a33.gr
Ο Κόσμος της Τέχνης => Ο κύκλος των χαμένων ποιητών => Μήνυμα ξεκίνησε από: LoVeDePy στις Οκτωβρίου 10, 2006, 08:00:19 ΠΜ
Αγνές ευωδιές μυρίζω στο χιόνι
μα είναι κάτι που δεν έχει οσμή
μαύρο είναι το νεκρό μου λουλούδι
μα όλοι μου λένε πως έχει ψυχή
Λευκό το θυμάμαι το ουράνιο τόξο
μα κάποιοι επιμένουν πως είναι ζωηρό
μουσική δεν βγαίνει καθόλου από την άρπα
μα η μελωδία φτάνει έως τον ουρανό
Φταίω εγώ που όλα δίπλα μου φεύγουν
ή τα βλέπω όλα διαφορετικά ;
Πάντα το ίδιο αναρωτιέμαι ..
ίσως γιατί τα βλέπω για πρώτη φορά...
Έτσι ξαφνικά γνώρισα και εσένα
και νομίζω πως άλλαξε όψη η γη
τα είδα όλα χρωματισμένα
και άκουσα όλες τις μελωδίες αυτής
ΠαράθεσηΦταίω εγώ που όλα δίπλα μου φεύγουν
ή τα βλέπω όλα διαφορετικά ;
Πάντα το ίδιο αναρωτιέμαι ..
ίσως γιατί τα βλέπω για πρώτη φορά...
'Ολα αύτα είναι απλά μια δοκιμασία...για να σε προετοιμάσουν για έναν ακόμα μεγαλύτερο έρωτα...που θα αξίζει πολύ περισσότερα...όλα αύτα είναι μέρους του Προσωπικού σου Μύθου...οπότε μη φοβάσαι...υπομονή και να είσαι έτοιμη...[/b][/i][/color]
η ζωη μεσα απο τα ματια σου εγινε κηπος..
θελω να τον κοιταω να τον περιποιουμαι να τον φιλαω..
χωρις νερο να μην τον αφησω ποτε
χωρις χαδι να μην μεινει..
να γινει κηπος του ουρανου μου
να γινει δασκαλος του μυαλου μου..
η ζωη μεσα απο τα ματια σου ειναι οτι ζηταγα
οτι ηθελα
οτι ποθουσα.
η ζωη ολη ειναι τα ματια τα δικα σου..
εισαι εσυ..
(iam back with same feelings...goods for all..)