Σύγκρουση ελληνικού F-16 με τουρκικό νοτιοανατολικά της Καρπάθου
ΕΤΥΧΕ ΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΘΕΜΑ. ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ, ΑΕΡΟΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΩΞΕΙΣ , ΓΙΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ. ΘΥΜΗΘΕΙΤΑΙ ΤΟ 85 ΤΟΥ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΒΟΛΤΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΜΗ, ΘΥΜΗΘΕΙΤΑΙ ΤΙΣ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ.
ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΙΔΕΩΔΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ
Παράθεση από: "Σούλα1"Τι πραγματικά συνέβη νοτίως της Καρπάθου.
Πως κατερρίφθη ο ηρωικός πιλότος Κ. Ηλιάκης.
Η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να συγκαλύψει τα πραγματικά γεγονότα της αερομαχίας νοτίως της Καρπάθου.
Είναι απορίας άξιο γιατί όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αιφνιδιάζονται πάντα από την τουρκική προκλητικότητα όταν συμβαίνει ένα θερμό επεισόδιο, καθώς και η ελληνική υποχωρητικότητα στις τουρκικές απαιτήσεις όταν κλιμακώνεται η ένταση. Προκαλεί επίσης το θράσος τους να προσπαθούν κάθε φορά να μας πείσουν ότι η διαχείριση της κρίσεως εκ μέρους τους ήταν αυτή που απέτρεψε τα χειρότερα χωρίς η πατρίδα μας να έχει απολέσει το ελάχιστο των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Το ότι είναι όλοι τους «καραγκιόζηδες» κατά δήλωση του βουλευτή Κεφαλογιάννη δεν τους απαλλάσσει από τις ευθύνες τους απέναντι στο Έθνος.
Ας έρθουμε όμως στα πραγματικά δραματικά γεγονότα που συνέβησαν νοτίως της Καρπάθου και όχι στα διαστρεβλωμένα που παρουσιάζουν όλα τα ΜΜΕ κατόπιν εντολών. Την Τρίτη 23 Μαΐου το μεσημέρι απογειώνονται από τουρκικό αεροδρόμιο απέναντι από την Ρόδο δύο F-16 και ένα RF-4, παράλληλα μία τουρκική φρεγάτα πλέει στα διεθνή ύδατα ανοιχτά της Κρήτης. Τα ραντάρ της Κρήτης από την προηγούμενη μέρα έχουν εντοπίσει την μεταστάθμευση των τουρκικών πολεμικών στην βάση απέναντι από την Ρόδο, άρα γνώριζαν ότι οι Τούρκοι θα επιχειρούσαν έξοδο για την συνηθισμένη κατασκοπευτική τους
δράση.
Τα τουρκικά μαχητικά κινούνται προς την Κρήτη και δύο ελληνικά F-16
απογειώνονται από την βάση των Χανίων. Όταν αποκτούν οπτική επαφή
διαπιστώνουν ότι το ένα τουρκικό αεροσκάφος είναι αεροφωτογραφικό. Τα τρία τουρκικά πετούν σχεδόν παράλληλα και τα δύο ελληνικά έρχονται από πίσω. Ο σμηναγός Κ. Ηλιάκης μπαίνει ανάμεσα στο ένα τουρκικό F-16 και το RF-4 για να πάρει τα νούμερά του και να διαπιστώσει τα φωτογραφικά μηχανήματα και τα όπλα που φέρει. Το άλλο τουρκικό F-16 (σμηναγός Xαλί Iμπραήμ) αφήνει τον σχηματισμό και έρχεται πίσω από τον Έλληνα πιλότο Κ. Ηλιάκη, ενώ ο άλλος Έλληνας πιλότος έχοντας μείνει πιο πίσω, έρχεται πίσω από τον Τούρκο και τον εγκλωβίζει. Ο Τούρκος σμηναγός λέει στον Κ. Ηλιάκη να φύγει δίπλα από το RF-4 ενώ παράλληλα τον εγκλωβίζει. Ο Έλληνας πιλότος δεν φεύγει, ο Τούρκος μιλά συνθηματικά στους άλλους δύο Τούρκους πιλότους και εξαπολύει ένα πύραυλο, ενώ ταυτόχρονα τα τρία τουρκικά αεροσκάφη στρίβουν προς
διάφορες κατευθύνσεις. Ο πύραυλος πλήττει το αεροσκάφος του Κ. Ηλιάκη το οποίο εκρήγνυται. Ο άλλος Έλληνας πιλότος εξαπολύει και αυτός ένα πύραυλο, αλλά λόγω του απότομου ελιγμού του Τούρκου τον βρίσκει στο φτερό και τον καταρρίπτει. Συνέβη λοιπόν αερομαχία και όχι «σύγκρουσηή ατύχημα» όπως προσπαθούν να μας πείσουν.
Ας δούμε τώρα και μερικά στοιχεία καθώς και πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω, τα οποία σημειώνω δεν αποτελούν σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Κατ' αρχήν ο Αιγύπτιος πιλότος του πολιτικού αεροσκάφους δήλωσε ότι είδε δύο εκρήξεις (στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων την πρώτη μέρα, οι εφημερίδες την επομένη έγραψαν για μία έκρηξη). Αν όντως είχε γίνει σύγκρουση των δύο μαχητικών με ταχύτητες άνω των 500 μιλίων που πετούσαν θα έβλεπε μία έκρηξη και δεν θα είχε σωθεί κανείς.
Έπειτα ο Φιλιππινέζος καπετάνιος δήλωσε και αυτός ότι άκουσε και είδε πρώτα μία μεγάλη έκρηξη και μετά είδε και μία μικρότερη δεύτερη με λιγότερο καπνό (τηλεοπτικός σταθμός Αlpha). Ακριβώς, επειδή ο άλλος Έλληνας πιλότος τον βρήκε στο φτερό για αυτό είδε λιγότερο καπνό.
Επίσης αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πρόλαβε να ενεργοποιηθεί το
αυτόματο σύστημα εκτίναξης του καθίσματος και να διασωθεί τελείως ανέπαφος.
Ο Φιλιππινέζος καπετάνιος, ενώ είχε προορισμό τον Πειραιά, τελικά πήγε στη Μάλτα, γιατί;
Πως δικαιολογείται ο πανικός και το σοκ της ελληνικής κυβέρνησης αν όντως ήταν «σύγκρουση-ατύχημα»; Στην δεκαετία του 1990 είχαν πέσει δύο τουρκικά και ένα ελληνικό μαχητικό με νεκρούς πιλότους και από τις δύο πλευρές κατά την διάρκεια αναχαιτίσεων και εμπλοκών, όμως δεν ακολούθησε ούτε κλιμάκωση
της κρίσης, ούτε θερμό επεισόδιο όπως στην τελευταία περίπτωση, ενώ οι
ελληνοτουρκικές σχέσεις τότε δεν ήταν καθόλου «ειδυλλιακές» σε αντίθεση με την σημερινή συνεχώς καλλιεργούμενη «ελληνοτουρκική φιλία».
Γιατί βρέθηκαν στον αέρα περί τα 120 μαχητικά και από τις δύο πλευρές,
πράγμα που δεν συνέβη στις προηγούμενες περιπτώσεις; Στην Κρήτη
ενεργοποιήθηκαν οι S-300 κάτι που δεν μεταδόθηκε από πουθενά. Οι Τούρκοι έδειξαν διάθεση να τελειώσει γρήγορα αυτή η ένταση που δημιουργήθηκε ακριβώς επειδή γνώριζαν ότι από υπαιτιότητα του πιλότου τους ξεκίνησε και για αυτό και τα τουρκικά μέσα κράτησαν χαμηλούς τόνους μετά από υποδείξεις της πολιτικό-στρατιωτικής ηγεσίας της ?γκυρας. Οι Τούρκοι από τις τρεις η ώρα το μεσημέρι της Τρίτης ανακοίνωσαν ότι ο Έλληνας πιλότος είναι νεκρός.
Είναι επόμενο αφού ο πιλότος τους, τους είχε αναφέρει ότι είδε τα πάντα,
αφού είχε «εκτελέσει» τον Έλληνα πιλότο από πολύ κοντά.
Γιατί το ΥΠΕΘΑ δεν δίνει στη δημοσιότητα την αναφορά του άλλου Έλληνα
πιλότου, καθώς και το video από το δεύτερο F-16 αφού ήταν «ατύχημα»; Είναι φανερό ότι επιχειρείται συγκάλυψη των αληθινών γεγονότων όπως και στην περίπτωση των Ιμίων.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις και τα ερωτήματα επιβεβαιώνουν κατηγορηματικά την περιγραφή της αερομαχίας και της κατάρριψης του ηρωικού σμηναγού Κ. Ηλιάκη.
Για αυτούς τους λόγους οι Έλληνες πιλότοι μας είναι τόσο εξαγριωμένοι και τρέχουν οι πολιτικοί να κατευνάσουν τα πνεύματα. Δεν είναι δε καθόλου απίθανο τώρα που η κ. Μπακογιάννη θα πάει στην Τουρκία, να επισκεφθεί τον Τούρκο πιλότο για να δει πως είναι η υγεία του και να του ζητήσει συγνώμη επειδή τον καταρρίψαμε.
Οι αφιλότιμοι και ανελλήνιστοι πολιτικοί «μας» δυστυχώς συνεχίζουν να
εμπαίζουν τον ελληνικό λαό και να συρρικνώνουν τα κυριαρχικά του
δικαιώματα, καθιστώντας τον συμμέτοχο σε αυτά που ήδη του ανήκουν και για τα οποία έχει καταβάλλει βαρύ φόρο αίματος για να τα ελευθερώσει, αλλά και για να τα κρατά ελεύθερα. Η υποχωρητικότητα τους έναντι των παραλόγων και ανιστόρητων διεκδικήσεων των γειτόνων μας και όχι μόνον, δεν έχει όρια.
Έχει όμως όρια η ανοχή και η υπομονή των Ελλήνων.
Ο ήρωας Κ. Ηλιάκης έπεσε υπέρ πατρίδος εκτελώντας το καθήκον του σαν πιστός και φιλότιμος στρατιώτης, στις επάλξεις του Αιγαίου σαν Έλληνας. Τον κλείνουμε και αυτόν μέσα στις καρδιές μας μαζί με τους άλλους ήρωες
συναδέλφους του: Ν. Σαλμά, Χρ. Καραθανάση, Π. Βλαχάκο και Εκ. Γιαλοψό.
Y.Γ.Το άρθρο αυτό εκτυπώθηκε από τις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ.
Πως μπορείς να χαρακτηρίσεις αυτό το πάντα χαμογελαστό παλικάρι, όταν δυο ημέρες πριν τον τραγικό χαμό του, ενώ ήταν εκτός υπηρεσίας (Κυριακή και ημέρα της Ονομαστικής του γιορτής), ζήτησε εθελοντικά και πέταξε την ώρα των εκδηλώσεων της Μάχης της Κρήτης στο Μάλεμε πάνω από το μνημείο των πεσόντων για να τιμήσει και αυτός με τον δικό του τρόπο την Μνήμη τους;
Πάνω σε αυτά τα λόγια υπήρξε συνέχεια όταν ο αρθογράφος της Απογευματινής κ. Χ. Πασσαλάρης σε ένα μεστό και τεκμηριωμένο άρθρο του, ανέλυσε την σημασία και το νόημα της στάσης της Εκκλησίας της Κρήτης σε αυτό το τραγικό Εθνικό γεγονός.
Είναι δύσκολο, είναι πίεση της ψυχής, να γράφεις, να μιλάς για τον αγαπημένο σου μικρό αδελφό και ταυτόχρονα, να μην αφήνεις ελεύθερα τα συναισθήματα σου.
Ο χαμός κάθε νέας και νέου από οποιαδήποτε αιτία, είναι πάντα βαρύ πλήγμα για την οικογένεια και αξεπέραστο γεγονός, το ίδιο είναι και ο δικός μας πόνος. Όμως το συγκεκριμένο περιστατικό, εκτός από τον χαμό του Κώστα ήταν γεγονός υψίστης Εθνικής σημασίας και μας αφορά σαν λαό που θέλει να ζει ειρηνικά.
Πιστεύω ότι τα σημαντικά, τα κρίσιμα εθνικά γεγονότα και οι χειρισμοί τους δεν πρέπει να ξεχνιούνται και να μπαίνουν στην λογική
Είναι δυνατόν στα ποιο τέλεια και ακριβά F-16 Block 52, οι γείτονες να χρησιμοποιούν πιλότο με αυτά τα χαρακτηριστικά και μάλιστα για αρχηγό του σχηματισμού στην συγκεκριμένη και καλά σχεδιασμένη, φονική, όπως αποδείχθηκε αποστολή αλλά και όσα συνέβησαν αμέσως μετά με την διάσωση του; Ή, οι γείτονες να κόπτονται για παράβαση εκ μέρους μας διεθνών κανονισμών, ενώ την ίδια στιγμή τους είχαν καταπατήσει κατάφορα με κατασκοπευτική αποστολή, με οπλισμένα αεροσκάφη, σε αεροδιάδρομο της Πολιτικής Αεροπορίας του οποίου έχουμε τον έλεγχο (FIR ΑΘΗΝΩΝ), σε ύψος πτήσης πολιτικών αεροπλάνων και με αδιάψευστο αυτόπτη μάρτυρα, τον πιλότο της EGYPT AIR πτήση 797 Κάιρο- Βιέννη που είδε μπροστά του και ανέφερε την έκρηξη; (οι επιβάτες της συγκεκριμένης πτήσης δεν κινδύνευσαν; Aυτοί που κόπτονται για την ασφάλεια μας στον αέρα και μας υποβάλουν σε τόσο εξονυχιστικούς ελέγχους πώς αντέδρασαν ή τι μέτρα πήραν;)
Αυτή η λογική θυμίζει τον επικίνδυνο πετροπόλεμο που κάναμε όταν είμαστε μικροί (οι παλαιότεροι θα το θυμούνται-ίσως να έχουν και σημάδια στο σώμα τους), χωρισμένοι σε αντίπαλες γειτονιές και που όταν έφτανε στο αποκορύφωμα και υπήρχε αίμα και κλάμα , στις φωνές των γονιών μας και των γειτόνων, εμείς προσπαθούσαμε να τους πείσουμε ότι απλώς παίζαμε και υποσχόμασταν ότι δεν θα το ξανακάνουμε, (ενίοτε βέβαια δεν κρατούσαμε την υπόσχεση μας, όμως υπήρχε η δικαιολογία της παιδικής μας ανωριμότητας…).
Ενδεικτικά, δύο ημέρες μετά, οι Ταιμς του Λονδίνου σε πρωτοσέλιδο γράφουν: (το γεγονός της διάσωσης έχει σχολιασθεί από τις εφημερίδες και τις δημόσιες συζητήσεις των ημερών εκείνων)
Η Γκάρντιαν σε πρωτοσέλιδο αναφέρει αυτό που υποψιαζόμαστε, αλλά δεν τολμούμε να παραδεχθούμε και να αντιληφθούμε ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις και για τις δύο χώρες: από το 1974 έχουμε φτάσει 3 φορές στα πρόθυρα πολεμικής σύγκρουσης (σε δημοσίευμα Ελληνικής εφημερίδας Στρατιωτικός εμπειρογνώμονας ανέφερε ότι ήταν 5 οι φορές που φτάσαμε στα πρόθυρα σύγκρουσης) – με τελευταία το συγκεκριμένο περιστατικό που χάθηκε ο Κώστας. Ακόμη και ο Τουρκικός τύπος των ημερών εκείνων παρότι είναι γνωστή η διασύνδεση μερίδας του με το στρατιωτικό κατεστημένο , ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός, και απόφυγε τίτλους και σχόλια που θα μπορούσαν να θεωρηθούν προκλητικά, προφανώς συναισθανόμενος που θα μπορούσε να έχει οδηγήσει το τραγικό περιστατικό.
Η μη γενίκευση του επεισοδίου και μετατροπή του σε σύρραξη οφείλεται σε τυχαίο γεγονός.
Άραγε ως πότε η τύχη θα είναι με το μέρος και των δύο πλευρών εφόσον σε κάθε σύγκρουση και οι δύο πλευρές βγαίνουν ηττημένες;
Ενώ γινόταν πραγματικός πόλεμος στον αέρα από τις αρχές του 2006, όλοι ήταν ενήμεροι, η προκλητικότητα των είχε φτάσει στο ζενίθ, μια εβδομάδα πριν τον χαμό του Κώστα , πάλι από τύχη δεν συνέβη παρόμοιο περιστατικό, (ειδικοί στα Αμυντικά θέματα εκείνες τις μέρες δημόσια και επώνυμα απορούσαν πως άργησε!! να συμβεί, μετά από τόσο μεγάλο διάστημα συνεχούς έντασης στον αέρα!).
To προλαμβάνειν δεν είναι πάντα ποιο αποτελεσματικό από το θεραπεύειν;
Παρά τις εκτός κάθε λογικής και ιστορικής πραγματικότητας που πολλές φορές είναι για εσωτερική κατανάλωση και για δημιουργία εντυπώσεων στο εξωτερικό (λές και οι ξένοι δεν ξέρουν τι συμβαίνει στην πραγματικότητα) ,
εύχομαι ολόψυχα να προχωρήσουν τα Μ.Ο.Ε., άλλωστε αυτό θα φανεί στην πράξη.
Είναι όμως φανερό σήμερα, 2 χρόνια μετά, από τις εκδηλώσεις τιμής και θύμησης, από αυτά που γράφηκαν, γράφονται και λέγονται για τον ήρωα Σμηναγό, ότι οι Έλληνες έχουν αντιληφθεί πως η κινητικότητα αμέσως μετά, οι συναντήσεις των δυο Α.Ε.Δ., οι συζητήσεις για υλοποίηση συγκεκριμένων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης και ενδεχόμενα μια ποιο μόνιμη και σταθερή Ειρήνη στην περιοχή, οφείλονται στην Εθελοθυσία του Κώστα.
Φίλιππος Ι. Ηλιάκης
περισσότερα εδώ (//http)