Μέλη
  • Σύνολο μελών: 7,373
  • Latest: iguzovec
Stats
  • Σύνολο μηνυμάτων: 360,324
  • Σύνολο θεμάτων: 11,759
  • Online today: 326
  • Online ever: 1,061 (Οκτωβρίου 10, 2023, 08:28:42 ΠΜ)
Συνδεδεμένοι χρήστες
  • Users: 1
  • Guests: 277
  • Total: 278
  • Leon

Αφιερώστε σε αυτούς που σας πλήγωσαν ...

Ξεκίνησε από ASSOS, Ιουλίου 10, 2006, 01:44:11 ΜΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

ASSOS

Σου βάζω δύσκολα   (Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου,Μουσική: Τάσος Παναγής,Ερμηνευτές: Νατάσα Θεοδωρίδου)


Δεν θα γίνω έτσι όπως σου αρέσει ξέχνα το
να  παρακαλάω για να σου μιλάω ξέχνα το
δεν γυρίζω πίσω κι όλα θα τα σβήσω φεύγοντας
κι όχι παρακάλια και σε μαύρα χάλια κλαίγοντας

Σου βάζω δύσκολα μα σκέψου πόσα πέρασα
κοντά σε εσένα ότι αγαπούσα έχασα
σου βάζω δύσκολα κι ας παίζω με τα νεύρα σου
τον χαρακτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα σου

Δεν θα με κρατήσεις με άλλες  εξηγήσεις ξέχνα το
τώρα σε έχω μάθει πως θα κάνω λάθη ξέχνα το
δεν γυρίζω πίσω κι όλα θα τα σβήσω φεύγοντας
κι όχι παρακάλια και σε μαύρα χάλια κλαίγοντας

Σου βάζω δύσκολα μα σκέψου πόσα πέρασα        
κοντά σε εσένα ότι αγαπούσα έχασα              
σου βάζω δύσκολα κι ας παίζω με τα νεύρα σου  
τον χαρακτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα σου

saliara

Mη μόνειρευτείς,μην ρωτάς αν ζώ..
να μη μ'αγαπάς αν δν είσαι εδώ
μη μ'επιθυμείς μη ρωτάς αν ζώ
να μη μ'αγαπάς αν δεν είσαι εδώ!!!!


                                       :28:

Andreas

Αχαιοι - Πυξιδα

Τα μάτια, λέει, δείχνουνε εκεί που πονάς
με κύκλους κρεμασμένους στις γωνιές του κορμιού μας
μα εσύ ένα κορίτσι μιας μικρής γειτονιάς
το έμαθες και άρχισες να γδύνεις το νου μας
Στο χέρι σου υπάρχει κι η γραμμή της ζωής
που πάει όσο πάει και κανείς δεν το ξέρει
φοβάσαι να το δείξεις και φοβάσαι να βρεις
την άκρη μιας γραμμής που απ' την αρχή θα σε φέρει

Για πες μου πως μπορείς εσύ να μην αγαπάς
τους φίλους, τις παρέες σου ακόμα και μένα
να ξεδιπλώνεις χάρτες τις στιγμές που πετάς
πυξίδα, πυξίδα, πυξίδα για μένα

Γιατί οι εποχές που πέρασαν δεν σ' έχουν αφήσει
γιατί ποτάμι να είναι πίκρα σου που θα ξεχειλίσει

Για πες μου πως μπορείς εσύ να μην αγαπάς
τους φίλους, τις παρέες σου ακόμα και μένα
Η πόλη που μας γέννησε μας διώχνει μακριά
και τις φωλιές που κτίσαμε με τρόπο γκρεμίζει
μα εμείς που δεν ζητήσαμε ποτέ τα πολλά
το πάθος μας φυλάξαμε και αυτό μας φωτίζει

Γιατί οι εποχές που πέρασαν δεν σ' έχουν αφήσει
γιατί ποτάμι να είναι πίκρα σου που θα ξεχειλίσει
Για πες μου πώς μπορείς εδώ να μην αγαπάς
τους φίλους, τις παρέες σου ακόμα και μένα

Για μάθε επιτέλους μόνη να περπατάς...
Για μάθε να αγαπάς, να αγαπάς τον καθένα
Για μάθε να αγαπάς, να αγαπάς τον καθένα
Για μάθε να αγαπάς, να αγαπάς, να αγαπάς, να αγαπάς...

Anonymous

ΤΡΥΠΕΣ - ΘΑ ΑΝΑΤΕΛΛΩ

Μπορεί να με έχεις από κάτω
και με το ζόρι να με θάβεις στη σιωπή
Να επιμένεις πως μου αξίζει ένα άδειο πιάτο
Και σαν σκυλί να με κλωτσάς μεσʼ τη βροχή
Μα όσο κι αν θες να το πιστεύεις
πως μου 'χεις πάρει κιόλας την ψυχή
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις
πως μια για πάντα έχω χαθεί
 
Εγώ θα φλέγομαι
θ' ανθίζω
θα γιορτάζω
θ' ανατέλλω
Θα σε καίω
Θα καταστρέφω με τραγούδια της ψυχής σου το μπουρδέλο
Θα ανατέλλω
 
Μπορεί αν θες με ένα σου ψέμα
να με κρατάς μέσα στη λάσπη
Κι αν πάλι χρειαστεί να μου φοράς τα πιο ωραία σου κουρέλια
Και να με βγάζεις σαν σκλαβάκι στο σφυρί
Μα όσο κι αν θες να το πιστεύεις
πως μου 'χεις πάρει κιόλας την ψυχή
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις
πως μια για πάντα έχω χαθεί
 
Εγώ θα φλέγομαι
θ' ανθίζω
θα γιορτάζω
θ' ανατέλλω
Θα σε καίω
Θα καταστρέφω με τραγούδια της ψυχής σου το μπουρδέλο
Θα ανατέλλω
 
Ακόμα κι όταν θα νομίζεις
πως μου πήρες τη ψυχή
θα σε καίω
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις
πως για πάντα έχω χαθεί
Θα ανατέλλω...

μια μικρή δόση αισιοδοξίας   :)

SoRta_FaiRytALe

Καθε φωτια εχει καπνο..
Καθε αγαπη πονο..
Καθε αστερι ουρανο..
Και εγω εχω εσενα μονο..

Enia

Τόσο ήτανε λοιπόν η αγάπη μας σχεδόν
μετρούσε κάποιους μήνες
και γι΄ασήμαντη αφορμή το εγώ μας απειλεί
μας χώρισε το είδες

Τώρα εγώ θα προσπαθώ να πείσω όσους μπορώ
πως πια δεν με πειράζει
κι εσύ θα΄σαι μακριά να λες αδιάφορα
πως μ΄έχεις πια ξεχάσει

Τί τί μπήκε ανάμεσά μας τί
φταίω εγώ ή φταις εσύ
καθόλου τώρα δεν με νοιάζει

Ελα πίσω όλα να τ΄αλλάξουμε
και να ξαναγίνουμε όπως πρώτα
θυμήσου οτι κάποτε ταιριάζαμε
θυμήσου της αγάπης μας τη φλόγα
Ελα πάλι εμείς να προσπαθήσουμε
κανείς μας δεν το έχει ξεπεράσει
τόσο απλά οι καρδιές μας δεν χωρίζουνε
έλα σ΄αγαπώ σ΄έχω ανάγκη

Τόσο ήταν τελικά που όλα χαθήκαν ξαφνικά
θα μείνουν λόγια τα όνειρά μας
και κανένας απ΄τους δυο δεν διώχνει τον εγωϊσμό
να΄ρθει το φως μεσ΄την καρδιά μας


Αφιερωμένο...  :cry:  :oops:

ASSOS

Ο εξώστης (Κωνσταντίνος Βήτα)


Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια του φίλου μου
ν' ακολουθούν σαν πουλιά τις γραμμές του τρένου
να κοιτάνε στον ορίζοντα ένα τοπίο άβατο
να σκέφτονται αν η αγάπη είναι πιο κρύα απ' το θάνατο

Από ένα εξώστη μου έδειχνε μια άλλη ζωή
τώρα αυτός είναι στο διάστημα κι εγώ ακόμα στη Γη
περπατώντας σ' ένα επίπεδο προάστιο
σημαδεύω τους ανθρώπους μ' ένα κομμένο λάστιχο

Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου
φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου
κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία
κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία"
κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε

Χιλιάδες εικόνες έρχονται σαν κύματα αλλεπάλληλα
μου στέλνεις μηνύματα συνθήματα στους τοίχους
στο κέντρο της πόλης όπου κοιτάξω
η ζωή μου όλη μια μεγάλη απόδραση με τον Ήτα-Βήτα
για μεγάλους κλέφτες σαν τον Κ. Βήτα
στέκομαι εδώ χωρίς να ξέρω τι θέλω
κι είναι τόσο ωραία όλα αυτά που πιστεύω

Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου
φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου
κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία
κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία"
κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε

Ταξίδεψέ με όπου εσύ πιστεύεις
είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις
τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα
άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα

Πόσο παράξενα χτυπάει τώρα η καρδιά μου
υπάρχει άδικο έξω απ' τα όνειρά μου
θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο
θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο

Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου
φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου
κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία
κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία"
κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε
κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε

heinrich

Ξύπνησα μες στον ύπνο μου κι άκουσα δυο φωνές
Η μία μου 'πε ξέχνα τη και πάψε πια να κλαις
 

Μα η άλλη ήταν η δικιά σου μέσα απ' του ύπνου
του εφιάλτη τις γραμμές
Μου 'λεγε αγάπη μου κοιμήσου
θα 'μαι κοντά σου όταν με θες
 
Τα χρόνια είν' αμέτρητα μα είν' η ζωή μικρή
Συνήθισα να σ' αγαπώ συνήθισες και συ
 

Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο
ένα φτηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές
Για να χωράει κάπου ο πόνος τις νύχτες όταν μένω μόνος
Τις σιωπές μου να μετράω
να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες
Θα 'μαι κοντά σου όταν με θες
 
Το παραμύθι τελείωσε κι αρχίζει η ζωή
Αχ να 'ταν η αλήθεια σου σαν ψέμα αληθινή
 
Τι να την κάνω τη ζωή μου
στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί
Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου
να σε πιστέψει πάλι απ' την αρχή
Να σε πιστεύει όταν μ' αγγίζεις
τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις
Όταν λες θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

LoVeDePy

Βασικά αναλόγος και τον χωρισμό....


Αν σημαίνει πολλά για μένα και θέλω να αφήσω έστω και μία ελπίδα.... θα πω.....


Όχι πισωγυρίσματα

Στίχοι]


 :roll:


Αν πάλι... δεν άξιζε.... αλλά η κάψα παραμένει κάψα  γμτ ]


Πουθενά

Ζήνα Πέγκυ


Πρέπει να ντρέπεσαι πρέπει να κλαις

δικαιολογίες άλλο πια μη μου λες

μη κουράζεσαι δεν μ' αγαπάς δεν νοιάζεσαι


Πρέπει να ψάξω άλλη αγάπη να βρω

δεν είναι εύκολο δεν είναι αρκετό

κι εσύ βιάζεσαι να φύγεις ετοιμάζεσαι


Βουρκωμένα τα μάτια τα χείλη στο στόμα στεγνά

Δεν θα πας, δεν θα πας πουθενά

Τ' όνομά σου φωνάζω, δακρύζω στον κόσμο μπροστά

μα εσύ, μα εσύ πουθενά


Όταν σε σκέφτομαι γελάω πονώ

τη μοναξιά μου μες στα μάτια κοιτώ

σε φαντάζομαι σε θέλω σε χρειάζομαι


Κι όταν θυμάμαι όλα αυτά που 'χες πει

ένα παράπονο με πιάνει γιατί

και θυμώνω που για σένα ακόμα λιώνω


Βουρκωμένα τα μάτια τα χείλη στο στόμα στεγνά

Δεν θα πας, δεν θα πας πουθενά

Τ' όνομά σου φωνάζω, δακρύζω στον κόσμο μπροστά

μα εσύ, μα εσύ πουθενά


 ]Αν θέλω να τα ξαναβρώ βεβαίως βεβαίως διότι τον αγαπάω το μούργο... θα πω...[/color]


Γέλα μου
Στίχοι]


 :roll:

Και αν είμαι και μέσα στην κάψα η καψερή;;;; Αϊντά.. τότε θα πώ....


Φτάνει να γυρίσεις

Στίχοι]
 :lol:  :lol:  :lol:

Andreas

Evergrey]

So is this it?
Does time end here?
Is this what I fought for?
And what I've gained
What a fool I've been
To think life had more to offer
Instead I lye here
In remorse and suffer

And I hate you for doing this
And I hate you for saying that
I never did enough to ever please you
Never did enough for it to cease to
Affect me the way it does
Provoke me the way it must
And I'm still thinking
I'm not enough


My war on time
Got worse and faster
The sands fought hard
And every day I lost a battle
And even thought I know I lied
And even though I saw the signs
The same three words each time
I am fine

And I hate you for doing this
And I hate you for saying that
I never did enough to ever please you
Never did enough for it to cease to
Affect me the way it does
Provoke me the way it must
And I'm still thinking
I'm not enough
I'm ashamed of the life I've lived
I'm afraid of what I have been
And it just became
Just became enough...


Ειχε σουξε το θεματακι βλεπω..BΤW γενικα για ατομα που σε πληγωνουν μιλαμε,οχι μονο για χωρισμους

apol

χτυπα κι αλλο !!!!!!!!!!!!

LoVeDePy


Jezebell

Κρυψου (Βασιλης Παπακωσταντινου)

Ετσι κι αλλιως τα ηξερα ολα
και να μπροστα μου αυτο που φοβομουνα
σε ειδα σφιχτα τα χερια του κραταγες
κι εγω στην γωνια σαν κλεφτης κρυβομουνα

Γι αυτο κρυψου να μην σε ξαναδω
στο λαθος δεν μπορω ν αντισταθω
προσπαθησε να μην σε ξαναδω
δεν γινεται πιο κατω απο δω

Και τωρα μπροστα μου
ο πονος και το ψεμμα σου
αυτα που σε ρωτησα
και τ αλλα που κρατησες
εκεινα που ειδα και τ αλλα που εκρυψες
το λαθος που σ εκαιγε
κι εγω το αγκαλιασα

Γι αυτο κρυψου να μην σε ξαναδω
στο λαθος δεν μπορω ν αντισταθω
προσπαθησε να μην σε ξαναδω
δεν γινεται πιο κατω απο δω

Γυριζω σε μενα
κι οτι μου μεινε μαζεψα
και τωρα πισω
να σ αφησω τολμησα
χωρις αυταπατες αφου ολες τις εκαψες
κι εγω αληθεια ποσο τις ηθελα

Γι αυτο κρυψου να μην σε ξαναδω
στο λαθος δεν μπορω ν αντισταθω
προσπαθησε να μην σε ξαναδω
δεν εχει πιο κατω απο δω


Αφιερωμενο πριν πολλα χρονια οταν ακομα πληγωνομουν

ASSOS

Το παζλ στον αέρα   (Κωνσταντίνος Βήτα)

Μερικές φορές τις νύχτες περνάς σε κλειστά κλαμπ της συμφοράς
νιώθεις πως είσαι ανασφαλής
σε κάθε κατάχρηση επιρρεπής
σπρώχνεις ανθρώπους για να περάσεις
και διώχνεις τις σκέψεις για να μην κλάψεις
αλήθεια, πώς είναι μια καρδιά από γυαλί
και κάποιος που χάνεται από στιγμή σε στιγμή
ήμασταν ίδιο κι όμως έχεις αλλάξει
φαίνεται βαρετό μα τώρα πια δεν πειράζει
μιας και κάθε αγάπη σβήνει σα φλόγα
κι εσύ κρατάς ένα κερί μέσα στη μπόρα
ή ένα τιμόνι που στρίβει δεξιά κι αριστερά
στο σταυρό της Λένορμαν ή ένα κακόφημο σινεμά
 
Μια ζωή που κοστίζει κάθε μέρα πιο ακριβά
υλικά, ζωτικά, συναισθηματικά
και τώρα πάλι ένας σκύλος κόβει βόλτες εδώ
με κρύβει μια βιτρίνα κι ένα φορτηγό
και θέλω χίλια ακόμα χέρια να σου δείξω τι θέλω
και χίλια μάτια για να βρω αυτό που δεν ξέρω
τώρα που τα φώτα σε δείχνουν πιο ξένο
κι όλα σταματούν για να περάσει ένα τρένο
και το μόνο που θέλω είναι να κοιμηθώ
μαζί με σένα που νοσταλγώ
σφίγγοντας το σώμα σου στην αγκαλιά μου
ή να γίνω μια ακρίδα στα γόνατά σου
γιατί αισθάνομαι άσχημα όπως κι εκείνη την ημέρα
που διαλύθηκε το παζλ στον αέρα
 
Τι είναι μια ανάμνηση στ' αλήθεια;
μια μεγάλη σκιά που χάνεται στη νύχτα
εκεί είναι κάποιος που ποθούσε το θρόνο
κι από τότε που κάθισε αισθάνεται μόνος του
είναι ένα σημείο που για όλα φταίω εγώ
μια γάτα, ένας σκύλος κι ένα ορφανό μωρό
η δύναμη που αντλούμε απ' τα όνειρα
για να εξηγήσουμε παράξενα φαινόμενα
τον κοσμικό οργασμό και τα ψώνια που κάνουμε
αυτούς που μας πλησιάζουν κι αυτούς που μας αφήνουνε
στη μέση μιας πλατείας, στην άκρη ενός σταθμού
στο σταυρό του νότου ή στη θέση ενός αυγού
θα 'θελα να 'μουν πάνω σου κι όλα να μ' αρέσουν
να μου ψιθυρίζεις πως αυτές οι μέρες θα περάσουν
γιατί αισθάνομαι άσχημα όπως κι εκείνη την ημέρα
που διαλύθηκε το παζλ στον αέρα

Andreas

Χμμ,βρηκα το καταλληλο κομματι να αφιερωσω σε ενα συγκεκριμενο ατομο που με πληγωσε  :twisted:

 Dillinger Escape Plan: Sunshine The Werewolf

Cry your eyes bloodshot while there's still time
'cause soon it's gone and you'll be so shocked
one queen-sized coffin That was built for two
is your death bed
it belongs to you
tease me baby
please me with the fresh disease hope
riding on a Bullet alive tonight
you know we couldn't get it right
come save your life tonight
you know we'll never get it right
don't Try to swim to shore because you can't go back
say three words like they're the last you'll speak
curtains drop concealing
Appearances of heaven
destroyer
they'll be another just like you
you're not the only one
I'm not the only one
watching the Fallout fly back up
walking where time stands still
see how our love kills
dropping curtains down
concealing appearances Of heaven
without my existence you are nothing
without my affection you wilt
we fucked like a nuclear war release... fuck Off
see how I let you down watching fallout fly back up

277 Επισκέπτες, 1 Χρήστης