Μέλη
  • Σύνολο μελών: 7,373
  • Latest: iguzovec
Stats
  • Σύνολο μηνυμάτων: 360,324
  • Σύνολο θεμάτων: 11,759
  • Online today: 226
  • Online ever: 1,061 (Οκτωβρίου 10, 2023, 08:28:42 ΠΜ)
Συνδεδεμένοι χρήστες
  • Users: 0
  • Guests: 278
  • Total: 278

Στιχοι που μας αγγιξαν

Ξεκίνησε από apol, Νοεμβρίου 14, 2005, 10:59:24 ΠΜ

« προηγούμενο - επόμενο »

apol

μερες που ειναι αποφευγω να εμπλακω στη συζητηση αν πρεπει η οχι να μεταφερθει το θεμα.....
ετσι για την ωρα σας στελνω τις θερμοτερες ευχες μου για την γιορτη της αγαπης να περασετε ολοι καλα..............

tristana

ΑΠ, επίσης! ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και σε αναμένω!


Ω! ΓΛΥΚΥΤΑΤΟΝ ΜΟΥ ΕΑΡ!

Echetlaios

"giati emeis den tragoydame gia na ksexorisoyme aderfe moy  ap'ton kosmo,
emeis tragoydame gia na smiksoyme ton kosmo".
  I. Ritsos

Echetlaios

" i moira kai o kairos to eixan orisei ston kosmo ayto na rikso mpetonia
kai i nyxta xilia xronia na gyrisei. sto telos tis giortis na tragoydisei
aytos poy den egnorise genia kai toy kaimoy tin porta na xtypisei ".

M. Eleytherioy

jcdenton

Πάρε με αγκαλιά και πάμε - Ε. Αρβανιτάκη
Ακτιβιστής δεν είναι αυτός που λέει ότι το ποτάμι είναι βρώμικο.
Ακτιβιστής είναι αυτός που καθαρίζει το ποτάμι.
Ross Perot (1930 - ...)

Bijoux

various
Το κάθε έργο πρέπει να έχει στο θέμα του το (1ο) όνομα του ποιητή ή συγγραφέα και (2ο) τον τίτλο του έργου.
Αν είναι δική σας μετάφραση τότε στον τίτλο συμπληρώνετε (3ο) μετάφραση όνομα σας ή προσωνύμιο.
(Τα ανωτέρω ως θέμα είναι υποχρεωτικά αν παραληφθούν θα μεταφερθεί το post σας στα διάσπαρτα όποτε θα έχετε 15 ημέρες χρόνο να το διορθώσετε και να το επαναφέρετε οι ίδιοι εδώ)


περιμένω με pm το όνομα του ποιητή ή συγγραφέα, σε εύλογο χρονικό διάστημα, των ποστ που ανάρτησες!!!!

Leon

Η συνέχιση του διάλογου για τους κανόνες και την διαδικασία σε αυτό το θέμα αν μη τι άλλο χαλαει το ίδιο το θέμα.
Ανέβασα νέο θέμα ειδικά για να το συζητήσουμε και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Άρα καλύτερα εκεί διότι η συνέχιση διάλογου για την διαδικασία σε αυτό το θέμα είναι εκτός θέματος τουλάχιστον.

Ευχαριστώ και σίγουρα δεν επανέρχομαι εδω για το διαδικαστικό αν συνεχίσει όμως εδω αυτός ο διάλογος και όχι όπου πρέπει θα υποχρεωθούμε ξανά  κάνουμε διασπάσεις.

Ευχαριστώ και για τα διαδικαστικά θέματα που πρόεκυψαν εδω  http://www.a33.gr/viewtopic.php?t=5961

apol

Για σας θα κανω μια καλυτερη τιμη
ειπε το Τιποτα στο Κατι
κι εκεινο το ηλιθιο τοχαψε

αφιερωνω αυτους τους στιχους της Κικης Δημουλα  σε οποιους μπορουν να τους πουν κατι..........................

seagull

Όλος ο έρωτας σε ένα κύπελο πλατύ σαν τηνγη,
τον έρωτα με αστέρια και αγκάθια σου έδωσα
Πάμπλο Νερούδα

seagull

Ω του δέντρου καρπέ
τρέμεις, θα πέσεις
Ποιο μυστικό να σ' έμαθε
η νύχτα
τώρα που η μπόρα παγερή το μάγουλό σου
το πορφυρένιο μάγουλο, σκεπάζει
Σωπαίνεις και δεν απαντάς
Μα ποιος μιλάει ακόμη ?
Νιτσε

Shadowlord

I did what I thought was right
All for the love of my life
I know it's sad but true
Something is very wrong
Condemned to suffer so long
For a love so true

The question that lies within
Is so hard to understand
It still tears at me
And in my dying breath
My heart holds no regrets
I wouldn't change a thing

My spirit begins to rise to the heavenly skies
Just to be shunned away by you
Now all I want is to die, no streets of gold in the sky
And I wash my hands of you


Iced Earth

apol

Τις δύσκολες λέξεις
μαλακώνω με φιλιά.
Ακουμπώ προσεκτικά
το σώμα μου στο στίχο
συγχρονίζομαι
όπως παιδί ταίριαζα την ανάσα μου
με τη ροδακινιά
ή τη γάτα που αγαπούσα.
Τρίβονται τότε στα χέρια μου
νήματα~νοήματα
κι είναι φορές
που αναζητώ τρελλά τη γομολάστιχα.


Ηρώ Νικοπούλου

HORHE

αλιμονο σε αυτους που δεν αγαπησαν...
αλιμονο σε αυτους που δεν γνωρισανε
 ζωη την ομορφια σου δεν χαρηκανε...

SoRta_FaiRytALe

Ας ανεβούμε ψηλά
ας κοιτάξουμε μακριά
για να γίνουμε ξανά, ένα.
Στης ψυχής μου τα κρυφά
είναι όλα φανερά
μια καρδιά σε δυο κορμιά, ένα"......
ΕΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

SoRta_FaiRytALe

Θέλω λοιπόν να σου εμπιστευθώ
κάποιες πολύ σπουδαίες απορίες μου.
Πώς κρύφτηκε όλο το πέλαγος στα μάτια σου.
Πόσοι ανεμόμυλοι λυμαίνονται την ψυχή μου.
Γιατί απ' όπου κι αν ξεκίνησα,
έφτανα πάντα σε μια απουσία.
Πώς κάρφωσες τον ήλιο στην παλάμη σου.
Πώς ζούνε τόσα χρόνια οι ευκάλυπτοι
μέσα στη θλίψη τους...
Πώς χωράει, αλήθεια, τόσος Θεός
σ' ένα μικρό, κόκκινο ρόδι.
(Α.Παπαδάκη)

278 Επισκέπτες, 0 Χρήστες