο από ανάγκη. Ήταν μάλλον
μοναδική επιλογή για την επιβίωση. Πως όμως διασφαλίζεις μια τέτοια αναγκαία συνύπαρξη,
αγρίων συμπεριφορών που τείνουν, όταν δεν υπάρχουν άμεσοι εξωτερικοί κίνδυνοι να απειλούν
την ακεραιότητά τους και άρα η ενότητα δεν έχει άμεση αξία, να συγκρούονται μεταξύ τους;
Θεσμοθετείς. Ορίζεις το πρέπον, το αποδεκτό, το δικαίωμα και την υποχρέωση, αυτό που θα πρέπει
όλοι να σέβονται και να ακολουθούν αν κι εφόσον θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή την ένωση
δυνάμεων, προκειμένου όχι απλά να ωφελούνται από αυτή, αλλά να την ωφελούν και προπαντός
να μην την δυναμιτίζουν καταστρέφοντας την ουσία της ενότητας.
Εδώ όμως τίθεται άλλο θέμα. Αφενός η θεσμοθέτηση θα πρέπει να γίνει από κάποιον ισχυρό,
από κάποιον που έχει την δύναμη να επιβληθεί, αφεττέρου αυτό το σύνολο θεσμών θα πρέπει
να είναι αποδεκτό από την ολότητα ή την πλειοψηφία του συνόλου που αφορά. Άρα τελικά θα
είναι ένα συνονθύλευμα της προσωπικής κρίσης του θεσμοθέτη, κανόνων που οι συνθήκες
απαιτούν και γενικών κανόνων που το κοινωνικό σύνολο στη πλειοψηφία του αποζητά και
που πιθανώς προκύπτουν μέσα από τα βιώματά του στη καθημερινότητα. Να λοιπόν ποιός
καθορίζει τους νόμους μιας κοινωνίας. Και για να είμαστε ειλικρινείς, σε αναγκάζουν να ζεις
σύμφωνα με αυτούς μόνο αν θέλεις να είσαι μέρος του συγκεκριμένου συνόλου ή αν έχεις
κάποια οποιαδήποτε σχέση με αυτό.
Η θεσμοθέτηση λοιπόν είχε το νόημα της επιβολής ενός τρόπου συμπεριφοράς με τον οποίο
θα διασφαλιζόταν η ομαδικότητα. Άρα τι είναι Κακό; Οτιδήποτε δρα αρνητικά έμμεσα ή άμεσα
απέναντι στο κοινωνικό σύνολο απειλώντας την ακεραιότητά του. Και τι είναι Καλό; Οτιδήποτε
δρα θετικά προς αυτό.
Ωραία ρε φιλαράκο, θα πει κάποιος, αλλά τίθενται νέα θέματα.
Καταρχήν δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο. Υπάρχουν λιγότερο αρνητικά, περισσότερο αρνητικά,
απόλυτα αρνητικά. Αντίστοιχα και για τα θετικά. Και υπάρχουν και μίγματα. Λίγο αρνητικό και
λίγο θετικό, περισσότερο θετικό από ότι αρνητικό κ.ο.κ. Κι αν μη τι άλλο, ωραία, θεσμοθέτησες,
άντε και τα επέβαλλες. Άντε και μπόρεσες να επιβάλλεις θεσμούς. Η τήρησή τους είναι άλλο
θέμα. Πως ακριβώς θα καταφέρεις να τους τηρούνε το δυνατόν περισσότεροι, για το δυνατόν
μεγαλύτερο χρονικό διάστημα; Γιατί η συνειδητοποίηση ότι βλάπτωντας αλλήλοις βλάπτεις το
σύνολο στο οποίο ανήκεις άρα και εαυτόν, προϋποθέτει διάφορα πράγματα. Καταρχήν,
η νοημοσύνη να είναι αρκετή, ώστε ο άλλος να δύναται να το κατανοήσει στον απαραίτητο βαθμό.
Κατά δεύτερον, αν ο άλλος ήδη βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση μέσα στο σύνολο αυτό,
ποσώς τον ενδιαφέρει η άνωθι μακροπρόθεσμη εκδοχή της αυτοκαταστροφής. Επίσης, αν
αρχίσει να δρα έξυπνα ή πολύ κρυφά, θα μπορεί να επωφελείται επ' αόριστον.
Κάτι λοιπόν πρέπει να κάνεις. Και γρήγορα.
Κι εκεί έρχονται δύο απίστευτες ιδέες (με στόχο το ίδιο συναίσθημα) να πάρουν μορφή.
Η Ποινή και η Νέμεσις. Η ποινή λοιπόν είναι το αντίτιμο που θα πληρώσεις σε περίπτωση που γίνει
αντιληπτό το επιβλαβές που διέπραξες. Και θα φροντίσουμε αγαπητέ να είναι ιδιαίτερα σκληρό, ώστε
να σου γεννάται Φόβος και μόνο στη σκέψη ότι ενδέχεται να αποκαλυφθείς. Κι αν αυτός ο Φόβος
δεν σου είναι αρκετός... να ξέρεις ότι δεν υπάρχει μόνο επίγεια ποινή, για όσο είσαι ζωντανός,
αλλά και μια τιμωρία που θα αφορά την αιωνιότητα. Τιμωρία από τους θεούς. Γιατί οι θεοί
σε βλέπουν ανά πάσα στιγμή. Ξέρουν τι ακριβώς έκανες, πότε και πως. Και παρομοίως θέλουν
να είσαι καλός. Ωφέλιμος. Να μην πράττεις με τρόπο που δημιουργεί πρόβλημα στον άλλο.
Αντιθέτως, να βοηθάς αυτόν που έχει ανάγκη, όταν μπορείς, όσο μπορείς. Κι έτσι όχι μόνο
θα αισθάνεσαι ο ίδιος καλύτερα, όντας ωφέλιμος στο κοινωνικό σου σύνολο, όχι μόνο θα
έχεις ευρύτερη αποδοχή από το ίδιο το σύνολο, αλλά θα σε ανταμείψει αναλόγως και ο θεός
για αυτό που είσουν όσο ζούσες. Αντιθέτως... αν είσαι Κακός θα σε τιμωρήσουν και όσο είσαι
στη ζωή, στερώντας σου κάτι που αγαπάς, αλλά και όταν πεθάνεις σε περιμένουν τερατόμορφα
όντα να σε κατασπαράζουν, φωτιές να σε καίνε, αλυσίδες να σε βαραίνουν, καζάνια να σε
ζεματάνε, βράχοι να τους σπρώχνεις σε ανηφοριές σε μια αέναη επανάληψη κ.ο.κ.
Αυτό ήταν. Βρήκαμε την καλύτερη λύση που θα μπορούσε να υπάρξει. Έτσι είπαν. Ο Φόβος.
Κάπου εκεί θάφτηκε το γεγονός ότι η κατανόηση και η ανάπτυξη της νοημοσύνης θα μπορούσε
να επιφέρει πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Γιατί δεν ήταν και ιδιαίτερα συμφέρουσα ιδέα...
ΥΓ:
Μα ίσως τελικά απλά να κοντοστέκομαι
να κοιτώ με πλήρη απάθεια έναν κόσμο ανόητο
Κόσμο δαιμονισμένο από λίγους ευδαίμονες.
Ίσως τελικά απλώς να κοντοστέκομαι
αποβλακωμένος απ' την τεράστια οθόνη τηλεόρασης
που ευφυέστατα στήσανε μέσα μου.
Στέκει.
Καλημέρα και καλή βδομάδα σε όλους,...μάλλον από δω και στο εξής μαζί θα λέμε και καλά κουράγια. ;-)
Χαίρομαι πολύ για το θέμα και για την ροή που έχει. Από την θέση που είμαι μόνο βιαστικά μπορώ να εκφραστώ.
Νομίζω πως η ηθική καθορίζεται από την ατομικη συνείδηση και όπως διαπλάθεται, από την δυναμική του χαρακτήρα. Ο άνθρωπος είναι ένας αποδέκτης των ερεθισμάτων της κοινωνίας.
Η οικογένεια, η κοινωνία, ο περίγυρος. η μόρφωση ...παίζουν ρόλο για την διαμόρφωσή της. Η κοινωνία πάλι θέτει κανόνες ηθικής άλλοτε μέσα από τα ήθη και έθιμα, την κουλτούρα. Η μπούρκα και η θέση της γυναίκας, το δικαίωμα να οδηγεί ή τα απάνθρωπα κατα την γνώμη μου βασανιστήρια είναι ηθικό για κάποιες κοινωνίες, οι ιεροί πόλεμοι.
Ο στρατιωτικός βλέπει διαφορετικά από τον πολίτη, ο γιατρός, όποιος ανήκει σε μη κυβερνητικές οργανώσεις κλπ
Στην δική μας κοινωνία η ομοφυλοφιλία ακόμη και σήμερα είναι αμφιλεγόμενη για παράδειγμα, ακόμη και μέσα και από τις διδαχές της εκκλησίας θεωρείται αμάρτημα.
Και σίγουρα στην πορεία του χρόνου αλλάζει κάποιους έστω κανόνες. Θέτουμε διαφορετικά ατομικά όρια μέσα από τις αλλαγές στην πορεία του χρόνου για τους ίδιους λόγους.
Για εμένα ηθική είναι αυτό που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται ως "καλό" και "σωστό" σε επίπεδο ιδεών και πράξεων.
Γενικά δεν πιστεύω ότι η "ηθική" προσδιορίζεται και οριοθετείται συλλογικά. Νομίζω ότι είναι προσωπική υπόθεση...
αμαν πια... ειδα το ερωτημα παω να απαντησω και με εχεις ηδη προλαβει...
Απίστευτο πραγματικά!!!!! Πρώτη φορά μας ξανασυμβαίνει!!!!! :mryellow: :mrgreen: :mrgreen:
....
[quote user="kuria" post="356290"]αμαν πια... ειδα το ερωτημα παω να απαντησω και με εχεις ηδη προλαβει...[/quote]
"εκεί που θα θέλω εκτοπίζουν τα πρέπει"
Υποθετικά τώρα, αν η μοίρα μας έφερνε στον κόσμο κάπου κατα τα αραβικά εμιράτα, μια ήπια κατάσταση δε λέω, θα την είχαμε κάνει με το του μάθαμε τα πρώτα βήματα :lol:
Η σκέψη μόνο ενός μικρού βαν 12 ατόμων, του εμιρη με τις γυναίκες του όταν βρίσκονται σε διακοπές είναι για γέλια.
Δόξα τον Αλλάχ !
[quote user="freak" post="42322"]αναφορικα με την συνδεση ηθικης κ συνηθειας χρησιμοποιησα τον ετυμολογικο ορισμο της λεξης ηθικη που τον παραθετεις κ εσυ (βλεπε εθος κλπ.). απο την στιγμη που ταυτιζεις ηθικη κ ηδονη (μεσω επιγνωσης καλου κ κακου, παρολο που προσωπικα δεν θεωρω οτι ηθικη ειναι απλα η επιγνωση του καλου κ του κακου αλλα ενα αθροισμα κανονων που διευκολυνει την κοινωνικη συμβιωση), κ προυποθετεις πως η ηδονη πηγαζει απο την πνευματικοτητα κ την θρησκεια θεωρω πως αυτοματα μπορω να υποθεσω πως -παντα συμφωνα με την ταυτιση που κανεις- κ η ηθικη (βλεπε εθος, βλεπε συνηθεια) θα πηγαζει απο την θρησκεια, αρα κ η συνηθεια.
τωρα για τις θρησκειες. συμφωνω οτι αποτελουν ενα κομματι του οικουμενικου ανθρωπου. απλα εχω μια προκαταληψη απεναντι στην τελεολογια τους κ στην θρησκευτικη ηθικη, στον δογματισμο δηλαδη, στην επιβαλομενη επιγνωση του καλου κ κακου.
φιλικα κ συντροφικα.
υγ. δεν ξερω αν ολες οι θρησκειες πιστευουν στον θεο, αλλα νομιζω οτι υπαρχουν κ αλλες που δεν εχουν καποιον κεντρικο ''αρχηγο'' στην κεφαλη τους αν δεν κανω λαθος, κ διορθωστε με αν κανω.[/quote]
Θα συμφωνησω μαζι σου οτι "οτι ηθικη ειναι ενα αθροισμα κανονων που διευκολυνει την κοινωνικη συμβιωση"
Παρομοίως συμφωνώ. Με την μικρή προσθήκη ότι ενδέχεται κάποιες φορές να σχηματίζεται
όχι από τυχόν κανόνες (γραπτούς ή άγραφους) αλλά από μια ιδιαίτερου βαθμού συναίσθηση.
[quote user="Nikos Apomakros" post="356285"]Κι εκεί έρχονται δύο απίστευτες ιδέες (με στόχο το ίδιο συναίσθημα) να πάρουν μορφή.
Η Ποινή και η Νέμεσις. Η ποινή λοιπόν είναι το αντίτιμο που θα πληρώσεις σε περίπτωση που γίνει
αντιληπτό το επιβλαβές που διέπραξες. Και θα φροντίσουμε αγαπητέ να είναι ιδιαίτερα σκληρό, ώστε να σου γεννάται Φόβος και μόνο στη σκέψη ότι ενδέχεται να αποκαλυφθείς. Κι αν αυτός ο Φόβος δεν σου είναι αρκετός... να ξέρεις ότι δεν υπάρχει μόνο επίγεια ποινή, για όσο είσαι ζωντανός, αλλά και μια τιμωρία που θα αφορά την αιωνιότητα. Τιμωρία από τους θεούς. Γιατί οι θεοί σε βλέπουν ανά πάσα στιγμή. Ξέρουν τι ακριβώς έκανες, πότε και πως. Και παρομοίως θέλουν
να είσαι καλός. Ωφέλιμος. Να μην πράττεις με τρόπο που δημιουργεί πρόβλημα στον άλλο.
Αντιθέτως, να βοηθάς αυτόν που έχει ανάγκη, όταν μπορείς, όσο μπορείς. Κι έτσι όχι μόνο
θα αισθάνεσαι ο ίδιος καλύτερα, όντας ωφέλιμος στο κοινωνικό σου σύνολο, όχι μόνο θα
έχεις ευρύτερη αποδοχή από το ίδιο το σύνολο, αλλά θα σε ανταμείψει αναλόγως και ο θεός
για αυτό που είσουν όσο ζούσες. Αντιθέτως... αν είσαι Κακός θα σε τιμωρήσουν και όσο είσαι
στη ζωή, στερώντας σου κάτι που αγαπάς, αλλά και όταν πεθάνεις σε περιμένουν τερατόμορφα
όντα να σε κατασπαράζουν, φωτιές να σε καίνε, αλυσίδες να σε βαραίνουν, καζάνια να σε
ζεματάνε, βράχοι να τους σπρώχνεις σε ανηφοριές σε μια αέναη επανάληψη κ.ο.κ.
Αυτό ήταν. Βρήκαμε την καλύτερη λύση που θα μπορούσε να υπάρξει. Έτσι είπαν. Ο Φόβος.
[/quote]
Σωστά. Το γνωστό παιχνίδι των τύψεων! Κατάπτωση να το πω? Παρακμή? Αλλά έτσι είναι. Με τραγικές προεκτάσεις... γιατί έτσι - μέ τον φόβο της τιμωρίας - παύει κανείς να ζει! Μαθαίνει να είναι νεκρός από τώρα...
Να τα έχω καλά με τον ευατό μου και την συνήδησή μου
[size=14]αρα βαζες εσυ τα ατομικα ορια της δικης σου ηθικης[/size]
.....τωρα εγω θα απαντησω στη δικη μου υποκειμεινικη ηθικη
γιατι την αντικειμενικη ηθικη τη εχω γραψει στα παλια μου τα παπουτσια
γτ τοτε μονο για υποκρισια θα μπορουσα να μιλησω
η δικη μου λοιπον η -υποκειμενικη - ηθικη ειναι
να προσπαθω να μη βλαπτω κανεναν ποικιλοτροπως
...κ αφου το πετυχω αυτο ...απο κει κ μετα ξεκιναει η δικη ηθικη.....
η οποια ειναι μαλλον απροσαρμοστη για τους πολλους......
με βασικο γνωμονα.....δε βλαπτωκανενα.....
μμμμμμμμμμμμμ
δεν βλαπτω κανεναν ......................
ειναι μετρο της ηθικης αυτο αραγε ?
ας πουμε ενα παιδεραστη δεν θα τον εβλαπτες?
θα τον αφηνες ελευθερο?
λοιπον?
μηπως το μετρο ή το οριο της ηθληε δεν ειναι ατομικό, αλλά κοινωνικό ?
....οταν λεω με βασικο γνωμονα να μη βλαπτω κανενα
εννοω οι πραξεις μου να μη βλαπτουν κανεναν....
αλλο αυτο κ αλλο αν με ενοχλει ο παιδεραστης...
σε αυτη τη περιπτωση ο παιδεραστης με βλαπτει
βλαπτει εμενα, βλαπτει τα δυο μου παιδια
βλαπτει τα παιδια ολου του κοσμου
κ βεβαιως σε αυτη τη περιπτωση εγω θα τον εβλαπτα....
αλλα μιλαμε για 2 τελειως διαφορετικα θεματα
π.χ. ειμαι πορνη οκ?
για πολλους θα ημουν ανηθικη
εγω ομως βλαπτω κανεναν?
οχι
αρα η δικη μου ηθικη μου το επιτρεπει....
Υ.Γ. ειμαι ομως παπαδια :lol: :lol: :lol: :lol: προς αποφυγη παρεξηγησεων
[size=18]δεν απατνας γλυκεια μου δεν απαντας !!!!!!!!!!!!!!!!!
ταν η συμπεριφορα αποιους βλαπτει το κοινωνιο συνολο , δεν πρεπει να τον βλαψεις?
θα τον ανεχεσαι?
αν ας πουμε σει βιασω ,δεν θα αντισταθεις?
θα προσεεξις μηπως μου κανεις καμμια νυχιά????[/size]
....μα απαντησα ηδη...
κ βεβαια θα το βλαψω...
απαντησα στο παραδειγμα σου για παιδεραστη
κ σου ειπα ξεκαθαρα ναι θα τον ξεσχισω...αμα γουσταρεις ετσι να στο πω...
αυτο ομως δεν εχει καμμια σχεση με την δικη μου ηθικη
κ ναι σωστα εχει σχεση με τη γενοικοτερη ηθικη
οχι δεν ειμαι απο αυτους που ειναι θεατες
σε τετοιου ειδους ηθικες
κ νυχια βγαζω κ δοντα βγαζω κ κεφαλια σπαζω
δε ξερω ελπιζω να σε καλυψα.....
[size=18]αρα εχεις δυο ηθικες !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
εχεςι ακουσει το ορο φαρισαισμο?[/size]
....λιγο πιο σαφης????
εγω μιλησα για τη δικη μου την υποκειμενικη η οποια ομως δε κανει κακο σε κανεναν οκ?
εγινα σαφης?
η αλλη ειναι πως θα αντιδρουσα σε καποια ανηθικη πραξη οκ?
γτ η παιδεραστια οχι απλως ειναι ανηθικη ειναι εγκλημα οκ?
πως θα επρεπε δλδ να αντιδρασω??????
εξον απο το ξεσχισμα?
πραγματικα προσπαθω να σε καταλαβω αλλα τσου.....
εδω εχουμε μια ηθικη........(προσωπικη) η οποια ...προσεξε αυτο
δεν ενοχλει κανενα οπως στο παραδειγμα που σου ανεφερα
κ εσυ μου αναφερεις κατι ασχετο
αλλη ερωτηση δλδ
τι θα εκανα σε περιπτωση παιδεραστιας?
κ σου απαντησα......θα εγκληματουσα....
τωρα που εσυ βλεπεις φαρισαϊσμο αυτο δε το καταλαβαινω.....
[size=18]θα σου εχει μεινει απο τον παπαδισμο φαινεται χεχεχεχε
εχεις δυ ηθικες και τις χρησιμοποεις κατα πως σε βολευει
Αυτο προσπαθω να σου πω δολιος τοση ωρα [/size]
[quote user="sevenseas" post="360513"][size=18]θα σου εχει μεινει απο τον παπαδισμο φαινεται χεχεχεχε
εχεις δυ ηθικες και τις χρησιμοποεις κατα πως σε βολευει
Αυτο προσπαθω να σου πω δολιος τοση ωρα [/size][/quote]
ακου...κατ αρχην κατι πρεπει να εχεις με τον παπαδισμο εσυ
κι εγω μαζι σου :lol: :lol: :lol:
οσο για το αν εχω δυο ηθικες
δυστυχως - μ πολυ δυστυχως- εχω μια κ μοναδικη
κ με αυτη πορευομαι...
ανακεφαλαιωη προς αποφυγην παρεξηγησεων
οταν η δικη μου ηθικη δεν βλαπτει κανενα ολα ειναι οκ κ σου ανεφερα το παραδειγμα με τη πορνη
ο παιδεραστης ομως βλαπτει τη κοινωνια , εγκληματει
δλδ τι να κανω τη κοτα, να μην αντιδρασω?
αν εσυ αυτο το θεωρεις δυο ηθικες ναι τοτε εχω δυο ηθικες
κ αν χρειαστει θα ξεσχισω, θα δειρω , θα φωναξω, θα θυμωσω
απλουστατα γτ με βλαπτουν
πιο απλα δε μπορω να εκφραστω
λυπαμαι αν δε μπορεις να με καταλαβεις
ξερεις τωρα τελευταια το βιωνω κ αυτο :lol: :lol: :lol: :lol:
ο παιδεραστης ομως βλαπτει - κανει κακο στο συνολο
τι δλδ εκει ποια ηθικη θα επρεπε να εχω??
να κανω τη κοτα???? οτι δεν καταλαβαινω?
[size=14]δεν πειραζει βρε παπαδια
εφω εχω 13 ηθικες !!!!!!!!!!!!!!!
τις αλλαζω αναλογα με τον καιρο, το τι κοστουμι θα φορεσω κλ.π.
αααααααααααααααααααα
το ξεχασα
τα σεβη μου στον παπα!!!!!!!!!!!!!![/size]
[quote user="sevenseas" post="360515"][size=14]δεν πειραζει βρε παπαδια
εφω εχω 13 ηθικες !!!!!!!!!!!!!!!
τις αλλαζω αναλογα με τον καιρο, το τι κοστουμι θα φορεσω κλ.π.
αααααααααααααααααααα
το ξεχασα
τα σεβη μου στον παπα!!!!!!!!!!!!!![/size][/quote] ...
μπορεις να εχεις οσες ηθικες θελεις....
οσες γουσταρεις
αρκει να μη βλαπτουν κανεναν
κ αλλαζε τες κιολας αναλογα με το καιρο κλπ οπως θες
τωρα αν το θελεις τοσο πολυ
κ βλεπω σε ενδιαφερει κ πολυ..
θα δωσω τα σεβη σου στο παπα
γτ οχι??????
αλλα γτ βγαζεις τοση χολη??????/ :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Μου αρέσει να διαβάζω πρωτότυπους (έως περίεργους) τρόπους σκέψης.
Εγώ πάντως δεν θεωρώ ανήθικο το οτιδήποτε βλάπτει, όπως δεν θεωρώ
και ηθικό το οτιδήποτε ωφελεί. Αν βλάψω κάτι που βλάπτει, πιθανότατα
ωφελώ. Αν ωφελήσω κάτι που βλάπτει, μάλλον βλάπτω. Όλα λοιπόν είναι
σχετικά κι οφείλω να κρίνω ανά περίπτωση.
Όσον αφορά σε αυτό που είπε ο sevenseas, σχετικά με το να βλάψεις πχ
έναν παιδεραστή. Σε μια πραγματικά εξελιγμένη κοινωνία ακόμη κι αυτό
θα ήταν κάτι το ανήθικο. Τόσο η τιμωρία, όσο και η φυλάκιση ως τρόπος
απομόνωσης των προβληματικών στοιχείων μιας κοινωνίας, δεν αποτελεί
την καλύτερη ή και ηθικότερη λύση. Είναι μάλλον ένα πασάλειμα επίλυσης,
με μίγματα εκδίκησης και απερίσκεπτης προφύλαξης. Η αντιμετώπιση βέβαια
προϋποθέτει δύσκολα πράγματα όπως πχ ιδιαίτερη ενασχόληση, πολύ καλή
γνώση, μεγάλη εμπειρία, ιδιαίτερο ενδιαφέρον, υπομονή κ.α. Κυρίως δλδ
κάτι που θα βάφτιζε κανείς "αγάπη" ακόμη και προς αυτούς που με τις πράξεις
τους προκαλούν ιδιαίτερη αποστροφή, μίσος, θυμό κτλ.
Όπως είπα... προϋποθετεί δύσκολα πράγματα... Δεν έχουμε εξελιχθεί τόσο.
[quote user="Nikos Apomakros" post="360519"]Μου αρέσει να διαβάζω πρωτότυπους (έως περίεργους) τρόπους σκέψης.
Εγώ πάντως δεν θεωρώ ανήθικο το οτιδήποτε βλάπτει, όπως δεν θεωρώ
και ηθικό το οτιδήποτε ωφελεί. Αν βλάψω κάτι που βλάπτει, πιθανότατα
ωφελώ. Αν ωφελήσω κάτι που βλάπτει, μάλλον βλάπτω. Όλα λοιπόν είναι
σχετικά κι οφείλω να κρίνω ανά περίπτωση.
Όσον αφορά σε αυτό που είπε ο sevenseas, σχετικά με το να βλάψεις πχ
έναν παιδεραστή. Σε μια πραγματικά εξελιγμένη κοινωνία ακόμη κι αυτό
θα ήταν κάτι το ανήθικο. Τόσο η τιμωρία, όσο και η φυλάκιση ως τρόπος
απομόνωσης των προβληματικών στοιχείων μιας κοινωνίας, δεν αποτελεί
την καλύτερη ή και ηθικότερη λύση. Είναι μάλλον ένα πασάλειμα επίλυσης,
με μίγματα εκδίκησης και απερίσκεπτης προφύλαξης. Η αντιμετώπιση βέβαια
προϋποθέτει δύσκολα πράγματα όπως πχ ιδιαίτερη ενασχόληση, πολύ καλή
γνώση, μεγάλη εμπειρία, ιδιαίτερο ενδιαφέρον, υπομονή κ.α. Κυρίως δλδ
κάτι που θα βάφτιζε κανείς "αγάπη" ακόμη και προς αυτούς που με τις πράξεις
τους προκαλούν ιδιαίτερη αποστροφή, μίσος, θυμό κτλ.
Όπως είπα... προϋποθετεί δύσκολα πράγματα... Δεν έχουμε εξελιχθεί τόσο.[/quote]
συμφωνω εν μερει μαζι σου.....
ναι αλλα αντικειμενικα υπαρχουν καποιες πραξεις οχι ηθικες - εγω δε θα τις ελεγα ηθικες-
αλλα αξιοποινες......κ μεχρι βεβαια να εξελιχθει η κοινωνια κ εμεις οι ανθρωποι που την αποτελουμε
πρεπει να υπαρχει τιμωρησια.....ναι το πιστευω απολυτα αυτο ..
ακομα κ στις αρχαιες τραγωδιες μετα τη κορυφωση ερχοταν η καθαρση
την οποια χρειαζεται ο ανθρωπος ο θιγομενος
κ στη προκειμενη επειδη σαν παραδειγμα ανεφερθη η παιδεραστια
κ επειδη εχω μεγαλη ευαισθησια σε αυτο το θεμα ναι θελω να υπαρξει τιμωρησια
για παραδειγματισμο
τωρα δεν ειμαι ειδικηγια ποια τιμωρησια αλλα ναι κατι πρεπει να υπαρξει
γτ στο κατω κατω δεν ειναι μονο η ψυχολογογια του παιδεραστη που ναι
εως ενα βαθμο να τον κατανοησουμε-κατα την αποψη σου- ειναι ομως κ η αλλη πλευρα
κ εκει η ηθικη μετα της τιμωριας ειναι αμειλικτη.....
κ καταληγω ....οταν εγω δε βλαπτω κανεναν
δε κανω κακο σε κανεναν
κ αγωνιζομαι για την ανηθικοτητα την οποια εγω θεωρω μεσα σε αντικειμενικα κριτηρια
τοτ γτ να μη θεωρω τον εαυτο μου ηθικο?????
κ που ειναι οι 2 μου ηθικες?????(δεν αναφερομαι σε σενα απομακρε)
...κ μαλλον διϋστανται οι αποψεις
γτ νομιζω οτι εχει τεθει λαθος η ερωτηση
γτ Ηθική είναι ο κλάδος της φιλοσοφίας που ασχολείται αρχικά με το παρακάτω ερώτημα: ποιες ανθρώπινες πράξεις είναι αποδεκτές και ορθές και ποιες ανάρμοστες και λανθασμένες
κ καπου εκει μαλλον εχουμε χασει τη μπαλα
[quote user="papadia" post="360521"]
συμφωνω εν μερει μαζι σου.....
ναι αλλα αντικειμενικα υπαρχουν καποιες πραξεις οχι ηθικες - εγω δε θα τις ελεγα ηθικες-
αλλα αξιοποινες......κ μεχρι βεβαια να εξελιχθει η κοινωνια κ εμεις οι ανθρωποι που την αποτελουμε
πρεπει να υπαρχει τιμωρησια.....ναι το πιστευω απολυτα αυτο ..
ακομα κ στις αρχαιες τραγωδιες μετα τη κορυφωση ερχοταν η καθαρση
την οποια χρειαζεται ο ανθρωπος ο θιγομενος
κ στη προκειμενη επειδη σαν παραδειγμα ανεφερθη η παιδεραστια
κ επειδη εχω μεγαλη ευαισθησια σε αυτο το θεμα ναι θελω να υπαρξει τιμωρησια
για παραδειγματισμο
τωρα δεν ειμαι ειδικηγια ποια τιμωρησια αλλα ναι κατι πρεπει να υπαρξει
γτ στο κατω κατω δεν ειναι μονο η ψυχολογογια του παιδεραστη που ναι
εως ενα βαθμο να τον κατανοησουμε-κατα την αποψη σου- ειναι ομως κ η αλλη πλευρα
κ εκει η ηθικη μετα της τιμωριας ειναι αμειλικτη.....
[/quote]
Θεωρώ πως αντιλαμβάνομαι τι λες και γιατί το λες. Εδώ όμως θα ήθελα να αναφέρω
ότι αν και δεν είμαι Χριστιανός (ως άθεος), είμαι από τους οπαδούς της διδασκαλίας
του Ιησού. Με την έννοια της πλήρους συμφωνίας όσον αφορά στον τρόπο με τον
οποίο θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ακόμα και οι εγκληματικοί χαρακτήρες.
Όχι, δεν εννοώ να συγχωρούνται και να αφήνονται ελεύθεροι. Όχι φυσικά. Αυτό όμως
που ονομάζουμε "δικαίωση" και που αφορά τους άμεσα ή έμμεσα θιγόμενους μιας
εγκληματικής πράξης, στην ουσία είναι μια πολύ όμορφη παγίδα για τον νου. Κι αυτό
επειδή η δικαίωση, ως συναίσθημα, επέρχεται διαφορετικά στον κάθε άνθρωπο. Έτσι,
εγώ μπορεί να νιώσω δικαίωση αν πλακώσω στο ξύλο τον παιδεραστή, εσύ αν του
κόψεις χέρια και πόδια, ένας τρίτος μόνο αν γδαρθεί στη πλατεία Συντάγματος, ένας
άλλος να μην νιώσει ποτέ δικαίωση ότι κι αν συμβεί. Πως προχωράμε λοιπόν;
Δε πιστεύω στο συναίσθημα της "δικαίωσης". Το θεωρώ αυθυποβολή. Περίπου ψευδαίσθηση,
ψευτοϊκανοποίηση. Για μένα ένα είναι βέβαιο. Όταν απόλυτα κατανοείς, παύεις πια να
κατηγορείς. Και συνεπώς παύεις να επιδιώκεις τιμωρίες, ποινές, εκδικήσεις και τα σχετικά.
Δεν έχουν άλλωστε πια νόημα...
"Δε πιστεύω στο συναίσθημα της "δικαίωσης". Το θεωρώ αυθυποβολή. Περίπου ψευδαίσθηση,
ψευτοϊκανοποίηση. Για μένα ένα είναι βέβαιο. Όταν απόλυτα κατανοείς, παύεις πια να
κατηγορείς. Και συνεπώς παύεις να επιδιώκεις τιμωρίες, ποινές, εκδικήσεις και τα σχετικά.
Δεν έχουν άλλωστε πια νόημα..."
δε ξερω βρε απομακρε αλλα αυτη σου η παραγραφος κινητοποιει
αλλες διεργασιες του μυαλου κ της ψυχης μου.....
κ πραγματικα εχω μπερδευτει......
κ εχεις δικιο κ εχεις κ αδικο
ενα κουβαρι μου τα εκανες ολαστο μυαλο μου...
Η ανηθικότητα της ηθικής είναι πολλές φορές ισης αξίας με την ηθική του ανήθικου.
[quote user="papadia" post="360537"]
κ πραγματικα εχω μπερδευτει......
κ εχεις δικιο κ εχεις κ αδικο
[/quote]
Από μόνο του αυτό μου αρκεί. Η Αμφιβολία. Ακόμα κι όταν αφορά δική μου θεώρηση.
Δεν είναι λίγες οι φορές που τη σπείρω εναντίον μου, όταν κάτι που λέω γίνεται
δεκτό. Γιατί τίποτε δεν είναι βέβαιο. Το μόνο που μου δίνει ελπίδα είναι η ύπαρξή
της. Σηματοδοτεί ενδιαφέρον προς ένα θέμα, μελέτη και σκέψη επ' αυτού, έστω
μια μικρή αναζήτηση, επιθυμία για την αλήθεια, αδιαφορία για τις παρωπίδες, αλλά
και μια απαραίτητη σχεδόν πάντα δόση καχυποψίας.
Μόνο η ημιτελής γνώση πλήττεται από την αμφιβολία. Γι' αυτό όταν αμφιβάλλουμε,
υπάρχει πάντα πολύ καλός λόγος. Αν γνωρίζαμε δεν θα αμφιβάλλαμε. Δε γνωρίζουμε
λοιπόν και δε μας καλύπτουν τυχόν δόγματα, ελλιπείς εξηγήσεις ή επιχειρήματα.
Τι είναι η ηθική; Χμμ... Δύσκολο. Σαν να γράφω Έκθεση στις Πανελλήνιες (ααααααααααχ τι καλές εποχές).
Θεωρώ πως είναι ένα θέμα που χρειάζεται μεγάλη ανάλυση, αλλα θα μπορούσα να συνοψίσω την γνώμη μου (με κάποιο κίνδυνο παρέκλισης, λόγω... συμπίεσης αρχείου!) ως εξής:
Ηθική είναι το "αγγελάκι" που κρύβουμε μέσα μας & το οποίο μας ορίζει τι είναι το σωστο/ορθό/όπως αλλιώς θέλετε και τι όχι.
[quote user="KostasD33" post="360547"]Η ανηθικότητα της ηθικής είναι πολλές φορές ισης αξίας με την ηθική του ανήθικου.[/quote]
....συμφωνω απολυτα....
ειναι αυτο που ανεφερα οτι την ηθικη την αντικειμενικη εγω τη γραφω
στα παλια μου τα παπουτσια
τη θεωρω υποκρισια.....
κ το αντιθετο βεβαια...
ναι. ναι, ναι συμφωνω απολυτα :lol: :lol: :lol:
My grandmother had an island. Nothing to boast off.
You could walk along it in an hour.
But still it was, a paradise for us.
One summer, we went for a visit...
and discovered the place had been infested with rats.
They'd come on a fishing boat and gorged themselves on coconut.
So, how do you get rats off an island?
My grandmother showed me.
We buried an oil drum and hinged the lead.
Then we wired coconut to the lead as bait...
and the rats would come for the coconut,
and... they would fall into the drum.
And after a month you've trapped all the rats.
But what do you do then?
Throw the drum into the ocean? Burn it? No...
You just leave it... and they begin to get hungry.
And one by one... they start eating each other...
until there are only two left, the two survivors.
And then what, do you kill them? No.
You take them and release them into the trees...
And now they don't eat coconut anymore...
Now they only ate rat.......
"Skyfall" movie
δυο ειδη ηθικης για μια φιλη μου
και συμφωνω μαζι της..
Η ηθικη που μαθαινουμε στους αλλους αλλα δεν την εφαρμοζουμε
και αυτη που εφαρμοζουμε αλλα δεν την προβαλουμε.. ντρεπομαστε..
[quote user="Rizla" post="371600"]δυο ειδη ηθικης για μια φιλη μου
και συμφωνω μαζι της..
Η ηθικη που μαθαινουμε στους αλλους αλλα δεν την εφαρμοζουμε
και αυτη που εφαρμοζουμε αλλα δεν την προβαλουμε.. ντρεπομαστε..[/quote]
Και γιατί να ντρέπεται για τις επιλογές του κάποιος ;
[quote user="larus audouinii" post="371607"][quote user="Rizla" post="371600"]δυο ειδη ηθικης για μια φιλη μου
και συμφωνω μαζι της..
Η ηθικη που μαθαινουμε στους αλλους αλλα δεν την εφαρμοζουμε
και αυτη που εφαρμοζουμε αλλα δεν την προβαλουμε.. ντρεπομαστε..[/quote]
Και γιατί να ντρέπεται για τις επιλογές του κάποιος ;[/quote]
Εάν είσαι αριανός και είσαι από φάπα σε φάπα, τότε εθίζεσαι αρκετά ώστε να μην αλλάξεις ομάδα, αλλά ντρέπεσαι για τη επιλογή. Χαχαχαχαχα
[quote user="jcdenton" post="371611"][quote user="larus audouinii" post="371607"][quote user="Rizla" post="371600"]δυο ειδη ηθικης για μια φιλη μου
και συμφωνω μαζι της..
Η ηθικη που μαθαινουμε στους αλλους αλλα δεν την εφαρμοζουμε
και αυτη που εφαρμοζουμε αλλα δεν την προβαλουμε.. ντρεπομαστε..[/quote]
Και γιατί να ντρέπεται για τις επιλογές του κάποιος ;[/quote]
Εάν είσαι αριανός και είσαι από φάπα σε φάπα, τότε εθίζεσαι αρκετά ώστε να μην αλλάξεις ομάδα, αλλά ντρέπεσαι για τη επιλογή. Χαχαχαχαχα[/quote]
Δεν παίρνει μπροστά ο καυστήρας, έχει μουλαρώσει με το που έβαλα πετρέλαιο. Καινούργιος, καθαρός σχεδόν αδούλευτος αλλά από ότι ξέρω είναι νέας τεχνολογίας μικρός και ηλεκτρονικός. Δυο τεχνίτες πέρασαν και από ότι φαίνεται άσχετοι. Ήθελα να θάψω το ντεπόζιτο πιο χαμηλά τεχνικά για να μην φαίνεται, αλλά δεν ξέρω τι βρωμοπετρέλαιο μου έφεραν πρόπερσυ που άρχισε το πρόβλημα. Έχω να κάνω ντουζ ο γύφτος τρεις μέρες. Ανήθικο :neutral: Τα νέυρα μου και συ χαχαχαχα
Μπορει να ειναι μπατσος και να μη του παει η στολη Γλαρε χαχα
Δεν εχω κατι με τους ηθικους ουτε με τους ανηθικους αυτο ειναι προσωπικη υποθεση του καθενος.
οι υποκριτες με χαλανε.. οι ηθικολογοι που δεν εχουν τσιπα.
[quote user="larus audouinii" post="371607"]Και γιατί να ντρέπεται για τις επιλογές του κάποιος ;[/quote]
Ή μπορεί να είναι αναρχικό στοιχείο. Αυτοί πάντα ντρέπονται για τις επιλογές τους, γι' αυτό φοράνε κουκούλες, κράνη κλπ.
[quote user="jcdenton" post="371630"]Ή μπορεί να είναι αναρχικό στοιχείο. Αυτοί πάντα ντρέπονται για τις επιλογές τους, γι' αυτό φοράνε κουκούλες, κράνη κλπ.[/quote]
Όχι, δα! Νομίζω πως συνειδητά και αποφασισμένα κάνουν ό,τι κάνουν. Με τις κουκούλες απλά θέλουν να κρύψουν την ταυτότητά τους γιατί λειτουργούν παραβατικά ως προς τους νόμους του συστήματος.
Δεν κρύβονται λοιπόν επειδή ντρέπονται αλλά για να μην αναγνωρίζονται.
[quote user="pixie" post="371632"]Όχι, δα! Νομίζω πως συνειδητά και αποφασισμένα κάνουν ό,τι κάνουν. Με τις κουκούλες απλά θέλουν να κρύψουν την ταυτότητά τους γιατί λειτουργούν παραβατικά ως προς τους νόμους του συστήματος.
Δεν κρύβονται λοιπόν επειδή ντρέπονται αλλά για να μην αναγνωρίζονται.[/quote]
Συνειδητά αναρχικός και φασίστας δεν γίνεται να είσαι. Και αν θέλεις να "επαναστατήσεις", ή να "εναντιωθείς" στο σύστημα που... οι γονείς σου έχτισαν, να το κάνεις όπως είσαι. Αλλά αυτοί είναι τζάμπα μάγκες. Κανείς τους όμως δεν σπάνει τις περιουσίες των γονιών του, ή των θείων του. Των άλλων σπάει. Δεν πετάει πέτρες & μολότωφ στον συγγενή, αλλά στον άγνωστο. Γι' αυτό & είναι τζάμπα μάγκες.
Αλλά προς υπεράσπισή τους, δεν είναι οι μόνοι. Δυστυχώς, τέτοιους έχουμε πολλούς στη Ελλάδα. Πολλοί λένε για τους ασφαλίτες που παρεισφρυούν στις πορείες και "κόβουν" φάτσες, όλοι έχουν γνώμη (οι περισσότεροι καταλήγουν στο να τους κάνουν ασήκωτους στο ξύλο - καθόλου φασιστικό) αλλά δεν πατάνε στις πορείες. Όλοι λένε για τους απεργοσπάστες, όλοι προτείνουν λύσεις για τα... ρεμάλια που έχουν δικαίωμα στην εργασία & όχι μόνο την "υποχρεώση" της απεργίας, αλλά δεν έχουν απεργήσει ποτέ.
Δεν είπα όμως πουθενά ότι συμφωνώ με όσα κάνουν! Η απάντησή μου ήταν σχετική με την παρατήρησή σου ότι ντρέπονται γι'αυτά που κάνουν κι αυτός είναι ο λόγος που κρύβονται με κουκούλες.
Για μένα λοιπόν, δεν είναι αυτός ο λόγος, είναι ότι κρύβονται για να μην τους πιάσουν και πληρώσουν για τις συνέπειες των πράξεών τους. Είναι τόσο λυσασμένη και αποφασισμένη η μανία τους να καταστρέψουν που μόνο ντροπή δεν δείχνει.
Πριν 4 χρονια δολοφονηθηκε ενα παιδι απο την σφαιρα ενος ηλιθιου ψυχασθενη μπατσου
και οι ηθικοι αυτουργοι αυτου του φονου κυκλοφορουν ελευθεροι στην βουλη
και αμοιβονται απο την δικη μας τσεπη..
ψηφιζουν την δολοφονια των υπολοιπων παιδιων αυτης της γενειας
και δεν θα λογοδοτησει κανενας πουστης ποτε..
Τα τερατα που βλεπετε στο ΑΚ στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στους υπολοιπους εξωκοινοβουλευτικους
και που θα δειτε σημερα στο δρομο δεν κανουν τιποτα παραπανω απ οτι τους λεει η συνειδηση τους
η ηθικη κριση οι ηθικες αξιες και η ακεραιοτητα του πνευματος τους..
εκει δεν χωρανε κανονες.. ειναι ελευθερα!
για κουκουλες λεω καλυτερα να μη μιλησω..
Στον βιντεο βρηκα συνοχη με το θεμα του ποστ..
αν ειναι ασχετο ας διαγραφει..
αν ειναι αδιαφορο το προσπερναμε..
Σκηνοθεσία - έρευνα: "Χάι-Λάιφ"
Κείμενα - αφήγηση: Σπύρος Παπαδόπουλος
Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιάννης Νικολόπουλος
Μοντάζ: Αντώνης Ροζάκης
Μουσική: Γιώργος Καλαβρέζος
[quote user="Rizla" post="371656"]Πριν 4 χρονια δολοφονηθηκε ενα παιδι απο την σφαιρα ενος ηλιθιου ψυχασθενη μπατσου[/quote]
ηλίθιος ψυχασθενής... ειδικός φρουρός! Έχουν διαφορετική εκπαίδευση (κάτι μήνες έναντι κάτι ετών των αστυνομικών) και τα καθήκοντά τους διαφέρουν από των αστυνομικών, ασχέτως αν οι περισσότεροι δεν μπορούμε να καταλαβαίνουμε τις μικρές διαφορές.
[quote user="Rizla" post="371656"]και οι ηθικοι αυτουργοι αυτου του φονου κυκλοφορουν ελευθεροι στην βουλη
και αμοιβονται απο την δικη μας τσεπη..[/quote]
Αν και έχω ένσταση στη λέξη φόνος, συμφωνώ με το πνεύμα του σχολίου.
Να θυμηθούμε και ένα παιδί ακόμη, σαν όλα τα άλλα που το όνομά τους είναι ξεχωριστό, κορίτσι που παραμένει φυτό από το καλοκαίρι και η μόνη ένδειξη προς το καλύτερο που έχει δώσει είναι ένα κούνημα των ματιών, πρίν φύγει στο εξωτερικό για θεραπεία. Ρωτήστε τους γονείς για την δύναμή τους, όλους τους γονείς. Τι σημασία έχουν όλα τα άλλα. Μπορεί κανείς πλέον να αλλάξει τα πράγματα. Ανοησίες μήπως λέμε ; Μήπως να τους αφήναμε στην ησυχία τους και στην αξιοπρέπεια τους καλύτερα. ;
[quote user="KostasD33" post="360547"]Η ανηθικότητα της ηθικής είναι πολλές φορές ισης αξίας με την ηθική του ανήθικου.[/quote]
+1
[quote user="pixie" post="371632"][quote user="jcdenton" post="371630"]Ή μπορεί να είναι αναρχικό στοιχείο. Αυτοί πάντα ντρέπονται για τις επιλογές τους, γι' αυτό φοράνε κουκούλες, κράνη κλπ.[/quote]
Όχι, δα! Νομίζω πως συνειδητά και αποφασισμένα κάνουν ό,τι κάνουν. Με τις κουκούλες απλά θέλουν να κρύψουν την ταυτότητά τους γιατί λειτουργούν παραβατικά ως προς τους νόμους του συστήματος.
Δεν κρύβονται λοιπόν επειδή ντρέπονται αλλά για να μην αναγνωρίζονται.[/quote]
Στο χωριό μου πάντως κυκλοφορούν και με κουκούλες.! Έχεις μπει βαρκάδα με τον άνεμο να σου ξυρίζει τα μάγουλα; Ή να κάνεις γεωργικές εργασίες χωρίς κουβούκλιο; φιου, φιου :lol: :lol:
Η ανηθικότητα της ηθικής είναι πολλές φορές ισης αξίας με την ηθική του ανήθικου.
[size=13]Άσε που επίσης πολλές φορές η ανηθικότητα του ανήθικου είναι ίσης αξίας με την ηθική του ηθικού.[/size]